Jaarlijks is er via Zeewitoe een eskimoteerweekendje in de ardennen. Ondanks dat er geen eskimoteercursus was afgelopen maandag, ging het weekendje wel door.

Ik besloot om ook maar weer eens een keer mee te gaan. We stonden als vanouds weer op camping chalet weekend te Stoumont en besloten de 1e dag het stuk tussen Coo en Stoumont (5,2km) te varen. We stapten in, net vóór de spoorbrug, via een weiland.

IMG_7822

ik ben er klaar voor…

Het was redelijk lekker weer, en er waren dus ook behoorlijk wat toeristen in rode huurbakken die de Ambleve afzakten. Ik zat net op het water toen er al een jong koppel omging, met hond. De hond kwam wel aan de kant maar de 2 peddels viste ik maar uit het water voor ze. Konden ze hun tochtje tenminste nog afmaken. En ja, dat was eigenlijk de rode draad (rode boot) van de dag, toeristen redden, want even verderop zat er een franstalige jongen midden op het water op een klein rotsje, die probeerde het water uit zijn boot te krijgen. Heel de kuip zat vol en de kant van de kano waar het dopje zat, hield hij het hoogst. Blijkbaar krijgen ze geen instructie. En aangezien hij helemaal alleen was besloot ik maar te helpen. Aangezien er geen luchtzak in zijn kano zat kreeg ik hem ook niet leeg getild, dus ik traverseerde zijn boot naar de kant en legden daar maar uit aan hem hoe hij zijn boot leeg kon krijgen. De jongen was blijkbaar nog half in koudeshock want hij communiceerde voor geen meter. Ondanks het lekkere weer, was het water namelijk nog behoorlijk koud, en dan zonder geschikte kleding zwemmen….

IMG_7824

Toen we verderop een kleine lunchpauze hielden (en weer een drijvende peddel naar de kant hadden gebracht) kwam de knul weer voorbij. Nu wel een paar keer “merci” roepend, knieën rechtop omhoog en slingerend van links naar rechts een varend recipe for disaster…

IMG_7825

Toen ik net mijn brood op had kwam er weer een kano half onder water voorbij drijven. Ik had een droogbroek aan en kon er net bij om hem uit het water te slepen. Ook hier geen dopjes in de afwateringsgaten, en ook geen luchtzakken. Maar dit keer een nederlands groepje peddelaars, uit Aalburg geloof ik.  Een licht bijgesneden tak propten we er dit keer maar in als “dopje”.

IMG_7828

and another one gone, and another one gone…

Maar terwijl we onderweg nog diverse lege verdronken kano’s tegenkwamen, hebben we toch lekker gepeddeld.

IMG_7827

another one bites the dust..

Net voor het uitstappunt, daar waar ook de huurkano’s stoppen, vond ik nog een losse peddel. Mijn “ticket” voor een uitstap via hun kanosteiger.

 

IMG_7823

De 2e dag kwamen er nog wat peddelaars van onze kanoclub bij en stapten we in bij Stavelot. Een leuker stuk om te varen met meer keerwatertjes dankzij de vele rotsblokken. En dit keer geen huurboten! Wel lag er halverwege nog een boom over de gehele breedte van het water. Dit creëerde een natuurlijke brug voor dappere wandelaars maar een overdraagpunt voor ons.

IMG_7835

Voordat we het water opgingen hadden we uiteraard nog een korte lunchpauze en blijkbaar waren we niet de enige die dit een leuke etensplek vonden.

IMG_7837

Bever lunchpakketje

Het eindpunt was bij het sportveld net na het bungalowpark en uiteraard vóór de watervallen van Coo.

IMG_7829

Het was zeker leuk om weer eens in mijn wildwaterbootje gevaren te hebben, en een goed opwarmertje voor de Ardecheweek die er aan zat te komen.

IMG_7833

 

Advertenties

Hoe raar kan het lopen. Eigenlijk had ik niet eens plannen om te gaan varen, maar een whatsapp met vraag of ik zin had om mee te gaan varen nabij Monschau, maakte dat ik mijn spullen toch maar ging pakken. Helaas ging dat niet door vanwege te weinig deelenmers, maar goed, komend weekend stond toch al ardennenweekend gepland. Of ik dan zin had om met de zeekajak ergens te gaan peddelen.

route18

Weersvoorspellingen waren niet top maar een beschut rondje biesbosch is dan wel te doen. Net toen ik mijn wildwaterspullen (zo weinig mogelijk materiaal in de boot) omgewisseld had naar vlakwaterspullen (toch weer hele andere keuze van materiaal en kleding) haakte alsnog mijn tochtgenoot af vanwege slechte weersvoorspellingen.

Zonde van alle voorbereidingen dus ik besloot gewoon te gaan. Ik nam nog een tarp mee om evt. droog onder te kunnen zitten en een warme maaltijd als lunch in een Esbit-foodcontainer.

Ik besloot naar Hank te rijden. Net toen ik in de auto zat hoorde ik al een melding op de radio dat de A27 tussen Geertruidenberg en Hank afgesloten was vanwege een ongeluk met een vrachtwagen vol met zetmeel dat nu op de weg lag. Ja, dat zou betekenen dat ik, komend vanaf het zuiden of zou moeten omrijden via Gorinchem of toch maar vanaf Drimmelen zou moeten varen. Niet echt mijn voorkeur want parkeren daar wordt ook steeds lastiger en bij Hank is een leuke après kayak gelegenheid.

IMG_6899

Afijn, dus toch maar kijken hoever ik met de auto kwam, vooral aangezien de infoborden boven de snelweg aangaven dat het pas na Hank was afgesloten. En inderdaad, die info klopte beter.

 

In jachthaven Vissershang was het nog heerlijk rustig. Al gauw zat ik op het water. 10u30,  8graden Celsius, droog en nauwelijks wind.

IMG_7807

Ik voer in noordelijke richting. Toen ik net de “Bevert” indraaide met een paar boogslagen maakte ik helaas net teveel geluid en joeg ik daarmee een ree weg. Toch gek, de dag ervoor fietste ik langs een klein hertenkampje zonder te stoppen, maar als ik dan een ree ineens in het wild zie is het wel leuk..

Bij de paalkampeerplek was een Belgisch koppel met een Canadese Canoe, die gezien het materiaal dat ze bij hadden daar net overnacht hadden.

 

Via wat kleine kreekjes (Buiten Kooigat) vervolgde ik mijn route. Ik zag nog een aantal roofvogels bij elkaar rondvliegen. Ik herkende de kiekendief aan zijn zwartgetipte vleugels en nog een paar buizerds. Mogelijk lag er een kadaver ofzo.

IMG_6901

Tot nu toe had ik het nog droog gehad maar net toen ik uitstapte omdat ik wilde lunchen begon het te spetteren. En aangezien ik niet echt uit de wind zat was het toch wel even fris.

IMG_7813

Gelukkig was mijn lunch in mijn foodcontainer nog warm genoeg, dus kon ik een kwartiertje later weer op pad. Mijn route ging verder via Amaliahoeve richting de uitkijktoren. Helaas was hier niet veel wild te zien. Wel zag ik even later bij St.Jansbrug nog een ijsvogel vliegen. Ik stopte gelijk met peddelen om hem met de verrekijker nog even te bewonderen. Blijft toch een prachtig vogeltje. Fijn dat hij de winter toch overleefd heeft.

IMG_7817

Mijn tochtje was bijna klaar. Goed dat ik toch was gaan peddelen want het weer was weer eens beter dan voorspeld. Om 14u aan bij de Aakvlaai waarna ik weer heerlijk opwarmde in cafe Vissershang onder genot van een broodje kroket.

IMG_6903

 

 

Het was weer tijd voor het jaarlijks terugkerend weekendje Grevelingen, met overnachting op Dwars in de Weg. De groep was redelijk van formaat maar niet iedereen bleef ook voor de overnachting.

Als eerste werd weer het stookhout afgegooid op het eiland Dwars in de Weg. Martine wist niet zeker of ze haar auto wel goed had afgesloten dus peddelde nog even terug naar Brouwershaven…Wij gingen langzaamaan richting De Archipel

IMG_7800

De picknicktafel verderop was niet bezet maar moest even verzet worden naar de ideale plek voor de lunch..IMG_6329

Na een kleine omweg via de Ossenhoek, voeren we wederom langs Brouwershaven waar de dagvaarders afscheid namen van ons. Wij peddelden door naar de kampeerplek.IMG_6326

Vergeleken met foto’s van vroeger begon dit al een behoorlijk beschutte plek te worden. Vroeger had je vanaf je tent uitzicht over het water. Nu is het behoorlijk dichtgegroeidIMG_6331

Het zonnetje in combinatie met de beschutting zorgde voor een lekker temperatuurtje. Hans leefde zich met de voorbereidingen voor het kampvuur. Perfect opgebouwd levert dit een mooi resultaat.

Ik ging de volgende ochtend vroeg weer terug, maar de rest deed nog een tochtje langs/rond de Hompelvoet waarbij nog wat zee-arenden gespot werden. 

 

map

Aangezien ik dit tochtje indertijd met kanoclub zeeland had gemist en het weer er goed voor leek legde ik rond 10u mijn kayak in het jachthaventje van De Heen.

IMG_7778

Het was echt zo’n dag van “wat moet ik aan vandaag”. Er stond best een windje uit het oosten en ook was er wel wat regen voorspeld maar echt koud was het niet..

Ik koos voor korte broek met droogbroek eroverheen die ik gemakkelijk uit kon doen, maar anorak liet ik toch maar uit. Thermoshirt was warm genoeg. En door het rondje rechtsom te peddelen had ik het laatste stuk mooi de wind in de rug.

IMG_7780

De drijvende hutjes bij benedensas waren bijna allemaal verhuurd.IMG_7781

Het het sluisje van Benedensas zag er ook vredig uit in de vroegte. Na dit te zijn gepasseerd ging ik het open water van het Krammer op richting Dinteloord waar ik rond half 12 de haven invoer. IMG_7782

Het schoot lekker op en het was nog even te vroeg dus ik peddelde door richting suikerfabriek van Stampersgat. Daar was het wel lastig om een geschikt pauzeplekje te vinden. Overal metersdik riet. De kant was nauwelijks zichtbaar. Ik zag een soort van wateruitlaat van de fabriek met een bordesvloer erbij. Geschikt voor mij om even aan te leggen voor een korte lunch. Het was nu ook echt warm dus mijn droogbroek ging gauw uit!

Daarna weer verder voor de 2e helft. Helaas was de wind compleet gedraaid en de beloofde wind in de rug werd opeens een tegenwind. Gelukkig bood de kant af en toe beschutting. Bij het Bovensas was het zulk lekker weer dat een pauze wel heel uitnodigend was.

 

bovensas.jpg

Daarna was het niet ver meer naar het eindpunt, alwaar ik met 35,7km op de teller nog even genoot van een après kayak op het terras..

IMG_7795

 

Dit stond al heel lang op mijn bucketlist om te varen, en elke keer als ik over de A1 brug bij Deventer reed met de auto, dacht ik weer, “ja, echt een keer inplannen”.

Dus eindelijk maar eens gedaan. Na de afstand en de stroomsnelheid opgezocht te hebben en de logistieke problemen overwonnen middels taxi, want met openbaar vervoer terug naar het beginpunt is al een uitdaging,  zag ik dat de 100 km wel in een weekendje te doen was. Natuurlijk laat een Veluwerally of Elfstedentocht non-stop zien dat het ook in een snellere tijd te doen is, doch ik wil geen tijdprestatie maar een tocht waarbij ook tijd is voor een mooie pauze en genieten van de mooie natuur.

ijssel

 

Ik vertrok op vrijdagmiddag richting Lathum om daar op camping De Mars mijn spullen af te gooien en mijn tent vast op te zetten. Daarna reed ik door naar Kampen waar ik mijn auto parkeerde en na een lekker diner in De Groene Vlinder nog even op het Ponton-terras bij de mooie brug genoot van een koffie en het voorbijstromende water. In de verte kwam een prachtige regenboog tevoorschijn. Slecht voorteken maar wel schitterend van kleur. Op de brug gooide ik nog een takje in het water om een schatting van de stroomsnelheid te doen. 2km/u…hmm..hopelijk stroomt het bij Arnhem harder.

Om 19u30 stipt kwam de vooraf geregelde taxi bij het NS-station die me voor €125 weer naar de camping van Lathum bracht.

In Lathum begon het flink hard te plensen, dus ik nam nog maar wat drankjes in de bar van camping de Mars. Geen marsmuziek maar genre 100%NL, ook voor de vele Duitsers op deze camping. Toen er ook nog boxen en microfoon geinstalleerd werden, voelde ik de volgende bui al hangen, en ging ik maar bijtijds mijn slaapzak in.

IMG_5794

Ik was vroeg wakker want ik wilde de eerste dag zoveel mogelijk kilometers afleggen. Enerzijds omdat ik mijn twijfels had over de stroomsterkte en na Deventer de rivier breder werd, ten koste van de stroming, en anderzijds ook omdat de wind morgen nog wat ongunstiger zou worden . En ik moest direct daarna ook nog een eind naar huis rijden.

Dus ruimde ik in het donker mijn tent op en zat ik al om 6u30 in mijn kayak. Op enkele “vroege vogels” na (waaronder een paar vissers en wat échte vogels) was de recreatieplas nog verlaten. In de verte kwam de zon prachtig tevoorschijn. Dit zijn meestal de mooiste momenten om in de kayak te zitten. IMG_7689

Na een km of 4 voer ik pas echt de IJssel op. Gelukkig merkte ik al gauw dat de stroming sterk genoeg was om mijn planning te halen. En dat was voor vandaag een kilometer of 65 stroomafwaarts bij camping de IJsselhoeve. Mijn cruisesnelheid was op het midden van de rivier 12-13 km/u. Langs de kant een stuk lager maar aangezien er nog nauwelijks scheepvaart was kon ik mooi in het midden blijven. Heerlijk die snelheid en zeker omdat de kant vlakbij is schiet het landschap voorbij. Ik had het op de Rijn tussen Rüdesheim en Koblenz ook al een keer ervaren. Echt het gevoel dat je zonder veel moeite lekker opschiet en zelfs als je stopt met peddelen ga je nog vooruit. En als ik geweten had wat ik nu weet, was ik sportvissers gaan tellen.

Vlak voor Doesburg kwam er toch wel een merkwaardige vrachtje me tegemoet. Hoewel, tegemoet..de snelheid was zo laag dat hij wel stil leek te liggen.

IMG_7690

Het landschap zag er heel kort samengevat uit zoals onderstaande foto. Met bijna op elke paal wel een aalscholver…En overal een sportvisser aan de kant…Uh, ja, hij is op deze foto erg goed gecamoufleerd.  😉IMG_7692

En is het geen Aalscholver, dan wel een Ooievaar, en ach, waarom dan niet gelijk 2 ! Iemand in de buurt in verwachting van een tweeling?IMG_7694

Net voorbij Zutphen werd het toch wel tijd voor een ontbijtje. Het was nu 9u45 en ik had er zelfs met enkele Canon-momentjes al bijna 30 km opzitten. Het was nou ook weer niet de bedoeling om vandaag in Kampen aan te komen ! Ik vond een mooi plekje onder een boom met beschutting tegen een kleine naderende bui.

IMG_7693

Om 10u26 ging ik weer verder varen. Er waren nu ook wat meer schepen op het water. Vervelend want ik moest daardoor regelmatig aan de kant, waar niet alleen de stroomsnelheid veel lager was, maar waar het ook veel turbulenter was. Zeker de vele strekdammetjes zorgen voor zijwaartse stromingen waarbij je boeg van links naar rechts werd gezet. Het uitzetten van de scheg hielp wel iets. Maar aangezien ook de boeien meebewogen van links naar rechts moest je er met een ruime afstand omheen om er niet bovenop te varen ! Want net als je dacht, “ik ga er rechts langs”, zette de stroming de boei zover naar rechts, dat je dacht dat je er toch beter links langs kon gaan… Niet dus, want een paar tellen later schoot die boei weer naar links. IMG_7697

Rond kwart voor 12 kwam Deventer in zicht en de brug  van de A1 waar ik zovaak met de auto overheen had gereden, wegdromend over deze tocht. Een mooie plek voor nog even een bakkie en een sanitaire stop.

IMG_7700

De kade was helaas wat minder mooi vanaf het water aangezien er nogal wat werkzaamheden waren. Jammer.IMG_7701

De stroming was hier niet meer zo sterk als in het begin, maar de GPS toonde een gemiddelde van 10km/u en dat vond ik prima.

Om 13u voer ik camping Scherpenhof voorbij. Dit had ik als backupkampeerplek voor als de stroming of tegenwind minder gunstig was. Maar nu gelukkig niet nodig en hoewel er best wel wat wind was, werd het zelfs wat zonniger. En aangezien ik nu nog alle tijd had zag ik even verderop een mooi plekje uit de wind om even lekker te zonnen en te lunchen.

IMG_7703

En wel zo lekker dat ik pas om half 3 weer in de boot zat voor het laatste stuk richting Camping IJsselhoeve. Ik had nog langer kunnen blijven liggen maar er kwam weer een flink donkere lucht aan. En ja hoor, even later leek het wel of ik onder een waterval doorvoer. Maar het was maar voor korte duur en het eindpunt was in zicht. Daar arriveerde ik om half 4, met een kilometerstand van 63km.

IMG_7705

De IJsselhoeve is een prachtige camping, met een mooi restaurant en terras en vriendelijk personeel.

Afbeeldingsresultaat voor camping ijsselhoeveIk mocht staan met de tent waar ik wilde. Daarna een heerlijke, dit keer warme, lange douche zonder douchemuntjes. En hoewel ik eten bij had om zelf te koken was het restaurant zo aanlokkelijk dat ik het niet kon weerstaan ! Heerlijke Ribeye en wat lokale krantjes erbij om te lezen ! Dit keer geen 100%NL maar goede muziek.

IMG_5804

Na het eten en een korte wandeling over het smalle dijkje met kleine dijkhuisjes en een mooie molen ging ik weer bijtijds mijn tent in.

IMG_7708

De volgende ochtend werd ik rond 7u wakker en zag ik op de buienradar dat er wat minder goed weer aan kwam. Dus gauw mijn spullen inpakken en weer op pad.

Zo zat ik een drie kwartier later weer in mijn boot op weg naar Zwolle.

IMG_7711

Langs de kant wemelde het wederom van de vissers. Ook de controleurs hadden het druk. Goede beslissing om niet illegaal langs de kant te kamperen want ze hadden me vast ontdekt. Om half 10 arriveerde ik bij Hattem. Dit scheen wel een mooi dorpje te zijn en aangezien ik nog geen ontbijt op had, sloeg ik linksaf om de korte vaart richting het dorpje te peddelen. Daar stond al een bankje voor me klaar met mooi uitzicht over het water en achter me over het dorp. IMG_7717

Rond 10u15 ging ik weer op pad. Maar hoe dichter ik in de buurt kwam van Kampen, des te meer ik met de bekende harde wind van voren kreeg “te Kampen”…Het mooie weer was verdwenen en de toenemende ruimende wind tov gisteren leverde door het meanderen van de rivier steeds meer een flinke tegenwind uit west / noordwestelijke richting op. Langs de kant had je meer beschutting, dus minder tegenwind, maar daar was de stroming ook veel minder. Het werd dus een gefladder van links naar rechts en dan weer in het midden over het water om toch maar zo efficiënt mogelijk te varen.IMG_7718

Geen pauzes meer nu, maar regelrecht naar het eindpunt !

Vlak voor de brug zag ik over mijn rechterschouder kijkend nog 3 zonderzeilbootjes die me even wilden inhalen. Maar de brug leek wel een soort finishlijn dus ik zette nog even kracht bij om een goede finish te halen. Helaas, ik werd 2e….IMG_7721

Daarna was het, via wederom een molen …IMG_7722

rustig uitpeddelen tot aan het echte eindpunt, de Stadsbrug van Kampen.

IMG_7725

Natuurlijk kan je geheel links of rechts ook onder de brug door, maar toch voel je die drang om onder de hefbrug door te peddelen omdat dat er toch als een soort finishpoort uitziet.

IMG_7724

Direkt na de brug had ik 2 dagen geleden al een mooi stukje gevonden waar ik kon uitstappen met mooi uitzicht op het stadje. Terwijl ik nog wat Finse Rondes als lunch aan het verorberen was, waren achter mijn rug om een aantal koeien letterlijk in de kuip van mijn kayak aan het neuzen.. gauw liep ik er opaf. Het leek me niet verstandig om de koe bij de horens te vatten, het was 6 tegen 1, maar na wat gezwaai met mijn peddel bleef enkel de boze stier nog staan. Een extra schijnaanval was gelukkig voldoende om ook die de aftocht te doen blazen.

Mijn laatste uitdaging hiermee volbracht en een lang gedroomde mooie tocht van 100km in 11 peddeluurtjes afgerond.

IMG_7727

“Gij komt zeker van Lillo? “ Een uitdrukking die vooral in zeeland nog veel gebruikt word als je niet op de hoogte bent van de laatste feiten of doet alsof je van niks weet.

De meest logische herleiding is dat de mensen die indertijd in het Fort Lillo gelegerd waren, lange tijd verstoken waren van alle nieuwsfeiten of niet wisten dat de oorlog voorbij was

Een ander, maar minder logische herleiding betreft ene roofoverval in Waarde die gepleegd zou zijn door soldaten/inwoners uit Fort Lillo die daar naar toe hadden geroeid, maar later bij confrontatie vol bleven houden van niks te weten. Ik laat het hierbij maar voor wie er meer over wil weten: https://www.wetenschapsforum.nl/index.php/topic/82984-net-doen-of-je-van-lillo-komt/


Ondanks dat er dus nog enige discussie is, over waar deze uitdrukking nu uit ontstaan is, geeft het onwetendheid of dom gedrag aan en kom je dus hoogstwaarschijnlijk dom over wanneer je de suggestieve vraag of je uit Lillo komt, naar je hoofd geslingerd krijgt.

Daarom vertrokken we voor onze tocht niet uit Lillo, maar uit Waarde, het dorp waar je volgens de minder logische herleiding, de roofoverval, waarschijnlijk het minst welkom bent als je zegt dat je uit Lillo bent komen peddelen!!!

Om een beetje stroming mee te hebben vertrokken we met laag tij vanaf het strandje. We waren slechts met zijn 3-en, Jurgen, Ton en ik. Er stond nauwelijks wind en het zou best warm worden. Wel mooi altijd om de Westerschelde met laag tij te zien.

IMG_7655

We hadden even daarvoor onze auto’s al wel in Lillo geparkeerd. Gezien de drukte met parkeren leek het daar wel een Pokémon gathering, maar het bleek toch om een boekenbeurs te gaan. Het haventje daarentegen straalde een zekere rust uit vanwege het laag tij , het stond namelijk geheel droog.

20170709_093522 - kopie

rechts de trailerhelling die we later die dag zouden gebruiken

Het brede strand bij Waarde had gelukkig enkel de eerste 20 meter een hoog moddergehalte. Echt van die klei die blijft plakken en waarbij je surfschoenen diep wegzakken in het slik en bij elke stap zwaarder worden. Dus die moesten nog wel even schoongespoeld worden voordat ik in mijn schone kayak stapte.

P1030555

..toch altijd weer even “slikken” hier..

We vertrokken in een zuid-westelijke koers richting Walsoorden om de drooggevallen plaat heen. We kruisten daarbij een 3-tal roeiboten met Belgische Zeescouts, merendeel met ontbloot bovenlijf om maar zoveel mogelijk schadelijk UV-licht op te kunnen vangen. Ik had mijn thermoshirt net bij vertrek ondergedompeld en dit zorgde voor een aangename koeling. De roeiers gingen niet om de plaat heen maar namen de korte route richting Lillo. Ook op rooftocht in Waarde geweest? Nee waarschijnlijk een zeekamp want gisterochtend waren ook al 7 zeilbootjes met Belgische zeescouts in de problemen gekomen bij Vlissingen en door RWS en de KNRM uit de hoofdvaargeul geplukt. Maar deze scouts hadden een hulpmotor op hun boot en ook een kajuitboot ter begeleiding.IMG_7656

We verloren ze al gauw uit het zicht om ze nabij Saeftinghe weer voor ons te zien varen.

Het begon ondertussen ook al behoorlijk warm te worden en de Westerschelde leek wel een vlak meer vanwege het gebrek aan wind. Eigenlijk zouden ze bij warm weer die windmolens langs het Schelde-Rijnkanaal moeten laten draaien op elektriciteit om een verkoelend windje te creëren..

IMG_7657

We schoten best op en waren nu al voorbij de radartoren en namen de scherpe bocht naar rechts. De roeiboten begonnen we nu zelfs al in te halen maar dat kwam ook omdat wij de bocht iets meer konden afsnijden met onze geringe diepgang, maar het peddelen ging wel zwaarder dus toch maar iets meer terug richting vaargeul.P1030571

Een passerend schip gaf met zijn golven net weer wat meer water om snel weer naar dieper water te geraken.

IMG_7658

De radartoren en verderop de ventilatoren

En niet te geloven maar ik begon zelfs een licht verkoelend windje te voelen. Ik keek over mijn schouder en zag dat ze inderdaad toch eindelijk een aantal 2,5 MegaWatt-ventilatoren aan hadden gezet voor ons….Zeker heel aangenaam want het water begon steeds smeriger te worden naarmate we dichter bij de haven van Antwerpen kwamen, dus een eskimorol was niet echt meer een goed idee.

P1030559-001

Net voordat we de Belgische vaargrens bereikten en het industriegebied ingingen, namen we nog een pauze op het zandstrandje aan onze rechterkant. Vooral ook omdat we voldoende hoogwater nodig hadden om in Lillo fatsoenlijk uit onze boot te kunnen stappen. Maar even luieren op het strand was ook niet erg. Altijd leuk om de grote schepen voorbij te zien varen.

IMG_7666

Net toen we onze kayaks weer in het water hadden gelegd en instapten trok het water ineens heel erg terug en lagen we ineens weer droog. Wat nu? Een Tsunami? Nee, dit werd veroorzaakt door een groot schip dat er net aankwam, maar uiteraard volgde even later natuurlijk wel weer de ricochet. Peddelen maar !IMG_7665

Bij de kerncentrale aangekomen staken we over naar de andere kant voor wat interessanter varen langs de kades en de vaargeul.

IMG_7668

Ondertussen bedacht ik me dat het in deze tijd met aanslagen ook niet bepaald handig is om een kerncentrale te hebben met als naam “het Doel”. Zouden die Belgen dit project vroeger gefinancierd hebben via collectes voor een “goed doel” zonder erbij te hebben verteld dat het om een kerncentrale ging? Daar zijn ze in Lillo dan mooi ingetuind! Nagenoeg het hele dorp is verdwenen op het Fort na en omgeven door zware industrie. Deze herleiding van de Lillo-uitdrukkking lijkt me eigenlijk nóg logischer!

img_5622

Fort Lillo met een stuk van onze route

Ondertussen kwamen er 3 waterscooters ons tegemoet. Die mannen vroegen mij de weg want ze wilden naar Paal, een 15km stroomafwaarts voorbij Saeftinghe. Ik vroeg maar niet of ze uit Lillo kwamen maar legde ze uit waar het ongeveer was.
Wij volgden de rand van de vaargeul waarbij we goed op moesten letten want achter ons kwam een groot schip aan en voor ons ging een ander groot schip met 2 sleepboten net van de kade los. Ook lag er nog een binnenvaarder buiten de geul die net ging vertrekken.

P1030580

binnenvaartschip klaar voor vertrek

Maar Ton had alles onder controle, luisterde de marifoon uit en loodste ons er veilig tussendoor.

P1030582

Al gauw kwamen we dan toch aan bij Lillo. Het waterpeil was gelukkig hoog genoeg om via de trailerhelling uit te stappen. Toch enkele zwemmers hier nog in het haventje..Wat een onwetendheid hier in Lillo! Weten ze hier niet hoe smerig dit water is?

P1030592

op de achtergrond de waterscooters

Na het omkleden dronken we nog wat op het terras aan het haventje voor een prijs waarvan je zegt, “doe er dan nog maar 1”, en zo geschiedde. Naast ons zaten de mannen van de waterscooters, die het dorpje Paal toch net iets te ver weg vonden. Dit was goed te begrijpen want even later zagen we ze vertrekken met 1 scooter op sleeptouw. Brandstof tekort?

Ik wandelde nog even door de kleine straatjes van het Fort. Een pleintje met gezellig terras en her en der nog wat boekenstalletjes. Het zag er allemaal wel leuk uit maar laat je telefoon hier in je broekzak want anders denken ze dat je hier op zoek bent naar een zeldzame Pokémon.

Ik had het verder gauw gezien en belde naar huis dat ik weer onderweg was. “Hi, was het leuk? Waar kom je nu vandaan?”  Van Lil….Waarde natuurlijk !

lillo-fort-antwerpen-2858_2858_1_xl.jpg

 

 

 

frehelZaterdag 10 juni

Eindelijk was het zover, een weekje zeekayakken in Bretagne. Het basiskamp bevond zich op camping d’Armor in Plévenon vlakbij Cap Fréhel.  Een camping met veel groen, privacy, en beschutting, tegen wind. Ik koos een plekje uit in de hoek waarbij mijn tent overdag netjes in de schaduw bleef, maar waarbij ik wel avondzon had bij mijn tent. Fijn voor tijdens het koken.

tent

Nadat ik alles opgebouwd had was het nog vroeg dus ik besloot nog even naar de Cap Fréhel te rijden.

IMG_4073

Ondanks dat er een hoop wegen afgezet waren omdat er een triatlon gehouden werd in de buurt kon ik er toch makkelijk naar toe rijden. Na €3 te hebben betaald om te parkeren en verderop nog eens €3  om de vuurtoren te beklimmen (ja betalen…niet ontvangen als beloning voor de klim) had ik een pracht uitzicht. Zou de zee ook zo kalm blijven als nu?

IMG_4076

Ook was Fort de la Latte in de verte te zien vanaf hier. Zouden ze alleen Latte hebben of ook Cappucino?  Ik reed nog even naar het Fort maar besloot het bezichtigen pas later die week te doen. Het terras met ijs was namelijk verleidelijker…

lalatte

Fort de la Latte

Terug op de camping waren de meesten wel aangekomen. Walther deed nog een praatje van wat we zondag zouden gaan varen.

IMG_5476

Na deze vermoeiende dag werd het niet laat, dus koken en vrij snel de tent in om te slapen…Slapen, ja dat was de bedoeling. Ware het niet dat een paar honderd meter verderop een schuurfeest gehouden werd door franse jongeren. Waarschijnlijk die van de triatlon. En elk liedje werd luidkeels meegezongen. “it’s fun to stay at the YMCA” klonk het luidkeels. ”Vooral NIET doorgaan” zou Barrie Stevens zeggen.   “Straks stoppen ze wel”, dacht ik steeds. Maar toen het 2u werd en daarna 3u was ik het echt zat. Ik ging mijn tent uit om te kijken of ik ergens een stekker van de elektriciteit eruit kon trekken. Helaas bleek bij nader onderzoek dat ze niet op de camping stonden en er zelfs een hoge schutting tussen zat. En net toen ik eindelijk toch wat oordoppen had gevonden werd het stil

IMG_4082

Strandje vlakbij camping met Cap Fréhel in de verte

Zondag 11 juni, dag 1: Vieux Bourg- net voor Erquy 20km

Na een slechte nachtrust maar een goede douche kwam ik met een lekker ontbijt en een bak koffie weer een beetje tot leven. Om ons heen overal vogels die vrolijk aan het fluiten en kwetteren waren in het ochtendzonnetje en blijkbaar geen last hadden gehad van die franse “zangvogels” van afgelopen nacht. Tessa bleek een echte vogelkenner te zijn, al deed ze er wel wat bescheiden over, en wist de verschillende fluittonen wel te herkennen. Grappig was ook dat elke ochtend een roodborstje op de diverse kayaks even neerstreek om ons te bekijken. Een soort materiaal inspectie..

IMG_4089

Afijn, het eerste vertrekpunt was vlakbij. We zouden om half 10 vertrekken maar er werd geen sein voor vertrek gegeven. Toen Walther om 9u40 ineens met de auto het terrein afreed, kon ik de anderen toch overtuigen dat dat waarschijnlijk zijn sein tot vertrek was, ondanks dat Tessa en Geoffrey nog niet terug waren gekomen van de bakker. Afijn, wij de camping af rijden. Niemand meer te zien. Gelukkig kon ik Walther bellen en die legde uit waar het strandje was. Zo gevonden. Tessa en Geoffrey konden de camping niet meer op omdat ze geen badge hadden voor de slagboom, dus die waren ook maar door naar het strandje gegaan.

IMG_7480

We konden via de trailerhelling het water in maar de golven vielen er schuin dwars op dus instappen op het strand was toch beter. Tineke’s boot liep al vol water van een golf voordat ze haar spatzeil dicht kon doen dus kon gelijk weer gaan legen. Maar verder kwamen we allemaal wel goed de branding door. Het was opkomend tij, dus een hoop rotsen stonden maar half onder water. Dit bood af en toe een mooie doorgang…. Dat wil zeggen bij een golftop een mooie doorgang, maar bij een golfdal keien. Walther liet zien hoe het moest. Tineke probeerde enthousiast als eerste, maar blijkbaar was de timing niet optimaal want ineens zat ze vast aan de zijkant op de rotsen en kon ze niet anders dan uitstappen. Helaas haalde ze hierbij wel haar handen open aan de scherpe pokke-zee-pokken op de rotsen.

IMG_7492

Tineke staart haar boot na…

Onze route vervolgde zich tot net aan de Cap d’Erquy. Daar stopten we voor lunch. Doch het uitstappen met branding was nog wel even wennen..

IMG_7487

methode 1


IMG_7488

methode 2

Op de terugweg bleek ook de timing van Walther net iets verkeerd en zat ook hij met zijn boot hoger dan het zeeniveau. Dit uiteraard tot vermaak van Tineke, maar wel met het verschil dat hij zichzelf even later wél weer los wist te maken.

IMG_7491

Walther even op het droge

Maar het werd wel tijd om het slepen eens te gaan oefenen. We werden in 2 groepjes verdeeld en via oa een haasje over methode moesten we elkaar slepen en losmaken. Bedoeling was om dit een keer of 7 te doen, maar ik had al de hele dag last van opkomend brandend maagzuur en oprispingen, dus ik had het al gauw voor gezien. Daarna wilde hij nog onze eskimorol zien. Zat ik niet echt op te wachten, maar goed, een snelle rol kon nog wel.

Zelfs Kaat, ook geen jeugdlid meer ondertussen, wist iedereen te verrassen met een mooie rol. Respect !!!!!

IMG_7547

Geoffrey was nog bereid om vrijwillig uit zijn boot te stappen voor een x-redding oefening. Ging prima, ondanks dat het water nog best fris was, en hoewel hij niet klaagde was de non-verbale communicatie overduidelijk. Animo was voor de anderen dus niet hoog om dit ook te oefenen. Maar goed, iedereen gaf ook aan dit echt wel te kunnen in geval van nood.

IMGP0030

Aangezien het nu eb was, en het mulle strandzand een eind sjouwen zou betekenen, bood een plekje net naast de trailerhelling een betere optie om uit de boot te stappen.

IMG_7495

helemaal aan het eind van de trailerhelling dus uit de boot..

Daarna was het even de kayak op de trailerhelling tillen, karretje eronder en rollen maar. Simpel gezegd, doch de keien die er lagen waren behoorlijk glad en zorgden ervoor dat Tineke haar enkel een beweging maakte waar hij niet voor ontworpen was. Voor haar eindigde deze eerste dag dus vol schrammen en een dikke pech, uh dikke enkel.

IMG_7499

Op de parkeerplaats stond nog een klein strandtentje waar we onder genot van een drankje de dag evalueerden. Daarna gingen we uit eten bij le P’tit Bouchot, op loopafstand van de camping. Een goede keuken met lekkere wijn, zodat we ons verzekerden van een goede nachtrust. Gelukkig was het dit keer wel stil op de camping.

Maandag 12, dag 2: Port de Saint Geran – Fort de la Latte- Cap Frehel 14km

Vandaag besloot ik mijn gele polyethyleen Capella te gebruiken. Er was weer wat rockhopping beloofd en dat doe ik liever met een plastic kayak dan met mijn polyester Explorer.

IMGP0863

en ik had hem niet voor niks meegesjouwd natuurlijk…

Tineke haar enkel was nog steeds zo dik dat ze besloot om niet mee te varen.

Wel was nu Arnold ook in Bretagne aangekomen, dus de grootte van de groep bleef gelijk.

We vertrokken vanaf Port de Saint Geran. Een mini vissershaventje met een kleine parking boven en een steil slingerweggetje naar beneden.

IMG_7500

Een vriendelijk oud frans baasje kwam net met zijn bootje vanaf het water aan op de trailerhelling. Hij had wat krabben gevangen, en ondanks dat zijn fuiken maar kort in het water hadden gelegen was het toch genoeg voor zijn avondmaaltijd.

IMG_7505

Wij vaarden richting Fort de Latte, dit keer met helm op, en probeerden daar waar mogelijk nog wat met het spel van golven en rotsen te spelen. Het Fort lag prachtig op de rotsen, en aan de punt waren wat staande golven waar we wat in konden spelen.

IMG_7515

Daarna gingen we door richting de Cap Fréhel. Doch, voordat we daar waren hing Kaat ineens aan een sleeplijn. Haar boot had ze eerder uitgeleend aan een ander en stond niet meer optimaal afgesteld voor haar, waardoor ze nu last had met peddelen. Dus zochten we een strandje waar we even een lunch nuttigden en de boot wat beter afstelden.

IMG_7524

Maar goed, ze besloot nog even niet mee te varen naar de kaap maar hier te wachten tot we terugkwamen.

IMGP0064

We gingen de kaap niet geheel rond, aangezien we anders mogelijk door de sterke stroming niet meer terug konden peddelen, maar het was een mooi stukje.

IMG_7529

een sphinx, een schildpad??

Steile rotsen, met hoog bovenop de vuurtorens waar ik die zaterdag al bovenop was geweest.

IMGP0063

Ervoor stond nog een hoge vogelrots, met een witte top. Niet van de sneeuw maar van vogels die werkelijk overal het schijt aan hadden…. Een duidelijke waarschuwing dus, om enkel met een hoofddeksel daar in de buurt te komen.

IMG_7533

Toen we weer terug gingen moesten we natuurlijk Kaat weer oppikken. Doch een aantal peddelden al het desbetreffende strandje voorbij. Ik zat al te turen of ik haar kon ontdekken maar het strand leek wel verlaten. Waar was ze dan? Ook de boot was niet te zien. Walther wist in ieder geval zeker dat het die plek was en peddelde ernaartoe, en toen pas bleek hoe klein een mens en kayak op deze afstand zijn. Wat kleine rotsen leken, waren in werkelijkheid grote rotsen, en nu zagen we inderdaad een klein stipje op het strand bewegen. Leuk leerpuntje, want als je echt in nood op een strand bent en een naburige boot wilt waarschuwen, je bent amper te zien.

IMG_7550

Terug bij het beginpunt was het getij weer heel laag. Gelukkig had ik m’n kanokarretje in mijn luik gestopt. Daarna nog het steile weggetje omhoog en even terug om anderen te helpen voor wie de klim nét iets te veel was. Daarna genieten van het mooie uitzicht met eb . Wat een verschil met vanmorgen !

IMG_5458

Dinsdag 13 juni, dag 2: Saint Cast le Guildo 22km)

Omdat ik gister weer de hele dag last van brandend maagzuur had en geen oorzaak in mijn eten/drinken kon vinden vermoedde ik dat strakke kleding een oorzaak kon zijn.

De wetsuit die ik steeds aanhad zou wel eens een rol kunnen spelen. Dus maar eens in korte broek en thermoshirt en lossere anorak in mijn luik . Minder geschikt als ik zou moeten zwemmen bij de rotsen, maar dat was ik ook eigenlijk niet van plan. Dit leek inderdaad de oorzaak te zijn want de klachten bleven nu gelukkig weg.

IMG_7554

We vertrokken dit keer vanaf de jachthaven van Saint Cast le Guildo voor een tochtje rondom de verschillende eilandjes in de baai.

IMGP0090

Het zuidelijke gedeelte van de baai zou met eb droogvallen dus dat gebied werd eerst bezocht.

Tineke was er gelukkig weer bij, maar dit keer namen Theo en Kaat een rustdag. Doordat je in de beschutte baai zat, had je niet meer zo het gevoel om op zee te zitten. Maar er stond nog best een fris windje zodat na een korte stop op het strandje van het schiereiland St-Jacut de la Mer toch de anoraks weer aan gingen.

IMGP0092

We staken over naar het strand van Lancieux, waar jaarlijks de bekende paardenraces plaats vinden op het strand rondom de kentering, en vaarden verder noordoost naar l’Islet. Maar dit eiland was door het getij inmiddels al weer in een schiereiland aan het veranderen zodat we even moesten uitstappen om over de drooggevallen zandbank heen te gaan. Blijkbaar net iets te lang gepauzeerd.

IMG_7564

even de smalle zandbank oversteken

Het getij gaat ook heel snel. In 5 minuten kan veel veranderen. Geen probleem, even uit de boot en weer instappen. We vaarden tussen de vele plezierjachten door naar het noorden, richting het Ile Agot. Hier gingen we nog even helemaal omheen voordat we gingen lunchen. Dus dat werd eerst nog even kort snacken vanuit de boot voor de nodige calorietjes.. Maar nadat we het eiland gerond hadden, kregen we wind mee richting het Ile des Hébihens. En dit was een prachtige plek.

IMG_5462

lunchplek nét boven de vloedlijn

Een mooi strand was hier drooggevallen en aan de voet van de steile rotsen zat je heerlijk uit de wind in de zon. Er stond nog een toren op het eiland waar enkele enthousiastelingen nog naar toe klommen, maar helaas was de toren zelf niet toegankelijk, uitgezonderd de Buizerd die hier af en toe rondvloog.

IMG_4148

Nadat iedereen weer wat op krachten gekomen was gingen we tussen de scherpe kliffen van les Haches (de bijlen) in een westelijke richting terug naar de auto’s.

IMGP0106

Hierbij de boeg wat meer rechtshoudend om te corrigeren voor de opkomende vloedstroom.

Bij het eindpunt lagen heel veel dode maar ook half levende grote krabben (Araignée).

IMG_7574

Een aantal vissers daar spraken er “honte” van en hadden er zelfs de politie bijgehaald. Blijkbaar had een visser te veel krabben gevangen en het overschot maar tussen de keien gegooid in plaats van terug in de zee. Ik wist een grote nog levende krab ertussen uit te plukken en na een selfie alsnog weer terug in de zee te gooien.

IMG_5463

Na het omkleden was er weer een aanlokkelijk terras voor de evaluatie.

Woensdag 14 juni, dag 4: St Malo 20km

Een leuk tochtje rondom de eilandjes en Forten voor de kust van de piratenstad St.Malo stond op het programma.

IMG_5470

We moesten bijtijds vertrekken, vooral ook vanwege de beperkte parkeergelegenheid daar. Ons vertrekpunt lag bij de Tour Solidor op het schiereiland ten zuiden van het vestingstadje.

IMG_4086

Doch zeker een mooie plek met een trailerhelling en tegen de tijd dat we in gingen stappen zelfs een klein strandje.

IMG_4085

We kozen voor een rondje counterclockwise, dus eerst langs het vestingstadje.

IMGP0935

Het was hoog water, dus ook het Fort National lag nu niet langer verbonden meer met het strand maar als een mooi eiland voor de kust, zodat we er mooi tussendoor konden peddelen.

IMG_4116

Fort National

Op een rots zat een zeemeermin, althans, wel zonder staart en ook niet topless, maar verder leek het er precies op. Of toch gewoon vast komen te zitten op het eiland door de snel opgekomen vloed?

IMGP0114

We keken ook nog even of we Hans en Tineke konden ontdekken op de vestingmuren aangezien ze vandaag niet in de boot zaten maar het vestingstadje te voet gingen bezichtigen. Wel jammer voor ons, want het zijn wel gezellige sfeermakers.

Wij vaarden met weinig wind en onder een warme zon, vervolgens in noordelijke richting naar het Fort la Grande Conchee. Het leek erg op Fort Boyard maar het mistte de dwerg. Ach een “kleinigheidje”. Ook stond het deels in de steigers. Natuurlijk veel weersinvloeden op deze plek.

IMG_7593

zoek de dwerg

Bij het Fort lagen ook nog wat scherpe kliffen. Het was goed voor te stellen dat hier vroeger met gemak een 17e eeuws schip op zou kunnen stranden.

IMGP0137.jpg

Na een beetje gespeel rond de rotsen zetten we koers naar het eiland Cézembre voor de lunch.

IMGP0157

Hier lagen wel wat bootjes voor het strand maar er was plek genoeg op strand zelf. Ook was er een strandtent maar dit was enkel toegankelijk met reservering vooraf….een gemistte kans lijkt mij, want nu was het niet bepaald druk, en ik had er best wel even willen zitten. Toch maar weer mijn tanden zetten in het taaie stokbrood.

IMG_7606

Ondertussen werden we, zonder het te weten, gespot door Hans en Tineke vanaf de vestingmuur van St.Malo, met een telescoop. Vast aan het kijken of we niet lagen te verbranden in de zon, want het was goed warm. Toen we dan ook weer het water op gingen begon ik eerst maar met een verkoelende eskimorol. Waarna een paar mensen op een jacht gelijk vroegen of ik dat nog eens een keer wilde doen. Geen probleem, het water was toch heerlijk.

IMGP0177

en wederom een keer opfrissen, dit keer bij Ile de Harbour

Vervolgens werd de tour voortgezet via Ile de Harbour, weer een Fort, richting Dinard. de smaragdkust.

IMGP0179

Indertijd door Amerikanen en Engelsen volgebouwd met de meest prachtige landhuizen, villa’s en kastelen.

dinard

Wij moesten nog een stukje stroomopwaarts varen, dus we probeerden zoveel mogelijk de baai als keerwater te gebruiken. De vele zeilbootjes die voor anker lagen gaven met hun boeg precies aan waar de stroming vandaan kwam, zodat je ook precies kon zien waar je moest varen om toch stroming mee te hebben van het keerwater. Vanuit de lucht leek het patroon van bootjes vast 1 grote stromingsatlas.

Uiteindelijk hoefden we enkel nog de rivier over te traverseren om weer op ons beginpunt uit te komen.

IMG_4088

Het was nog maar 16u dus ons plan om aansluitend wat in St.Malo te eten zou zeker 3u wachten betekenen. Het was ook nog iets te ver om naar het centrum heen en terug te lopen en dichterbij parkeren zou lastig worden vanwege de anti-camper poortjes op de algemene parkeerplaatsen, en wij hadden natuurlijk onze kayaks op het dak. Dus gingen we maar wat drinken op het terras van Café la P’tite vlakbij. Aangezien ik deze dag jarig was trakteerde ik , wat helaas weer resulteerde in een “lang zal ze leven”…  😉

Donderdag 15 juni, dag 5: Sables d’Or- Erquy 20km

Aangezien er deze dag nogal wat harde wind voorspeld was, besloten we de Kaap op vrijdag te varen en deze dag een stukje langs de kust naar Erquy te varen.

Om niet geheel hetzelfde stuk te varen als de 1e dag vertrokken we iets verder weg, vanaf Sables d’Or.

De waterstand was hoog en nog opkomend op moment van vertrek. Dus we hoefden niet ver over het strand te lopen, maar dat zou eind van de dag wel anders zijn, dus ik had mijn karretje bij.

IMG_4091

voor de rest zover is, wil mijn kayak al wegdrijven…

En dan is het wachten tot de rest ook zover is. Ik ben steeds in een mum klaar voor vertrek en krijg dan altijd het gevoel dat ik wat vergeten ben, aangezien de rest zoveel meer tijd nodig heeft. Dus voordat iedereen er is heb ik mijn kayak al zeker weer 10 meter terug hoger op het strand moeten slepen vanwege de opkomende vloed. Maar goed, deze komt ook best wel snel op en eigenlijk kan je gewoon droog instappen en wachten tot het water genoeg gestegen is..

IMGP0958

Het Ilot St-Michel, niet te verwarren met het alombekende Mont St Michel, was door de vloed weer een schiereiland geworden dus we konden een stuk afsnijden.

IMGP0959

We volgden de rotsachtige kust vervolgens in westelijke richting tot de baai van Erquy.

IMG_7611

Daar deed ik met Walther en Geoffrey nog even een simultaan eskimorol, dus alle 3 tegelijk. Wel verloor ik hierbij mijn sleeplijn. Omdat hij normaliter via 2 kleinere bandjes aan mijn heupband vastzit, voelde ik mijn heupband nog, dus merkte ik het pas zodra ik mijn kayak aan de kant legde en mijn spatzeil uitdeed. Zou hij gezonken zijn? In plaats van gelijk weer het water op te gaan blijf ik kalm en ga gewoon op het strand zitten, pak mijn verrekijker en zie een paar drijvende gele dingen. De meeste zijn gele boeien maar 1 is dan toch wel mijn sleeplijn. Mooi, die drijft dus goed. Ik heb nog geen zin om er weer gelijk naar toe te peddelen dus hou hem in de gaten en merk dat hij door de wind langzaam maar zeker van links naar rechts richting strand geblazen word, al is het dan dus niet in mijn richting.

IMG_4092

Na de pauze peddelde ik er dus pas naar toe en merkte ik dat hij toch verder weg gedreven was dan gedacht. Afijn, voor de duurtest qua drijfvermogen was hij geslaagd. Maar het zette me wel aan het denken, ik heb hem niet voor mezelf maar voor anderen bij. Kortom ik heb iets gekocht waar ik zelf helemaal geen profijt van heb. Dus eigenlijk zou ik vooraf een vergoeding moeten vragen als iemand gebruik wil maken van mijn sleeplijn….

cost rescue

Hé, dat biedt perspectieven. Ik deelde mijn gedachten met de anderen en de prijzen voor punt-reddingen, x-reddingen en sleephulp schoten binnen een mum van tijd omhoog !

IMG_7619

Het begon natuurlijk realiteit te worden toen we even later een zwemmer hadden. Kaat vaarde namelijk vlakbij de rotsen maar voordat zij weer in veilig gebied was, doken Hans en Tineke ook in de gevarenzone. Op het moment dat Kaat wat vaart inhield vanwege een gapend gat bij een rots, veroorzaakte dat een kettingbotsing met Hans en Tineke op een plek waar dat niet handig was. Kaat en Tineke wisten goed weg te komen maar Hans ging dus om. Typisch geval van allebei niet genoeg afstand gehouden. Ik had mijn sleeplijn gelukkig weer terug dus koppelde gelijk aan de boot van Hans vast, toch maar toch maar zonder eerst te onderhandelen over de sleepkosten van deze redding. Mijn lijn was ook nog wel wat aan de lange kant, iets wat normaliter op open water geen probleem is, maar nu die boot zo snel mogelijk bij de rotsen weg moet, iets minder handig. Toch lukte het me vrij snel om de boot weg te trekken en vervolgens te legen.

IMGP0195

even de kayak van Hans leeggooien

Hans had een koude-shock effect en kreeg geen lucht, maar hij wist gelukkig de boot van Walther vast te grijpen en ook in veiligheid te komen. Ondertussen heb ik zijn boot alweer geleegd, ja, de kosten lopen op voor hem, en hielp ik hem ook nog zijn boot weer in.

IMGP0200

Hij heeft daar zijn eigen Stipyak methode voor. Zeer efficiënt want in no-time zat hij alweer in zijn boot. Goed gedaan Hans !

IMGP0201

Ik vroeg maar niet of hij verzekerd is voor mijn kayakreddingen want hij was nog niet helemaal bekomen van de schrik en de kou maar dankzij zijn Stipyak methode kon hij wel korting krijgen.

Na een uitgebreide evaluatie van dit voorval peddelden we weer verder.

IMGP0872

Verderop mochten we nog eens 1 voor 1 door een smal stuk heen met de golven in de rug.

IMGP0973

Halverwege werd je voorpunt echter door terugkaatsende golven naar links opzij weggezet. Dit keer zorgde dit ervoor dat Kaat de vissen van dichtbij kon gaan bekijken. Gelukkig was het daar niet al te diep en kon ze haar kayak naar ondieper water slepen om daar weer in te stappen.

IMG_7628

Kaat “in het nauw”

We vaarden het laatste stukje terug en de wind was nu wel wat toegenomen. We moesten nu om het Ilot de Michel heen, waarbij de golven vlakbij de kliffen flink opgestuwd werden. Maar met een snelle lage steun voorkwam ik dat ik door een golf heen zakte..

Vervolgens liep de groep wat uit elkaar aangezien de brandingliefhebbers in volle vaart op het strand afschoten. Echt het toetje van de dag dus ik peddelde nog een paar keer weer terug om nog wat golven te kunnen pakken. Helaas nu wel een flink eind lopen over het strand aangezien het nu eb was. Maar met wat hulp aan elkaar kwamen we allemaal door het zachte zand heen.

 

Vrijdag 16 juni, dag 6: Vieux Bourg – Cap Frehel 15km

Vandaag de laatste vaardag. Helaas vaarden Hans en Tineke vandaag niet mee, maar pakten ze de boel in om bijtijds terug te reizen.

Het had best hard gewaaid vannacht, maar mijn tent stond redelijk beschut.

We vertrokken weer vanaf het strandje vlakbij de camping en varen tot aan de Cap Frehel met de steeds hoger wordende golven van opzij.

IMGP0979

Walther vaarde tussen ons en de rotsen in.

Het begon allemaal rustig

IMGP1003

Maar naarmate we dichter bij de kaap kwamen werden de golven hoger waar je compleet achter verdween..

IMGP1002

Wel fijn dat er nu eindelijk wat grotere golven zijn, daar was ik toch ook wel een beetje voor gekomen.

Doch om de nauwe spleet van La Banche nu door te gaan varen met hoog water, daar bedankte ik toch voor.. Walther liet zien dat het toch wel kon. Wel wat hoge golven op het eind, maar mogelijk…

112109574

De nauwe doorgang van La Banche bij laag water

Het was goed opletten hier want je verloor elkaar makkelijk uit zicht door de diepe golfdalen. Maar het was heerlijk weer, wind golven en zon in een prachtige omgeving !

IMG_7636

Net voorbij de kaap kregen we weer de golven in de rug en was het al gauw een stuk rustiger.

IMG_7640

Het was verleidelijk om op de golven door te surfen maar we moesten toch bij elkaar blijven.

IMGP0982

Nu zoeken naar een plekje voor de lunch. Maar overal was door de vloed het zandstrand verdwenen en bleven enkel de keien over.

IMGP0215

Ook op het zandstrandje waar we de maandag gepauzeerd hadden kon je nu enkel op de keien landen. Uiteindelijk zagen we een strandje met wat meer ronde keien. Minder schadelijk voor je boot. Walther liet zien hoe je nu het beste kon uitstappen. Hij gebruikte daarbij zijn kayak als een soort luchtbed (of opblaasbare krokodil) waar hij op zijn buik op lag..Juist ja, grote kans dat ik eerder in het water lag dan op m’n buik, dus ik bleef maar gewoon in mijn kuip zitten met mijn benen naast de boot in het water. Dit lukte toch goed genoeg. Geoffrey verloor zijn evenwicht bij het proberen zijn benen uit de kuip te halen en kon naar de kant zwemmen.

IMGP0984

Kaat had de landingsmethode van Normandie bestudeerd en koos ervoor om gewoon uit de boot te stappen en naar de kant te zwemmen. Ook een goede manier, al had ze wel wat hulp van Walther nodig om zelf ook de kant te bereiken. Gelukkig stond er niemand op de kant  te schieten.

IMG_7647

de landingsmethode van Kaat

Op het strand lagen her en der wat resten piepschuim, wat goed gebruikt kon worden om op te zitten. Ik had zelf een matje bij, maar ik kon anderen er wel blij mee maken.

IMG_7649

witte piepschuim-stoeltjes voor Theo en Kaat

Daarna kregen oa Arnold en Tessa een opruimwoede, en gingen ze het losse afval wat op het strand lag ook in hun boot te stoppen. Een goed voorbeeld, bravo !

IMGP0989

een luik vol met afval

Het zonnetje scheen lekker dus de pauze werd op mijn verzoek iets verlengd. Daarna was het getij nog niet voldoende gezakt tot waar het zand begon, dus wederom een leuke instap voor eenieder in de branding.

IMGP0987

even mijn boot nog 180 graden draaien voor de instap

De wind was nu wel flink gezakt, zodat de terugweg een rustig tochtje werd.

IMGP1017

Walther nodigde ons uit om ook nog eens door het nauwe stuk van La Banche te gaan. Dit omdat de hoge golven er nu niet meer waren en men ze juist nu in de rug had. Maar ik zag aan het eind toch wel wat puntige rotsen liggen en had geen zin om op de laatste dag mijn polyester boot kapot te varen.

IMGP1023

Vanaf de andere kant leken het enkel wat golfjes op het eind…

Toen we omvaarden bleek dat inderdaad een wijze beslissing geweest want het getij was inderdaad te laag voor een veilige doorgang.

IMGP1024

kei-leuk, maar niet met polyester…

Een stukje verderop was nog een hele grote grot waar we achteruit in konden peddelen. Daarbij was het niet moeilijk om je voor te kunnen stellen hoe het hier zou zijn met hoge golven en harde wind.

IMGP1019

En ja, toen zat het er helaas ook ineens weer op. We hadden echt geluk gehad met het goede weer en leuke tochtjes gevaren. Echt een aanrader voor iemand die onder begeleiding wat meer langs rotskusten wil varen, of gewoon wil genieten van mooie natuur vanuit een kayak. We sloten de week af wederom in restaurant P’tit Bouchot. En aangezien dit keer Kaat jarig was had ik een kaarsje geregeld voor op haar dessert.

IMG_5480.JPG

Ik zou de volgende dag, zaterdag nog even met Walther het vestingstadje St.Malo bezoeken,

IMG_4111

Fort National

vervolgens het Fort de la Latte bezichtigen

IMG_4137IMG_4142

en de volgende dag via de toeristische route langs het échte Mont St.Michel weer richting huis gaan.

IMG_4153

Iedereen bedankt voor de gezelligheid en natuurlijk Walther en Arnold bedankt voor de organisatie en begeleiding . Très bien!