14-6-09 Stellendam-Springersdiep 23km

Tochtje Stellendam naar Springersdiep 23km.

De dag begon met slecht weer en dan schrijf ik het nog netjes. Dat betekende dus dat ik in de stortregen mijn boot op het dak van mijn auto kon gaan binden.

Gelukkig had ik de rest van mijn spullen de avond ervoor al in de auto gelegd. Nog gauw even op de buienradar gekeken. Het leek er toch op dat er wel wat beter weer aankwam. De bedoeling was om rond 10uur bij de buitenhaven van Springersdiep (op de Brouwersdam) te verzamelen.

Tegen de tijd dat ik daar aankwam regende het nog wel maar gelukkig inderdaad niet meer zo hard.

Fred kwam even later ook aanrijden in zijn rode bus en na even bijgekletst te hebben verschenen ook Marius en Paul.

Aangezien ik deze dag jarig was had ik nog een heerlijke abrikozenvlaai meegenomen. Als kado kreeg ik mijn uitgeleende DVD terug.

Daarna werden de boten op het dak van de bus (van Fred) gebonden en vertrokken we naar Stellendam. Het zou rond 13u laag water zijn en de tocht was dus zo goed gepland dat we vanaf 10u30 stroming mee zouden hebben richting Springersdiep. Een makkie dus..

Omdat het nog wel regende kozen er toch een paar voor hun droogpak. Tja mijn geld had ik geïnvesteerd in een net nieuw gekochte zeekano dus ik moest het met een korte surfbroek en lange anorak doen. Maar het was gelukkig niet koud.

Marius had een Marifoon bij en meldde onze tocht even aan . Even later waren alle boten op het water. Hé, maar hoe kan het dan dat Paul nog op de kant stond? Tja, zijn Nordkapp had er zo’n zin in dat deze met peddel en al vast de getij-stroming was ingedoken en langzaam wegdreef… Terwijl Marius de Nordkapp terug naar zijn eigenaar bracht verbaasden Fred en ik ons ondertussen over de kleine regendruppeltjes die bleven drijven op het water en na een paar seconden als een zeepbel uiteenvielen.

Na een paar minuten konden we dan toch vertrekken. Ik had mijn GPS bij dus ik kon het effect van de stroming goed zien toen de snelheid bij een zelfde peddeltempo steeds meer opliep van 7 naar 9,5 km/h.

Aan onze linkerzijde was nog een groot natuurgebied waar enkele Lepelaars werden gezien. Aangezien er deze tocht ook een kans op zeehonden was vroeg ik Marius hier naar. Hij vertelde me dat hij om 13u met de zeehonden had afgesproken bij de Aardappelbult (zandbank voor de kust van Ouddorp).

Nadat we de bocht voorbij waren zetten we onze tocht voort in een zuidelijke koers. Ineens hoorde ik zowel links als rechts van mij geluiden uit de Marifoon.

Wat is dit? Marifoon met dolby surround? Het bleek dat Paul ook een Marifoon bijhad en deze stond uiteraard op hetzelfde kanaal.

Ondertussen schoten we mede door de stroming en weinig wind snel op. Het silhouet van de vuurtoren werd snel duidelijker en groter. Besloten werd om nog voor de vuurtoren een koffiepauze te houden. Ondertussen waren we wel steeds verder van de kant gekomen en als je dan weer naar de kant vaart blijkt deze afstand toch iets groter dan gedacht. Er was helaas slechts een lichte branding maar toch net genoeg om via een leuk surfgolfje naar de kant te gaan. Het strand was vrij leeg dus een plekje was zo gevonden. Na even lekker gezeten te hebben vervolgden we onze tocht richting de Aardappelbult. In de verte was de branding hiervan al te zien. Eigenlijk is deze zandbank verboden natuurgebied als compensatie voor de aanleg van de nieuwe Maasvlakte. Ook stond natuurlijk 1 van de weinig nog bemande vuurtorens vlakbij maar blijkbaar werd zo’n klein groepje gedoogd want we werden niet weggestuurd.

De paar vogels op de zandbank trokken zich ook niks van ons aan toen we daar aankwamen en bleven gewoon rustig zitten. Hier konden we even spelen in de branding. Het was wel grappig want de zee was daar aardig vlak en dan komt er toch zomaar ineens een golf uit het niets tevoorschijn. Aangezien een zeekajak niet zo snel draait als een wildwaterbootje moest je dus kiezen tussen continu over je schouder kijken en wachten op een leuke golf of met je boot andersom en dan een backsurf maken. Ook de zeehond was op tijd en stak hier en daar nieuwsgierig zijn kopje boven water. Maar voor Marius hem kon aanlijnen was hij alweer verdwenen.

Het weer was inmiddels verbeterd en blijkbaar had Paul het erg warm gekregen in zijn droogpak want hij ging ineens zwemmen. Gelukkig kon hij op de zandbank zijn boot weer goed leegmaken. Nadat we ons lekker hadden uitgeleefd op de golfjes werd het laatste stuk naar Springersdiep vrij snel afgelegd zodat even later de tocht ook weer netjes afgemeld kon worden. De zon brak nu ook echt door dus terug aan de kant trakteerde Paul ons nog op een ijsje. Het was wat mij betreft een leuk verjaardagsfeestje.

20120717-111230.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: