15-16 sept 2002 Tiengemeten

Voor het weekend van 15 en 16 september stond er een waddenweekend gepland, waarbij er gevaren zou worden naar de Rottummerplaat en Terschelling. De weersvoorspelling van windkracht 5 en 6 deed de organisatie besluiten een alternatief te varen. Er werd gekozen voor het eiland Tiengemeten in het haringvliet.

John zou meegaan richting wadden maar het dilemma; alternatief Tiengemeten of brandingvaren op zondag; deed hem besluiten voor brandingvaren te kiezen daar dit voor de zaterdag ook wel weer goed uitkwam. Wel stelde hij mij zijn auto ter beschikking zodat ik niet met de zeekano op mijn schouder naar Den Bommel hoefde te fietsen. Afijn, zoals afgesproken met Marius was ik er netjes om 11 uur. Het zonnetje scheen en er stond inderdaad een lekker briesje. Marius, Fred en Ger kwamen pas tegen half 12 aan, omdat ze onderweg nog bonje hadden gekregen met een buschauffeur die de weg een kwartier blokkeerde. Ik had inmiddels een strategisch plekje gevonden, languit liggend in het zonnetje met zicht op het haventje en de bedrijvigheid om me heen zodat het niet erg was dat we pas om 12 uur in de boot zaten. We waren met een groep van 10 mensen met als speciale gast Ger die werkt voor natuurmonumenten en dus mooi had geregeld dat we op het eiland Tiengemeten mochten.

Het eerste deel begonnen we te varen, recht tegen de wind in, naar het dorp “stad aan het haringvliet”. Er stonden inderdaad leuke golven dus saai was het absoluut niet.
Het jachthaventje leek ons leuk om even te bekijken. Natuurlijk werd er even wat te drinken enzo gepakt uit de luiken en opeens was daar een deksel weg. Het water was dusdanig troebel en diep dat de deksel niet teruggevonden kon worden. Ja, daar zit je dan, weekend nog maar net begonnen en een onafgedekt luik voorin je boot. Iedereen was in ieder geval weer overtuigd dat borgen niet zo’n loze kreet is maar zelfs best wel nut heeft. We besloten gelijk maar even te lunchen op een drijvend prive-steigertje daar de havenkade toch best wel hoog was. En ja, als je met zn 3-en op een hoekje van zo’n drijvend ding gaat staan loopt er ineens wel heel veel water overheen.
Het probleem “luik” werd met enige creativiteit opgelost en even later voeren we weer verder in noordwestelijke richting en staken we schuin het haringvliet over. Het tempo lag er goed in ondanks de hoge golven totdat iemand zijn stoeltje moeilijk begon te doen. Op zich al leuk om met deze weeromstandigheden je spatzeil los te maken en proberen je stoeltje weer goed te krijgen terwijl de wind en de golven je zo draaien dat je haaks op de golven komt te liggen. Goede samenwerking zorgde ervoor dat het toch lukte maar doordat er nu toch wel wat tijd verloren was gegaan besloten we om te keren en even een lunchplek op de slikken te zoeken.

Het laatste deel van de tocht van deze dag was met de stroming en de wind mee varen richting de noordzijde van het eiland Tiengemeten. Op de hoge golven kon je heel goed meesurfen met hoge snelheid en opeens lag Andre op zijn kop.
Hij probeerde nog te eskimoteren, zat bijna rechtop maar viel helaas net weer terug om en kwam niet meer boven. Het laatste wat we zagen was nog een hulpeloze hand die boven water tevergeefs zocht naar enig houvast….
Gelukkig kon hij goed zwemmen en werden we getrakteerd op een demonstratie x-redding bij ruig water. Het laatste beetje water werd uiteindelijk met behulp van zijn handpomp eruit gepompt. De laatste kilometertjes richting de kreek van de hoeve waar we konden overnachten werden snel afgelegd. De kano’s werden vervolgens naar een grote schuur gedragen of gereden met behulp van kanokarretjes. We hadden de indruk dat we in de schuur mochten slapen maar het was nog erger. De boerderij stond leeg, althans wat mensen betrof want hij was nog wel gemeubilaird. Boven in de slaapkamers stonden nog bedden en matrassen en er was zelfs nog een bad. Ook van het gastoestel konden we gebruik maken. Er was nog net geen televisie maar verder…

Nadat een ieder droge kleding had aangetrokken werden de slaapplaatsen dus ingericht. Natuurlijk waren er 2 van de groep die de overnachting per tent prefereerden . Door de late lunch gingen we eerst nog een rondje lopen met onze gids over het westelijk deel van het eiland. De grootste groep bewoners van het eiland zijn de vogels en een aantal schotse hooglanders. De hooglanders hebben we vanuit de verte gezien, maar hun vlaaien lagen overal verspreid. De paar zwarte stipjes die rondvlogen werden door kenners benoemd als kiekedief, blauwborstje of gans. De meeste boerderijen op het eiland zijn verlaten. Doordat het eiland prive-eigendom is van natuurmonumenten hebben de auto’s op het eiland ook geen kentekenplaten nodig en hoeven niet gekeurd te zijn. Er vaar af en toe een veer, op verzoek. Aan vast wal gaat er dan een bel rinkelen en komt het veer speciaal naar het eiland. Of ze dit ook doen als je een pizza besteld via je gsm heb ik niet uitgeprobeerd maar wie weet ? ***************************************************************
Tiengemeten is ontstaan in de 17e eeuw als onbeduidende zandplaat in het toen
nog ongetemde Haringvliet. De oppervlakte van deze plaat was 10 “gemet”,
(ongeveer 5 hectare). Dit verklaart de naam van het eiland. Pas tussen 1750 en
1860 is het eiland in een aantal stappen ingepolderd voor de landbouw. Het
eiland is nu ongeveer 1000 ha groot. Daarvan bestaat 700 ha uit akkers. Het
landschap is hier weids en zakelijk ingericht. De Blanke Slikken (300 ha) liggen
buitendijks en zijn nooit ontgonnen. Het landschap is hier ruig en natuurlijk.
In de polders liggen drie kleine nederzettingen. Veel van de vroegere
arbeiderswoningen zijn lange tijd gebruikt als weekeindhuisje. Deels staan ze nu
leeg. Ook de meeste boerderijen staan leeg. Sinds 1997 is de vereniging
Natuurmonumenten eigenaar van het eiland. Het toekomstige landschap van Tiengemeten bestaat uit drie sferen. in het
grootste deel heerst de natuur: de wildernis. Het centrale en goed toegankelijk
deel laat vooral de rijkdom van de natuur zien: de weelde. Een klein gedeelte
wordt in oude staat teruggebracht, naar het landschap van de weemoed.(bron: Gemeente Korendijk)
*****************************************************************

Opeens kwam er snel een hele donkere lucht aanzetten en even later begon het keihard te regenen. Het was best nog wel een stuk teruglopen dus we kwamen weer doorweekt aan. Tijdens het eten werd nog voluit over stropen gepraat Er zat namelijk een kenner bij dus het was nog een wonder dat het avondeten niet bestond uit schotse hooglander met kerkuiltjesragout (deze zaten in de schuur). Buiten begon het intussen harder te regenen, zo ook in de keuken dat zo lek was als een lekke gieter. Er ontstond daar een heus zwembad. Toen het ’s nachts ook nog eens zo hard begon te onweren dat ik er wakker van werd moest ik denken aan de mensen die in de tent lagen en het spreekwoord, als het buiten woedt, is het binnen goed.

De volgende ochtend was het modderig maar droog de wind was zwak en even later kwam het zonnetje door. Iedereen had dus weer zin om te gaan varen. In de schuur was nog iemand snel even een eitje aan het bakken (misschien van de kerkuiltjes?) maar al gauw zaten we al op het water. We voeren in oostelijke richting rondom het eiland door het rustige water. De afstand van vandaag was niet zo groot, dus op de oostelijke punt werd nog even uitgestapt om even aan wal te kijken en te lunchen.
Toen we in de boot zaten voor het laatste stuk begon het weer al te betrekken, de wind wakkerde aan en in de verte kwam een donkere lucht ons tegemoet. Aan de overkant van het water; aan de kant van Den Bommel verschenen de schuimkoppen al op het water. Er werd nog even gedacht om te schuilen maar er bleef maar donkere lucht aankomen. De windrichting was in zoverre gunstig dat we weer recht tegen de wind in konden varen om bij de jachthaven van Den Bommel uit te komen. We gingen er dus voor. De regen barstte los, wat even later omsloeg in het toetje van de dag, een heftige hagelbui met harde wind. Hoe was dat spreekwoord ook alweer? Als het buiten …. De gedachte aan de veilige haven deed ons allemaal doorzetten en mede omdat we geen verdwaalde ijsbergen zijn tegengekomen heb ik dit verhaal nog kunnen schrijven. Het was een enorm leuk weekend, goed georganiseerd en wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: