1-8-12 California Dreamin: Wemeldinge-Yerseke 12km

Er was al veel onweer met mogelijk hagel voorspeld voor vanavond, de buienradar boven Zeeland was al slecht, dus ik vroeg maar vast via sms of het varen doorging. Regen vind ik geen probleem, maar onweer is wat minder.
“Ja, gewoon varen, bij onweer blijven we wel bij de kant, wat reddingen oefenen” was het antwoord.
Mooi, had wel zin om te varen namelijk, boot op de auto en rijden dus.
Vooralsnog viel het mee, lucht was lichtgrijs, doch ik zag gedurende de rit de temperatuur al wel 10graden zakken.
Toen ik aankwam rijden op de parking van Wemeldinge regende het wel wat maar mijn stemming werd opgekrikt door de zomermuziek van California Dreamin uit m’n boxen dus ik had er zin in. Marius kwam me tegemoet lopen in zijn nieuwe groene anorak, of was het toch een poncho, en grapte al dat de tocht niet doorging. Duhhhh !
We waren met 8 man en besloten vanwege de onweerdreiging ipv de oversteek richting st Maartensdijk maar langs de kant tegen de stroom in naar Yerseke te varen zodat we op de terugweg stroom mee zouden hebben.
De Oosterschelde was rustig, nauwelijks golven of wind en af en toe druppelde het wat maar dat merkte je nauwelijks. Stilte voor de storm? Bij het kruisen van het kanaal van Wemeldinge lieten we nog wat binnenvaartschepen voor gaan.


Rond 20u45kwamen we aan bij het jachthaventje van Yerseke. Hier moesten we het dijkje opklimmen omdat de toegang tot de steigers allemaal met hekwerken waren afgesloten. Dit dijkje bleek best wel glibberig te zijn met zand en algen-aangroei. Ik twijfelde, zal ik niet gewoon in de boot blijven zitten om een grandioze glijpartij te voorkomen? De rest was al boven …nou, toch maar doen, anders is het ook zo ongezellig. Ik besloot over een plek met wat meer zeewier omhoog te klimmen en dat ging gelukkig goed. Tevreden met mn beslissing door het getrakteerde uitzicht over de Schelde en de jachthaven dronken we een bakkie . Na een korte pauze bleek het naar beneden klauteren nog moeilijker te gaan. Martine koos er voor om al zittend een meter of 7 naar beneden te glijden. Zag er allemaal heel charmant uit, maar toch niet mijn keuze. Door te proberen een lege oesterschelp onder mijn surfschoen te houden hield ik toch wat grip en kwam ik weer veilig beneden.


Nadat we de bocht voorbij waren voeren we in noordwestelijke richting de zonsondergang tegemoet. 2 vaarders waren al vooruit en hun silhouetten tekenden zich prachtig tegen de achterliggende zon af. Helaas geen camera bij de hand nu, maar ach, meestal krijg je dat toch niet mooi op de foto Links van ons was het ook een prachtig zicht qua wolken doch iets minder prettig qua vooruitzicht. Er kwam namelijk een flinke onweersbui aa’n, voorafgegaan door een wolk waar vast een mooie naam voor is. Het begon ineens ook flink te donderen. En dat terwijl er net nog niks te zien was! Doorpeddelen dus. Ondertussen telde ik de tijd tussen de flitsen en de klappen zodat ik met de gegeven geluidssnelheid van 340m/s de afstand van de bui kon inschatten. Het viel nog mee, ik kwam op 15 seconden, 5km dus. Wel werd het steeds grijzer om ons heen en begon het even later hard te plenzen. Schuilen voor de bliksem was geen optie want rechts van ons was het brede water van de Oosterschelde en links lag een zandplaat, drooggevallen door het getij. Risco dat je daar getroffen word is waarschijnlijk net zo groot. Toch maakte ik me niet echt druk. De tijd tussen flits en klap bleef ruim dus de kans leek me op dit moment nog erg klein, maar ach, in je kayak, de zonsondergang tegemoet is in ieder geval wel een mooie manier …
Nadat we nog een paar bruinvissen (soort walvis/dolfijn) hadden gespot verscheen in een waas van regen voor ons de verkeerstoren van Wemeldinge op de dijk. Toen we eenmaal de toegang tot het kanaal Wemeldinge – Hansweert voorbij waren werd het ook ineens weer droog, maar in de verte kwam nog meer aan. Ten zuiden maar nu ook ten noorden van ons waren nu mooie verticale bliksemschichten te zien maar gelukkig ook nog ver genoeg weg. De laatste km was snel gedaan. Om 22u waren we terug op het strandje. Gauw de boten naar de auto’s dragen en omkleden.

.

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Grom… Of ik had door debrandnetels gelopen of ik werd nu opgegeten door de muggen, maar overal op mn benen voelde ik nu jeuk. Totdat ik een mug in mn mond had. Gadver..ik wist hem gelukkig weer uit te spugen..Al erg genoeg dat die beesten mij opeten, het hoeft niet andersom !
Hoewel het nog droog was bij ons, was dit niet het geval richting Yerseke en Bergen op Zoom. Daar spookte het blijkbaar. Toch blij dat mn boot nu weer op de auto lag.
Ik starte de auto en reed via het haventje de donkere polder in, de vele weerlichten tegemoet. De muziek verder waar het gebleven was…California Dreamin…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: