archiveren

Maandelijks archief: juli 2013

20130718-164258.jpg

Dit rondje wilde ik al langer doen maar er zaten wel 2 lastige hindernissen tussen . En google earth en streetview laten een hoop zien, maar niet alles, er lag dus nog een verrassing voor me!
Om vanaf het Brielse Meer richting Noordzee te komen heb je je kanokar hard nodig. Eerst een stuk van 1km richting Oost Voornse meer en nog een stuk van 2km richting het strand aangezien er een stuk beschermd natuurgebied ligt. Wel mogelijk maar veel gesjouw, dus reden om niet meer mee te nemen dan noodzakelijk voor dit weekendje. Lichte hangmat, geen kookspullen maar enkel esbit-brandertje en mok voor wat koffie.

20130717-175617.jpg

Zaterdag:
Rond 10u vertrok ik vanaf strandtent ‘t-Hoad in Middelharnis. Hier bereidde men zich alvast voor op een drukke dag vanwege het beloofde mooie weer. Ik laadde mijn kayak in en maakte de 3km korte oversteek van het Haringvliet richting het Spui. Dat volgde ik tot het sluisje van de Bernisse.

20130717-175731.jpg

Hier moest ik mijn kayak overdragen, maar er waren goede steigertjes dus geen probleem. Nog even met de kayak in de golven van het sluisje gespeeld en toen weer verder de Bernisse af. Een mooi natuurgebied dat behalve wat vissers en wielrenners, en dankzij het verbod voor motorbootjes, nog geheel in rust was.

20130717-175833.jpg

Veel jonge eendjes en jonge zwanen en aardig wat grote vissen hier. Drukker werd het toen ik bij het Brielse meer kwam.
Speedboten, waterscooters,-skiers en volle strandjes met badgasten. Bij Brielle op het Ruigeplaatje aangekomen hield ik een pauze en kon ik ook even heerlijk relaxen in de zon. En natuurlijk verbaasde gezichten als ik vertel dat ik vanuit Middelharnis kom en met hangmat ergens ga kamperen. Even later weer met een snelheid van 8.5 verder in NW-koers richting OostVoorne. Hier lagen wat eilandjes geschikt voor overnachting. Het grotere eiland vlak voor de jachthaven bood de mooiste gelegenheid voor de hangmat. Maar eerst verder varen want ik wilde vast verkennen hoe ik de volgende dag het best de boot naar het Oostvoornse meer kan brengen. De steiger aan de Brielse Maasdam bleek via Google Earth ideaal maar in werkelijkheid 2m boven het water uit te steken! De oever naast de steiger liep verder sterk 45° schuin omhoog maar ik wist toch aan de kant te geraken en legde de kayak in het gras.
De kortste route ging via prikkeldraad (waar m’n kayak evt. nog wel onderdoor zou kunnen), over heidegrond en een gaashekwerk. Dat ging dus niet lukken in m’n eentje… Afijn, ik klom er overheen en liep verder naar het water. Overal hevige oeverbegroeiing met veel riet maar op 1 plek wel een 50cm breed licht platgetrapt modderpadje met keien naar het water waar blijkbaar een visser had gezeten. Ongeveer 20 meter. Niet ideaal maar best way to go! Over het dijkje liep ik terug en kon ik zonder hekwerken of prikkeldraad naar de jachthaven lopen. Iets meer om, maar stukken beter. Wel voelde ik wat steken in mijn rechtervoet en blijkbaar was toch een puntje van het verroeste prikkeldraad afgebroken en in mijn schoen blijven hangen. Met mijn zakmes kreeg ik het kleine stukje metaal er niet uit zonder mijn waterschoen kapot te snijden maar in ieder geval wel zo dat ik het niet meer voelde.
Ik liep weer terug naar mijn kayak, spoelde m’n modderbenen af en voer naar brasserie Amuse om daar wat te eten. Daarna naar het eiland waar ik mijn hangmat op wilde bouwen.

20130717-180241.jpg

De plek was daar nog wel vrij maar iemand had daar wel zijn aggregaat neer gezet. Ach, in dienst sliep ik ook door een aggregaat heen en hij zou vast niet gehele nacht aanstaan. En inderdaad, terwijl ik lag te loungen in de hangmat haalde de eigenaar hem al weg.

20130717-180134.jpg

Zondag:
Na heerlijk te hebben geslapen, vroeg wakker door de zon en het geluid van watervogels. Even een kop koffie gezet met de esbit-stove (en uit de buurt blijven vanwege de esbit-stank)

20130717-180555.jpg

Daarna snel opgeruimd en op pad. Er stond geen zuchtje wind. Bij de jachthaven haalde ik de boot uit het water en met de kar liep ik 1km zonder problemen tussen de vele konijnen door over het verkende stuk richting het riet.

20130717-224834.jpg

En dat werd een klus. Mijn karretje rolde niet door de vele dichte begroeiing en de korte bochtjes vormden een ware hel voor mijn 5m lange kayak. Op een moment hing mijn kayak half in de lucht / in het riet op zijn zijkant omdat hij de bocht niet kon maken en stond ik te trekken aan de toggles om hem eruit te krijgen. Het pad was ook te smal om naar de achterpunt van de boot te lopen .

20130717-180854.jpg
Na veel gevloek en getrek luktte het me volbezweet en onder de schrammen toch de boot onbeschadigd, maar onder de modder en planten/rietresten, er doorheen te krijgen. Ik rolde de smerige boot een paar keer om in het heerlijk koele heldere water zodat dek en ook de kuip schoon kon spoelen en nadat ik weer was ingestapt besloot ik er toch ook nog maar een eskimorol aan toe te voegen zodat ik zelf ook weer afgekoeld en schoongespoeld was.

20130717-180958.jpg

Zo, boot weer fris, zelf weer fris en nu weer op weg. De 2,5km over het saaie spiegelgladde meer waren snel afgelegd en bij de surfclub haalde ik weer mijn kanokar tevoorschijn voor het langste overdraagtraject. Hier liep een verhard pad dat uitkwam bij de Strandweg richting strand. Toen ik bij de parking aankwam zag ik dat de zee toch wel heel ver weg lag. Als dat maar gaat lukken..Omkeren is geen optie! 1 mul zandpad liep het natuurgebied in en 1 verhard pad volgde de kustlijn. Mijn route dus, want het natuurgebied was verboden toegang voor kayaks..

20130717-181101.jpg

Het verharde pad veranderde al snel in onverhard en enkel langs de kant was een smalle strook gras dat goede ondergrond bood voor mijn kanokar. Een groepje wandelaars keek verbaasd naar mij en mijn kayak. “Komt dit pad toch wel bij de zee uit? ”vroeg ik argwanend. “Ja”was het antwoord “maar dat is nog wel effe lopen hoor! “ Maar wat als de laatste 800m uit mul zand bestond? dacht ik even later. Te mul voor mijn karretje? Ook dat laat google-earth niet zien. De omdenk strategie. >Heb je een probleem? > Ja>Kan je er iets aan veranderen? >Nee> Maak je dan geen zorgen..

20130717-223900.jpg

Het werd al behoorlijk warm ook en de Dazen gingen nu ontbijten op mijn benen. Even verderop moest ik kiezen tussen het mulle zand rechtvooruit met de zee heel in de verte of het afbuigende hardere pad rechtsaf door de lage begroeiing heen. Die keuze was makkelijk en na nog wat gelopen te hebben was daar ineens de zee…Bijna althans want het afgaande water was al ver weggetrokken en er lag dus nu een grote deels drooggevallen zandplaat, maar dat was tenminste geen mul zand. Ik had het gered, precies uitgekomen op de grensmarkering van het natuurgebied en daar was de verkoelende zee, het einde van alle hindernissen. Ik voelde me zoals de ontsnapte gevangenen uit de waargebeurde film “The Way Back” die uiteindelijk na een lange barre tocht door de droge woestijn bij een verkoelende oase aankwamen.

20130717-223756.jpg

Toen ik uiteindelijk weer mijn boot in het water had, opgefrist was en met lichte peddelslagen snel over de spiegelgladde zee richting Rockanje voer voelde ik me heerlijk! Bij de Salsa Beachbar van Rockanje lekker wat gedronken onder genot van vrolijke Salsa muziek en toen door naar de Haringvlietsluis. Door de boei en de sluis in de verte op 1 lijn te houden kon ik corrigeren voor afgaande stroming, maar ik had stroming recht tegen en daar viel weinig tegen te corrigeren. Het was lang wachten bij de sluis maar toen ik erdoor was restte me nog slechts 13km over het Haringvliet via Hellevoetsluis naar Middelharnis. Het tempo zat er weer lekker in en het werd steeds warmer door de zon, maar dat is het grote voordeel van watersporten: verkoeling genoeg!

Om kwart voor 9 verzamelden we met 8 deelnemers op de kade bij St Philipsland. Ook de boot van Rijkswaterstaat voer al rond in de haven. Varen die voortaan elke keer mee? Wel leuker als ze zelf dan ook in een kano varen. Afijn, eerst het gebruikelijke aflaad en omkleedritueel en toen brachten we de auto’s naar het eindpunt aan Benedensas. Martine bleef bij de boten op ons wachten. Inderdaad “wachten”, want toen we om half 10, net na de lokale kerkoptocht, weer terug kwamen lagen onze “slechts 8 boten ” nog niet bij het water maar nog gewoon op hun plek!

20130709-221140.jpg

We hadden nog net een klein stukje ebstroom mee en aan het eind van de krabbenkreek moesten we volgens Marius op de zwarte knop van de boei drukken om de kentering in gang te zetten voor vloedstroom mee richting krammersluizen. De knop zat er niet maar de kentering begon al wel. Eerst maar ff eten bij voormalig pontje van zijpe-bruinisse. Vele mensen, compleet met caravan zaten hier al in de zon. Wij kozen een plek op de dijk in het gras, en even later kwam er al een man aan om ons stoeltjes te brengen. Toen ik zei dat we zelf al matjes bijhadden klonk er onder een licht gemompel terug dat hij er zelf op wou zitten.

20130709-221233.jpg

Het was heerlijk weer en maar goed dat er een windje stond anders was het niet uit te houden.
We voeren verder koers NO richting de sluizen en enkele speedboten zorgden nog voor wat kleine surfgolfjes. Er lagen al aardig wat boten te wachten bij de sluizen maar wij pasten er nog wel bij.

20130709-221320.jpg

Dus gingen we als eerste naar binnen zodat we geheel vooraan konden liggen. Hier uit de wind was het wel benauwd. Het hoogteverschil was nihil, dus het was meer zout water eruit pompen en zoet water er weer in.
We voeren verder langs de slikken van de Heen, een mooi natuurgebied, richting het pitoresque Benedensas.
Hier was het ook weer druk met mensen die verkoeling zochten op en aan het water.

20130709-221441.jpg

Op het sluiseiland was sinds een week nu een “kleine horeca gelegenheid” , dus besloten we die eens te testen voor ons après-kayak. Er was ook een nieuwe rolbrug met helaas automatische bediening. Dit hield namelijk in dat je 20min. moest wachten en daarna nog 2 keer op de knop moet drukken voordat hij echt open gaat! En dan maar hopen dat er plek op het terras is, anders moet je snel terugrennen naar de brug om te voorkomen dat je weer 20 min moet wachten! Bedacht door een stagiaire ofzo? En aan elke kant van de brug stond al een rij mensen waar ze bij de Efteling jaloers op zijn.

20130709-221904.jpg

Gelukkig bood de gedeelde smart en ongeloof ruimte voor vele leuke grappen. Het terras was helaas vol, dus hebben we maar 1 van de vele lege gereserveerde tafels “gekraakt”..
Martine trakteerde; bedankt; en het bier bracht verkoeling in de hete zon . We besloten “de brug van half 5” terug te nemen en het bordje “gereserveerd” ook weer netjes terug te zetten. Deze tafel had tenminste weer omzet gegenereerd.

Het was rond half 4 laag water bij Yerseke dus gunstig om hier even naar toe te varen. Ik vertrok rond kwart over 10 vanaf de boulevard van Bergen op Zoom en voer richting de kanoclub. Boven de huizen van de Bergse Plaat zag ik het metershoge fakkelen van BASF, zodat het net leek of er een grote brand was. Toen ik bij de club aankwam had ik beter uitzicht en zag ik dat het inderdaad vanuit Antwerpen kwam.
Bij de club moest ik even overdragen en aan de andere kant van de dijk was alles dichtgegroeid. Ik duwde mijn kayak voor me uit zodat die een pad creeerde en ik minder last had van brandnetels. Het was nog wat bewolkt maar vanuit Zeeland zag ik al blauwe lucht tevoorschijn komen. Op richting de Speelmansplaten. Voor me zag ik al wat zeilbootjes richting de Bergsche Diepsluis gaan.

20130709-215835.jpg

Ik benutte even een korte sanitaire stop bij de Speelmansplaten en om gelijk mijn kleding even aan te passen aan het betere weer, dus anorak uit, zonnebril op en gps tevoorschijn.
Toen ik de Speelmansplaten uitvoer zag ik de zeilbootjes nog liggen voor de sluis. Dus ik begon deze laatste 800m wat sneller te peddelen zodat ik nog meekon. Geen probleem, en ook qua ruimte was er plek genoeg zodat ik rond 12u in de sluis lag.

20130709-215932.jpg

Op de Oosterschelde waaide een lichte 3-4Bft. Mijn vaarkoers lag op 220graden zuidwest en met een kleine berekende correctie voor de zijwaartse getijstroom hield ik voor 3km 5graden zuidelijker aan. Door course, heading en bearing met elkaar te vergelijken kan je checken of je goed op koers blijft. Altijd leuk om dan op de gps te zien dat de berekening klopt en de resulterende vaarkoers (heading) dan inderdaad 220graden is. De golven kwamen recht van voren en drukten mijn snelheid enigszins maar het was lekker rustig op het water. De roodgroene boei kwam al gauw in zicht en toen ging ik een iets westelijker 263 vaarkoers aanhouden. De zon begon al goed te branden en gelukkig had ik veel drinkwater bij. Maar dit had wel weer tot gevolg dat ik weer nodig wat kwijt moest.. Gelukkig kwam Yerseke gauw in zicht.

20130709-220033.jpg

Door aan te leggen aan het steigertje had ik gelijk (illegaal) toegang tot de toiletten. Geen havenmeester te zien, dus doen maar…Neem aan dat ze ook niet willen dat ik op zondag in zeeland hier in het openbaar op de dijk ga…. Nadat ik me weer heel veel lichter voelde besloot ik mijn boot toch maar bij het steigertje weg te halen en naar het havenhoofd terug te peddelen en daar uit te stappen.

20130709-220159.jpg

Daar stonden wat bankjes en had je een mooi uitzicht op de getijwisseling. Een aantal platen komen hier mooi droog te liggen en vanuit het haventje vertrekken allerlei bootjes hier naar toe om op deze platen naar zeevruchten te zoeken. Onder genot van een lunch, lekker zonnetje, radiootje en een tijdschrift wachtte ik de kentering af.

20130709-220315.jpg

Rond half 4 was het weer tijd om terug te keren. Dit keer voer ik noordwaarts de Schelpkreek af tussen de platen door richting Gorishoek zodat ik daarna wind, surfgolven en stroming mee had in oostelijke richting terug naar de sluis.
Met een snelheid van 11km/u schoot dit snel op. Helaas ging dit keer net voor mijn neus de sluisdeur dicht zodat ik 20-25min moest wachten. Maar toen had ik wel de hele sluis voor mezelf alleen. De laatste 6km over het Zoommeer was vlakker water en moest ik dus harder voor werken. Bij de club aangekomen moest ik even zoeken in het riet, waar was ik nou ergens ingestapt..Het was er zo volgegroeid. Maar ik vond het toch en na even overdragen kon ik mijn boot weer in de Binnenschelde leggen. Hierbij verstoorde ik de rust van 2 meisjes die lekker in het zonnetje bij de kanosteiger lagen te zonnen. Ze vonden het niet erg, maar ik was toch snel weer weg, zodat ik om half 7 weer bij de boulevard aankwam.