archiveren

Maandelijks archief: september 2015

Eigenlijk stond er voor dit weekend een kampeer weekend gepland, maar vanwege slechte weersvoorspellingen ging dat niet door. Maar omdat het op zondag wel wat beter zou worden werd er besloten toch maar n dagtochtje te varen. We vertrokken daarom zoals gebruikelijk vanaf Brouwershaven. Toen ik aankwam was het nog wat regenachtig. Wat vervelender was voor Kay want hij had een nieuwe Trak vouwkano bij zich, die hij eerst nog in elkaar moest zetten. Super leuk voor ons natuurlijk want hier kan je zoveel leuke grappen over maken! ( van de Ikea? Zat er een inbussleutel bij?) Maar goed, niet leuk om dat de hele tocht door te doen. Natuurlijk ook nog wat leuke grappen bewaren voor de volgende keer. Ook had hij een mooie camper waar best een kayak op kon maar daar wilde hij niet echt aan. Vandaar de vouwkayak. Goed, dat komt later nog wel want wij zagen daar wél wat voordelen in.Ik stond helaas net verkeerd om geparkeerd met m’n auto maar door af en toe mijn achterruitenwisser aan te zetten kon ik genietend van een bak warme koffie de opbouw toch goed volgen. Wat zou het worden? Ik hoopte toch stiekem op een kraanvogel…
 

origami in de regen

 
Maar gelukkig voor hem werd het al snel droger. Tijd om dus van dichterbij te gaan kijken. Does it bite? Nee hoor, all safe. Het was best wel een mooie boot, en over het ontwerp was goed nagedacht. Frame via stieken met elkaar verbonden, net sls een tent. Luchtzakken voorin en achterin en zelfs een zitje. Geen scheg maar blijkbaar niet nodig door de kiellijn. Er stond vandaag wel een lekker windje dus we zouden het snel genoeg zien.

 

right on Track!

 
We besloten om eerst maar eens recht tegen de wind in te gaan en af te koersen op Ossenhoek. Het tempo lag niet zo hoog dus duurde het even voordat we daar waren, zodat we daar ook maar gelijk de koffie-break hielden. Een plekje uit de wind in de zon werd wel gevonden. Ton nam gelijk de kans om ook even de vouwkano te testen en verdween om de bocht met de boot. Zou hij nog terugkomen?

  
Na weer wat op kracht te zijn gekomen vervolgden we onze koers verder recht tegen de wind in naar “De Punt” zodat we daarna met de wind in de rug terug konden varen..De wind bleef maar de lucht trok wel steeds meer open, en er kwam dus steeds meer blauwe lucht tevoorschijn.

  
Bij De Punt stopten we even, maar de meesten bleven in hun boot, dus al gauw keerden we om en begon de beloning. Lekker meesurfen op de golven. Kay ging ook prima, hij had zijn boot zo scherp gevouwen dat deze de golven doorsneed.
Helaas kwam aan de pret weer veel te snel een eind, want we waren vrij rap weer terug in Brouwershaven. Maar het was zeker leuk tochtje.
Kay moest natuurlijk weer zijn hele boot uit elkaar halen, dus dat duurde wel weer even. Maar hij was er handig in. Uiteraard stond iedereen natuurlijk toe te kijken en commentaar te geven ipv mee te helpen. Dat vond Cor wel een foto waard.

 

hulp nodig?

 
En de camper werd ondertussen op Russische wijze geannexeerd als nieuwe club-bus. Alleen nu nog kayaksteunen erop zetten. Via de website van de club is deze camper inmiddels te boeken.
Daarna was er nog wel tijd voor een korte après-kayak op het terras van La Plaisanterie met ijs, bier en zon. Wat wil je nog meer !!

Advertenties

De afgelopen keren had ik voornamelijk op het Grevelingenmeer gevaren. Geen bijzondere tochten om over te schrijven, maar wel gewoon lekker relaxed, met soms een terrasje en soms onderweg ergens een potje koken. Nu werd het wel weer eens tijd voor een ander tochtje.
Het zou vandaag een warme dag worden, met 25 – 26 °C maar vooral ook een hoge vochtigheid van 80%! Reden om dus vooral water uit te zoeken waar een beetje afkoeling in gezocht kon worden.

Ik besloot bij het “Beneden Sas”  in te stappen en richting Ooltgensplaat te gaan varen. Niet een heel bijzonder stuk, maar wel meestal wat scheepvaart met hopelijk wat leuke golfjes af en toe.

kajaksteiger bij Akkermans benedensas

 Toen ik het haventje uit voer hield ik gelijk rechtsaan, langs de kant. Niet door de ondiepe afgedamde plassen maar gewoon rechts houdend. Dat had ik beter niet kunnen doen want daardoor voer ik  wel gelijk het natuurgebied in. Dat viel echter niet op omdat de kleine gele boei pas een eind verderop stond en ik meer naar rechts aan het kijken was. Toen ik die boei zag corrigeerde ik mijn koers en hield ik de vaargeul aan. Maar ik was ondertussen al gespot. Mogelijk door de gele RWS-boot die bij boei ZV-14 voer, alhoewel er wat binnenvaartschepen tussen hun en mij voeren. Een kleine onopvallende sloep van de politie voer ineens achter me en de agent sprak me aan. Altijd leuk als ze vragen “waar we mee bezig zijn?”. Net of ik dan aan hen moet uitleggen waar zij mee bezig zijn.. Afijn. Ik had de bocht teveel afgesneden ook al voer ik nu ondertussen wel op de juiste plek. Ik vertelde dat ik het te laat zag en toen ik het wel zag, ik meteen mijn koers had verlegd. Op deze manier kwam ik er of met een waarschuwing, anders had het me € 375 gekost! 

  
Helaas maaktte dit de tocht wel wat saaier, aangezien ik nu veel verder van de kant af moest varen. Toen het even rustig was stak ik de vaargeul over. Maar ook aan deze zijde van het water lag nog langs de hele route een afgesloten natuurgebied. Nou ja, natuurgebied? Het was gewoon de wal met daarop grote windmolens. Geen vogel te zien. Afijn, ik richtte me op het eind doel, Ooltgensplaat. Gelukkig had ik wat tegenwind want het begon ondertussen best wel warm te worden. Zo heeft elk nadeel toch wel weer een voordeel maar ik was toch uiteindelijk toch na totaal 1,5 uur op mijn bestemming.

 

Ooltgensplaat


 De kade van het haventje was behoorlijk hoog. Maar gelukkig was er een trappetje in de kade verwerkt zodat ik toch mijn boot kon aanleggen en via het trappetje omhoog kon. Wel was het een stuk lastiger om mijn lunch uit de luiken te krijgen! Met 1 arm hangend aan de stalen treden en met de andere arm in mijn luik probeerde ik mn spullen te pakken. Mijn thermoskan lag in de achterste punt van mijn boot, achter de scheg, en kreeg hem met geen mogelijkheid eruit. Ook de achterkant optillen hielp niet. Ik gaf het op, want het haventje hier was niet echt water waar ik in wilde vallen.  Dan maar “water en brood”! Oom agent ook blij. Ik vond plek op een bankje voor de korte lunch naast een fietsend echtpaar dat vriendelijk wat opschoof voor mij zodat ik ook kon zitten. Maar al gauw ging ik via de zelfde acrobatische toeren weer terug in mijn boot en weer op weg. 

 

in het midden vd foto is het trappetje te zien

 

Ik had nu wind in de rug en dat was meteen te merken. Het voelde gelijk veel warmer aan. Ik maakte enkel mijn schouders wat vochtig met water omdat het water toch redelijk veel groene algdeeltjes bevatte, maar ik kreeg het er enkel benauwder van omdat de vochtigheid buiten zo hoog was. Toch maar ff een echte eskimorol maken dus. Iets wat je op deze plek, ver van de kant en solo alleen doet als je een betrouwbare rol hebt, maar dat was geen probleem natuurlijk. Het voelde al gelijk wat beter. 

dichterbij de kant varen mag niet….

Er was nu weinig scheepvaart te zien dus ik stak gauw de 500m brede vaargeul over. Met lichte stroming en wind mee ging ik wel snel, maar ik moest toch met regelmaat afkoelen. Verderop lagen 2 zeilboten voor anker in de verboden zone. Waar was die politie nu? Maar opeens kwam er een boot van natuurtoezicht me tegemoet varen. Ik denk dat ze contact hadden met de politieboot want die zag ik nu ook ineens met hoge snelheid richting die boten varen. €750 in het mandje !  Dat halen ze hier in de kerk heden ten dage vast niet eens meer op. Nou, veel toezicht hier hoor. Ik volgde mijn laatste stuk netjes langs de boeien op weg naar de sluis van Benedensas. Daar was het inmiddels stikdruk met zwemmers, bootjes en vooral ook op het terras. Reden voor mij om het après-kayak op het rustigere terras van de pannekoekenboerderij in De Heen te houden .