archiveren

Maandelijks archief: april 2016

Via whatsapp zag ik een mogelijk vaartochtje Oosterschelde vanaf Neeltje Jans voorbij schieten, maar vertrektijd vanaf daar, al om 10u ging ik niet redden.

Maar het was prima weer voor een rondje Tiengemeten en aangezien er ook een lekker windje stond besloot ik m’n kanozeil maar weer eens te monteren.

De boot kon niet in de kanosteunen want ik wilde vertrekken vanaf “De Banaan” op het Hellegatsplein en ik kon me nog herinneren dat daar de toegang tot het parkeerterrein maar tot een beperkte hoogte was. En inderaad, toen ik daar rond 11u aankwam was de max. hoogte 1m90. Voorzichtig rijden/stoppen/rijden, maar het ging net.. Ik moet dan altijd denken aan die auto die zijn garage inrijdt met automatische deuren en vergeet dat hij 2 fietsen op zijn autodak heeft…

Wel begon het direct te regenen. Dus maar even schuilen nog in de auto en ondertussen genieten van het mooie “Ocean Clouds” van Marillion. Een toepasselijk lied voor het begin van een mogelijk guur vaartochtje.

  
Het restaurant had goede aanloop van wielrenner groepen en motorgangs. Gelukkig maar voor hen want verder was er niet veel klandizie. Inmiddels kwam er weer wat blauwe lucht tevoorschijn. Tijd om te vertrekken dus. Ik peddelde onder de Haringvlietbrug door, recht tegen de wind in richting van de oostpunt van 10-gemeten en moest toen beslissen, linksom of rechtsom om het eiland. Links aanhouden was iets meer beschut, maar gaf wel meer manoeuvreer-ruimte om op de terugweg te zeilen.

  
Dus toch maar rechts aanhouden (dus linksom) en richting het haventje van natuurmonumenten. Onderweg vele Canadese ganzen die gakkend overvlogen en wandelaars die sjouwden met statief formaatje eiffeltoren.  Blij dat ik in mijn boot zat. Heerlijk weer om te peddelen, maar precies toen ik in t haventje aankwam kreeg ik toch nog eerst een bui op m’n dak, dus ik wachtte nog maar effe met uitstappen. Gelukkig begon al gauw weer de zon te schijnen dus klauterde ik via het hoge steigertje uit de boot. Een mooie overdekte picknicplaats was beschikbaar voor een eventuele volgende regenbui. Het bezoekerscentrum is leuk ingericht en altijd leuk om te bekijken. Een mooie grote kaart van het eiland aan de wand, een koffiemachine (yes!) en wat grappige natuurdingen die verkocht worden. Een man vroeg verbaasd of het niet gevaarlijk was wat ik deed door hier met de kano naar toe te komen. Ach, nog altijd minder gevaarlijk dan paardrijden of wielrennen.

  
Terwijl het veerpontje weer het haventje invoer ging ik weer op pad…de laatste km’s tegen de wind in, dus tempo lag niet echt hoog. Des te lekkerder het gevoel zodra je de westkaap bereikt en de wind in de rug gaat krijgen. Er stonden best leuke surfgolven, dus zonder zeil was het ook al leuk, maar al gauw kon ik het niet meer weerstaan om het zeil uit te zetten en dit was toch nog veel leuker !

  
Heerlijk hoe de wind vat krijgt op je boot en hoe je vanzelf de surf ingezet wordt. Kortom de terugweg was gewoon genieten van de wind, de golven, de snelheid en de krachten.. Natuurlijk kan je de wind al het werk laten doen en achteruit leunen maar ik vind het toch wel leuker om met wat slagen links of rechts mee te peddelen. En de boot werd ook gemakkelijk uit koers gezet dus corrigeren was wel steeds nodig. 

  Al gauw was ik weer terug bij de Haringvlietbrug en kon ik met een voldaan gevoel de tocht afsluiten op het terras in de zon. Life’s what you make it !

 

Advertenties