archiveren

Maandelijks archief: maart 2017

Met name omdat Willemstad zo’n leuk vestingstadje is maakt het dat leuk om hier te beginnen… of eigenlijk beter gezegd, te eindigen voor l’après-kayak.

  
Normaliter vertrek ik voor dit gebied vanaf “De Banaan”. Dit ligt wat gunstiger aangezien de drukke vaargeul vlak langs Willemstad loopt en je deze dus al gauw 2x moet over steken om een rondje te varen.

We vertrokken met een kleine 8-man vanaf het gebouwtje van de reddingsmaatschappij bij de vuurtoren, omdat daar ook een trailerhelling was.

  
Rond 11u15 voeren we het kleine havantje uit in oostelijke richting, naar Moerdijk. Echt bijzonder was dit traject niet. Enkel het passeren van wat scheepvaart zorgde af en toe voor wat kleine golfjes. Maar goed, het was alweer zo lang geleden dat ik in mijn kayak had gezeten, dus ik vond het toch wel fijn om weer even te kunnen peddelen.

Helaas was het een grauwe dag, maar goed, het was wel droog dus niet erg.

  

 

Het Hollandsch diep is eigenlijk helemaal niet zo diep. Variërend van gemiddeld 5 tot 10 meter lijkt het hoogstens diep omdat het uitgestrekt water is. Wel maakt het deel uit van een aantal verdedigingswerken (zoals Fort de Hel, Fort Sabina Henrica, Fort Bovensluis en Buitensluis) om in het verleden een aanval op Zuid-Holland te kunnen voorkomen. En daar was Willemstad uiteraard ook samen met vestingplaats Klundert een onderdeel van. Rond beide stadjes is op de kaart de mooie verdedigingsgracht nog goed te zien.

   

Na 9km peddelen kwamen we aan bij het kleine werkeiland. Niet echt geschikt om hier te pauzeren, dus we staken bij de groene boei HD31 de vaargeul over om aan de noordkant een leuker stukje te vinden. Er lagen veel stenen langs de kant, om deze te beschermen tegen de golven van de scheepvaart, maar verderop was wel een kleine natuurlijke pier waar we aan de kant konden. En aangezien het al bijna 13u was, werd dit geaccepteerd. Helaas lag er wel veel rotzooi aan de kant, waaronder zelfs een gare stoel. Deze werd dus gelijk in gebruik genomen.

  
Kay had geen warme drank bij, maar Jos had een grote Jumbo tas bij, vol etenswaar en drinken, dus die bood hem wel wat te drinken aan.

Kay doet inkopen

Uiteraard onder grappige opmerkingen om even een zelfscanner te gebruiken en af te rekenen bij de scankassa !

  

 Na een halfuurtje was het wel weer tijd om verder te gaan. De bedoeling was om nog een stuk de kant te volgen. We voeren een kleine kreek in met veel vraatsporen van Bevers, althans, we….. een aantal hadden ons niet zien afslaan of vonden het niet interessant genoeg, want die voeren gewoon door en wel voorpunt richting Willemstad !

  
Vervolgens kregen we dus een waaiervorm van vaarders. Een paar koers West naar Willemstad, Ton en ik , zoals was afgesproken de kant volgend in Noordwestelijke richting en de rest verdeeld daar tussenin.. Niet echt de bedoeling, dus via Marifoon werd opgeroepen om de koers van tochtleider Ton te volgen. Maar goed, of dit kwam niet goed door via Marifoon of niet iedereen had zin om van koers te veranderen want er veranderde niet echt veel. Dus verlegden we zelf ook maar onze koers wat westelijker als compromis. Dat hielp wel, zodat even later de groep toch weer bijeen was. Maar goed, nu zaten we midden op het saaie water, met best wel tegenwind, dus nu toch maar voor de kortste koers terug gekozen. Vlak voor het weer oversteken van de vaargeul stopten we bij rode boei HD-10 tot we een mogelijkheid kregen om over te steken. Aangezien ik me vasthield aan de rode boei en de anderen licht wegdreven door wind/stroming naar het oosten, leek het door de relativeitstheorie van Einstein juist net alsof ik wegdreef met de rode boei naar het westen.

  

 De scheepvaart komt vanuit westelijke richting in groepjes voorbij, vanwege de sluisdoorgang, dus al gauw kregen we de kans om rustig over te steken. En pas toen kwam er een zwak zonnetje door de wolken heen schijnen. Maar ja, nu waren we we al vlakbij het haventje.

  
Nadat iedereen weer omgekleed was wandelden we richting het stadje en bezochten we “Het Wapen van Willemstad” . Mooi ingerichte tent met prachtig schilderij aan de muur. Al duurde het wel erg lang voordat ze onze bestelling op kwamen nemen, we wilden bijna naar een andere tent gaan.

Afijn, weer lekker warm en gezellig nakletsend genoot ik even later alsnog van een heerlijke Irish-Coffee.  

  

Advertenties