archiveren

meerdaags

Hammock paradise Sweden revisited 2016

De vorige trektocht in Zweden (zie elders op de site) was zo goed bevallen dat een vervolg niet lang kon uitblijven. Dezelfde groepsamenstelling, dus samen met John en Christel.

Dit keer wilden we net een stukje zuidelijker gaan varen, een gelijksoortig gebied met veel kleine eilandjes, en zouden we ook alle 3 dit keer in hangmatten gaan slapen, aangezien daar makkelijker een plek voor te vinden is dan voor een tent.

IMG_4199

Ons oog viel op het gebied rond Västervik aan de oostkust. De vorige keer peddelden we van A naar B, maar aangezien we met maar 1 auto waren en het ontzettend veel tijd zou kosten om met de bus terug naar beginpunt te gaan, besloten we een rondje te varen. We vonden een goed beginpunt in Blankaholm, waar ook een camping aanwezig was.

Op 24-6 vertrokken we dus om 17u30 met de auto via Denemarken die kant op.
Bij de veerboot tussen Duitsland en Denemarken hadden we het geluk om nog net als laatste auto de boot op te mogen. Controle aan de grens was er nauwelijks. Enkel de Zweedse douane vroeg of het doel van onze reis met die 3 kayaks op het dak “vakantie” was. Ik wou nog zeggen, “Nee hoor, we zijn bootvluchtelingen, zie je die boten niet op het dak” maar dat had mogelijk tot enige vertraging geleid.

Zaterdag 25-6-16 Blankaholm
In Zweden merkten we al gauw dat het niet echt donker werd, hoogstens wat schemering en helaas af en toe ook wat dichte mist en rond 2.45 werd het zelfs al weer licht.

Al met al kwamen we mooi volgens planning vroeg in de ochtend aan op de camping waar we zelf een mooi plekje mochten uitzoeken voor onze tentjes. We betaalden ongeveer €35 voor 2 tentjes / 2 nachten.
IMG_4193Op het terras van Blankaholm maakten we de planning. De bedoeling voor vandaag was eigenlijk om rustig aan te doen, vanwege de gebroken nacht en het, naar het schijnt, mooie stadje Västervik te bezoeken. De weather-app gaf echter voor vandaag wel mooi weer maar voor zondag nagenoeg de hele dag veel onweer aan.

Niet echt geschikt voor een 1e vaardag. Voor een 2e ook niet eigenlijk.. Ik stelde dus voor om vandaag een klein rondje in te peddelen, morgen Västervik te bezoeken met eventuele escape naar overdekt winkelcentrum en maandag met de tocht te beginnen. We hadden toch geen vaste route gepland.

Zodoende lagen we even later toch nog met lekker weer op het water om te genieten van de prachtige omgeving. Al snel werd duidelijk dat de omgeving zo geschikt was voor hangmatten dat we onze tentjes niet voor de zekerheid hoefden mee te nemen in de boot.

Het werd geen groot rondje maar na weinig nachtrust wel prima zo.

IMG_4190
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zondag 26-6-16 Blankaholm- Vino 16km
Het had vannacht wel iets geregend, tent was nat, maar geen onweer nog. Vandaag dus maar naar Västervik. Een klein half uurtje rijden over een mooie weg. Parkeren daar bij de haven was gratis op zondag. Het was geen grote stad. Haventje wel leuk maar niet echt bijzonder. Verwachtingen waren groter. En ja, met de winkels dicht werd het al gauw een bezoek aan het terras totdat de Subway openging voor een lunch.

Het beloofde onweer bleef maar weg. De buienradar toonde ons dat het onweer noordelijker zat, bij Stockholm, dus we kwamen goed weg. Maar goed, het klaarde steeds meer op dus we kregen toch wel zin om alsnog op pad te gaan aangezien Västervik verder niet veel meer was. Nog wel even langs een grote supermarkt gegaan voor wat laatste inkopen, en daarna terug naar de camping om in te gaan pakken.

Mijn kayak had vanwege de regen op z’n kop gelegen maar ondanks het transportzeil zat toch mijn hele kuip, incl. spatzeil en zwemvest die daarin lagen, onder de mieren. Gelukkig zaten we vlakbij een kraantje maar het was alsnog een hele klus om ze allemaal weg te krijgen. Als je iets niet wilt is het wel gekriebel van mieren op je benen tijdens het varen….IMG_7186

Ons plan was in ZO-richting naar het grote langwerpige eiland Vinö te varen. De naam deed ons aan wijn denken en het lag in een natuurgebied, maar op dat eiland was overnachten wel toegestaan. Onderweg kwamen we de prachtigste privéhuizen tegen. Al gauw kwamen we bij onze bestemming aan.

Afijn, van afstand leek het prima, langs de waterkant een 50m brede bosrand met bomen op goede afstand. Achter die bosrand was alles gekapt en was het 1 dorre bruine dode takkenmassa. Niet echt uitnodigend. Tevens stiktte het er van de grote rode mieren. We liepen nog wat verder langs het water maar om de 20m wederom een meter hoge mierenhoop.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Overal waar we liepen krioelden het. Midden in de dorre gekapte takkenmassa lag een oase van nog een 6-tal groene bomen. We liepen daar nog even naartoe. Op de grond geen mier te zien, maar op elke boomstam leek het het wel een Nijmeegse vierdaagse van mieren naar boven. Vermoedelijk betekent Vinö geen wijn maar “mier” of “hell island”. Weg hier! Maar goed, zou dit op de andere eilanden ook zo zijn? En het werd al laat. Om nu weer eerst het natuurreservaat uit te varen zou tijd kosten en voor John en Christel zou het de 1e keer worden dat ze hun hangmat gingen ophangen.

Toch maar naar het dichtstbijzijnde eiland Skedo overgestoken om te kijken of daar minder roodhuiden zaten. Dit bleek inderdaad het geval, maar officieel mocht je hier waarschijnlijk niet kamperen. (57°31’01.8″N 16°40’26.5″E)

Maarja, met duizenden eilanden hier, was de kans dat je gecontroleerd werd wel erg klein. Het opzetten van de hangmatten viel mee. De beide Hennessies van John en mij hingen vrij snel, maar de Mil-tec van Christel was wat lastiger. De tarp zat vast aan de hangmat dus zodra je erin ging liggen, hing de tarp weer los. Maar na veel afstellen en uitproberen luktte het uiteindelijk.

De hangmat van Christel

De hangmat van Christel

Maandag 27-6-16 Skedo-Strupö-Eknö 21km
We besloten vandaag nog rond om Vinö te varen, maar daarna noord aan te houden richting het grote eiland Eknö. Onderweg kwamen we langs het kleine dorpje Strupö. Maar dit leek op 1 man na, nagenoeg geheel verlaten. Ondanks dat we 2 Dromedary bags van 4L hadden en nog een aantal limonadeflessen met water wilden we onze watervoorraad toch zo groot mogelijk houden. Maar goed, hier was niks behalve een mooi plekje voor een korte snack-pauze.IMG_7196

Zowel de gps als het kompas gebruikend navigeerden we door het doolhof van vele kleine eilandjes (en vele reigers!) verder noord naar Östra Eknö, ofwel oost-Eknö. Daar vonden we een mooie Zweedse picknicktafel voor de lunch. Verder 1 bewoond huisje, waar men ook geen drinkwater beschikbaar had. Het was geheel uitgestorven, op een ree en een slang na.

We volgden de oostkust van het eiland met als doel Marsö, maar al gauw zakte het tempo van Christel zo in dat het beter leek om maar een kampeerplek te zoeken. Geen probleem. Ons doel was niet om afstanden te halen maar om te genieten. We vonden een mooie verhoogde plek met zeezicht. ( 57°37’08.0″N 16°43’49.2″E )

IMG_4201

We zagen nog 2 keer een groepje kajakkers voorbijkomen maar verder was het stil op het water. Na het eten maakten we een mooi kampvuur. Rondom ons zat er vaak een kleine zwermen hele kleine vliegjes die vlak bij je in de lucht bleven. En als je wegliep volgden ze je gewoon. Maar ze deden verders niks. Ook de muggen vielen wel mee. En die kwamen ook niet door mijn  fijngeweven zweedse G1000-kleding heen.

IMG_4202

En zodra je in je hangmat lag hoorde je natuurlijk wel het gezoem van wat muggen die rondom de hangmat vlogen, maar het muskietennet en de onderdeken hield ze op afstand. Maar aangezien je ze vlakbij hoort zoemen, alsof ze recht op je voorhoofd willen landen, moet je in het begin toch even een mentale knop omdraaien om te kunnen ontspannen .

Dinsdag 28-6-16 Eknö-Idö- Händelöp – St.Kuggen 20 km

Vandaag wilden we toch wel echt een mogelijkheid vinden om drinkwater bij te vullen. We zouden via het haventje van Händelöp (volgens de kaart, havenfaciliteiten aanwezig) naar Idö varen. En dat was een toeristische plek met zelfs café en restaurant. Dus dat zou moeten lukken. Zelfs als alles gesloten was konden we het vandaag nog wel redden maar dan zouden we morgen nog verder richting Västervik moeten varen, en wij wilden juist weer wat verder naar het zuidwesten afzakken.

Vlak voor het vertrek werd John in een momentje eenzame afzondering nog even aangevallen door de 2e divisie rode pantsermieren die vervolgens in korte tijd een ware slachting hadden aangericht op zijn benen. Gelukkig dit keer geen allergische reakties.

De route was mooi vandaag, door de buiten-scheren, en het werd een warme dag. Goed smeren dus en de kleding nathouden om de verdampingskoeling zijn werk te laten doen. We voeren nu wat minder beschut, maar er was niet veel wind. In het haventje van Händelöp lagen een paar bootjes maar we zagen geen waterkraan. Een aardige Zweed liep speciaal voor ons nog rond de gebouwtjes, gelukkig want de kade was nogal hoog, maar kon ook geen waterkraantje vinden. Goed, op weg naar Idö dan….en hopelijk een leuk terras! Dit was slechts 4km verder dus daar waren we zo.(57°42’16.3″N 16°45’55.9″E).

Maar met mijn verrekijker zag ik al gauw dat er inderdaad een terrasje was! En cliché, maar eindelijk wat “blonde” Zweedse meisjes achter de toonbank.

IMG_7220IMG_7219

Nadat we heerlijke broodjes kochten was het zo fijn om weer water bij te kunnen vullen en weer wat mensen te zien! Na weer lekker uitgerust te zijn richtten we onze bootjes in een zuidwestelijke richting om tussen Händelöp en vasteland door te varen. Na de oversteek begaf de peddel van Christel het. Het blad draaide los in de steel. Ook aan de andere kant van de steel was het blad nagenoeg los. Maar gelukkig hadden we genoeg reservepeddels bij. Ook zagen we weer een hert langs de kant van het water.

oh, dear...

oh, dear…

We zaten nu vlakbij wat eilandjes die ideaal waren om te kamperen, dus ondanks dat we nog wel verder konden besloten we toch vast een beetje te kijken voor een leuke plek. Die vonden we inderdaad, maar wat miervrij leek veranderde toen we de boten op de kant gingen sjouwen. Het hele “rode leger” was wakker geworden door het lopen over de humuslaag en kwam nu in aktie. Nog voordat mijn boot op zijn plek lag was ik al 3 keer gebeten net boven mijn waterschoenen. Nou ben ik echt geen mierenneuker maar dit ging hem dus niet worden.

Maar eilandjes genoeg. Wel wilden we natuurlijk mogelijkheid om in het zonnetje te zitten. We vonden nu een nog mooiere plek. Op een hoge rots, dus mooi uitzicht vanuit de hangmat, met een privézwembad gevormd door een uitloop van rotsen. De mooiste plek tot nu toe ! (57°40’14.3″N 16°42’33.4″E )

IMG_4230

John dook al gauw in het water. Maar het was wel wat lastig om weer uit het water te komen. Spekglad door de algen en het liep steil naar beneden.

IMG_4215IMG_4208

Na het koken werden we beloond met echt een prachtige sunset. We bleven maar foto’s maken, maar zo mooi als in het echt kregen we het niet op onze camera.


IMG_7248

 

 

Woensdag 29-6-16 St.Kuggen- Nävelsö-Flatholmen-Eknö. 21km
Ik werd vroeg wakker, het was nog maar 5u, maar de zon scheen alsof het al bijna 12u was. In een tent zou ik nu waarschijnlijk mijn tent uitgebrand worden. Nu lag ik koel in de schaduw met lekkere verfrissing van de wind. Maar goed, de zon was toch ook wel lekker. En aangezien er geen muggen waren nu, ritste ik het muskietennet eraf en deed ik ook mijn tarp in de snakeskin.

IMG_4228

een selfie om 5u..


Nu kon ik heerlijk uitslapen / snoozen in de ochtendzon tot 8u met prachtig uitzicht. Raar om te beseffen dat je toch echt aan zee ligt, aangezien het wel binnenwater leek. Ik vond het jammer om deze prachtige kampeerplek weer te moeten verlaten maar had ook wel weer zin om lekker te peddelen.

We slingerden wat tussen de diverse eilandjes door richting Mårsö, maar de vaart zat er niet echt in.

John had gisteravond met hout kleiner maken voor het kampvuur zijn voet verwond en was ook wat misselijk. Ook Christel voelde zich niet top en had last van haar rug.

We besloten via Nävelsö achter een paar eilanden langs naar het zuiden af te zakken. Mocht het niks worden, dan zaten we in ieder geval in de goede richting terug .

Ook Nävelsö straalde een serene rust uit. 1 Zweedse familie zat op de rotsen. We vroegen waar iedereen was. Hij vertelde dat hij hier wel opgegroeid was maar dat het nu eigenlijk allemaal privé vakantiehuisjes zijn waar men maar een paar weken per jaar is. Verder gaf hij ons nog klein flesje water. We hadden nog genoeg, maar het was superaardig.

John had flink last van zijn voet en kon tijdens de lunch amper lopen. Maar zolang hij in de boot zat had zijn voet in ieder geval rust.

We zakten af tot het eiland Flatholmen (57°37’2.2″N 16°40’48.9″E) en besloten toen weer richting onze vorige kampeerplek aan de oostkant van Noord-Eknö te varen. Maar de wind was ondertussen wel in kracht toe genomen en kwam ook uit het oosten. Dus we probeerden op de noordkant nog een beschutte plek te vinden. Wederom was een, naar wat wij dachten perfecte plek, weer duidelijk voelbaar aan onze voeten, geannexeerd door het rode leger. En de hoge mierenhopen maakten duidelijk dat we beter verder konden zoeken.

Maar net ongeveer 250m voor onze oude kampeerplek zien we een hoge rots met een picknicktafel. (57°37’15.7″N 16°43’52.3″E)

IMG_7269

Ook was er een klein bosje op deze hoge rots, met veel zacht mos en wat spinnetjes, maar geen mieren hier. Helaas wel blootgesteld aan de oostelijke wind. En die is nu behoorlijk hard, met sterke windvlagen. Dus ik leg toch maar mijn kayak naast mijn hangmat om deze te kunnen gebruiken als ankerpunt voor mijn 2 scheerlijnen van de tarp. John stoot z’n hoofd aan een uitstekende tak. Blijkbaar is niet al zijn bloed via zijn voet uit zijn lijf gegaan, want er komt nog genoeg uit zijn hoofd. Ook ik stoot nog 2 keer mijn hoofd. We kappen dus nog maar wat dode uitsteeksels weg. Ondertussen komt er regen aan. We besluiten maar gauw te koken, en dat gaat het snelst met een adventure food maaltijd.

IMG_4233

En inderdaad, net na ons eten gaat het regenen. Wij trekken ons terug in onze hangmat.Geen straf. Heerlijk liggen te loungen, beschut tegen weer en wind, de regen tikkend op de tarp en ondertussen pracht uitzicht. Je wordt er helemaal Zen van….

IMG_4241

Als het even droog is geworden loop ik nog een stukje richting onze vorige kampplek. Daar spot ik ineens een groot hert. Hij staat doodstil en zit mij niet. Even later verdwijnt hij met grote sprongen weer in het bos. Wat ons verder opvalt dat er soms loze ruimtes onder de boomstronken zitten. Je kan er soms bijna in wegvallen. Op sommige plekken een diep gat met een heel waterreservoir. Heel apart. Op andere plekken lijkt het wel een konijnenhol maar aangezien het gat recht naar beneden gaat betwijfel ik het. Afijn, mocht het toch een konijnenhol zijn, dan zal dat pluizig wit konijntje een vies bruin snoetje krijgen zodra hij eruit komt want ik zag er een nuttige toepassing voor..

De avond verloopt verder regenachtig dus we gaan bijtijds slapen. Ik heb nog een restje whisky dat zijn weg wel vindt.

’s Nachts word ik wakker van het geflapper van mijn tarp. Het blijkt dat de wind 180graden gedraaid is en nu dus recht onder mijn luifel blaast. Ik ga er even uit om mijn deelbare peddels (gebruikt als tentstok) onder de luifel uit te halen en hem naar beneden te spannen. Tevens kijk ik over de zee uit en zie ik tot mijn verbazing een Russische onderzeeboot. Alsof we nog niet genoeg te maken hebben gehad met het rode leger! Hij ligt stil, best vlakbij. Of is dit de nawerking van de whisky? Een soort Zweedse variant van het monster van Loch Ness?? Het zou wel kunnen, ik kon me goed herinneren dat er in 2014 ook een Russische Submarine was gespot in de Stockholm Archipel omdat we er toen pas geweest waren. (https://en.wikipedia.org/wiki/Swedish_submarine_incidents )

Het is te donker en toch net te ver weg om goed op de foto te krijgen maar dat is niet erg, want ’s morgens, als de whisky weer is uitgewerkt, ligt hij nog op dezelfde plek…vermomd als eiland.

IMG_4245

Rechts op de foto de onderzeeër.

Donderdag 30-6-16 Eknö-Brändö-Skälöbro-Storö 21km
De windrichting is alweer gedraaid en komt weer vanuit het zuiden. Ofwel, wind tegen vandaag. We nemen de beschutte route, zoveel mogelijk tussen de eilandjes door, maar dat houdt wel in dat we daarna een korte oversteek moeten maken. Voor Christel niet echt ideaal. Maar goed, ze doet het fantastisch. Wel heeft ze even later weer last van haar rug. Ik raad haar aan wat zachts achter haar rug te proppen, en dat blijkt een wereld van verschil. Net wat meer steun. Gelukkig dat we dus niet voortijdig waren gestopt voor lunch want nu komen we uit bij een restaurant met terras aan het water. Resulterend in heerlijke pizza als lunch.

IMG_4247IMG_7284

John en ik kiezen de kebab versie en Christel de 4 Stagioni in de vis-versie met mosselen en garnalen. Ook heerlijk. Als we willen betalen wordt ons Zweeds briefgeld geweigerd. Het is nog maar 30 juni maar bij de kassa laten ze zien dat onze briefjes per 30 juni niet meer geaccepteerd worden. We kunnen het wel bij de bank inwisselen zeggen ze…mmm..vlgs mij staat op het papier tot en met 30 juni. Maar goed, we proberen het nog wel ergens anders.We peddelen nog een stuk verder, langs een prachtig groot nest van een zee-arend,  totdat we op het eilandje Storö onze laatste kampplek vinden, en gelukkig zonder roodhuiden. (57°34’49.6″N 16°34’19.7″E)

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Aangezien we al pizza ophebben kiezen we nu voor een brooddiner. Wederom gaat de wind weer wat aantrekken en begint het ook nog te spetteren. Dus we zitten gedrieën onder de 3×3 tarp van John nog even een spelletje Uno te spellen. Maar dat verveelt ons al gauw, aangezien Christel steeds wint.

Het comfort van mijn hangmat lokt me al gauw. Relax liggend zie ik in gedachte de highlights van deze mooie tocht weer voorbijkomen. Met morgen nog de laatste 4km is het totaal een magere 100km, maar het was wel een mooie en leuke tocht. Heerlijk om nagenoeg overal vrij te kunnen varen, stoppen wanneer en kamperen waar je wilt in een prachtige omgeving. De alledaagse stress ontvluchtend en de ellende van het dagelijkse wereldnieuws. Enkel druk hoeven te maken over het op tijd vinden van nog wat drinkwater. Iets wat je thuis weer al gauw weer als vanzelfsprekend ervaart. Het was leuk zo !

IMG_7239

Zaterdag: Veen-Heusden-Sluis St.Andries 32km
Het westelijk deel had ik 3 jaar geleden al een keer gedaan en toen met de hangmat overnacht in de Biesbosch. Nu vertrok ik weer vanaf de Afgedamde Maas voor de oostelijke variant. De Maas stroomt beduidend minder hard dan de Waal dus zou ik nu via de Maas stroomopwaarts peddelen tot aan Rossum en dan via de Waal weer terug.

20141103-174849-64129439.jpg

Rond 10u vertrok ik vanaf de veerpont bij Veen. In plaats van zonnig en blauw was het grijs en grauw , tegen mistig aan. Ik had pas een nieuwe wing-peddel gekocht, dus ideaal om nu uit te proberen. Even zoeken naar de juiste instelling van peddellengte en feathering, maar toen ging het ook soepel.

Al snel was ik in Heusden. Een mooi vestingstadje met 3 prachtige standerdmolens. Door de hoge kadewal krijg je vanaf het water geen goede indruk, en ook het sombere weer hielp niet echt mee, maar ik was er al eens eerder geweest dus wist ik al hoe leuk stadje het is.

20141103-174216-63736825.jpg

Nu begon ik aan het stuk stroomopwaarts. De stroming tegen viel enorm mee. Zonder peddelen bleef ik door de wind op dezelfde plek tav de kant. Maar drijvende takjes in het water deden er 20sec over om langs mijn ruim 5m lange kayak te stromen. Kortom, ongeveer 1km/u tegen, gecompenseerd door de wind maar wel een iets minder effectieve peddelslag door de stroming.. Ik was verbaasd dat ik alsnog met ruim 8km/u van start kon gaan. Een flinke meevaller, aangezien ik al rekening had gehouden met een beduidend lagere snelheid.

20141103-173156-63116557.jpg

Ruim voor op schema kwam ik in Ammerzoden. Hier woonde vroeger mijn opa en oma, dus ik had hier als kind vaak op de steiger gestaan, genietend van de mooie Maas en de bootjes. Leuk om dan hier nu met de kayak voorbij te komen. Na Hedel lastte ik een wat langere pauze in, anders kwam ik veel te vroeg aan op de kampeerplek. De zon liet zich maar niet zien, maar goed, het was gelukkig droog. Op het water was het rustig. Nauwelijks scheepvaart. Ondertussen was ik aangekomen bij de zandmeren. Dit was een alternatief om over te dragen als de stroming tegen te sterk zou zijn. Nou, dit was dus niet nodig. Sterker nog, ik zette heel even mijn kayakzeil uit en at ondertussen een boterhammetje vanuit de boot. Alsnog ging ik zonder peddelen met 4km/u stroomopwaarts.

20141103-175029-64229757.jpg

Maar goed, zo koelde ik ook sneller af dus ik haalde mijn zeil al gauw weer neer en peddelde het laatste stuk door naar het kanaal van St. Andries. Ik vond al snel een mooie hangplek voor m’n hangmat. Maar eerst keek ik nog even voor een overdraagpunt bij de sluis. Deze ging morgenochtend pas om 9u open, maar mogelijk dat ik al eerder op pad zou gaan. Hmmm…overal hoge begroeide schuine wal of eigen terrein. Maar na wat zoeken vond ik toch een geschikte uitstapplek en peddelde ik weer terug naar m’n overnachtinsstekkie.

20141103-173312-63192658.jpg

Daar liepen net 2 mannen voorbij, geheel in camouflagekleding..Vissers? Ik wachtte even tot ze verdwenen waren en begon toen mijn hangmat op te hangen. En daarna kwam het welverdiende loungen vanuit de hammock. Het was nog maar 16u maar ik lag heerlijk met uitzicht over het water, radio Veronica, vol 3G bereik en een zak Redband pretmix!. Ook de zon kwam nu eindelijk door. Heerlijk! Wel een voordeel tov een tent, want je gaat niet in je tent liggen om uit te rusten. Een groep zeilbootjes van de zeeverkenners voeren voorbij, maar ik denk niet dat ze me hebben gezien aan de kant.

20141103-175247-64367724.jpg

De maaltijd betrof outdoor-food, nasi met noten, dat enkel heet water nodig had. Daarom had ik mijn Trangia thuis gelaten en alleen maar een Esbit-stove meegenomen. Het was niet bijzonder maar wel voedzaam. Langzaam ging in de verte de zon onder en begon het natuurgebied om me heen tot leven te komen. Grote groepen ganzen die laag gakkend overvlogen. Ik zag wat flitsen en hoorde 2 sec. later luide knallen.. Blijkbaar werd er 700m verderop goed gejaagd . Waren die 2 mannen toch geen vissers.
Het lawaai van de vogels en het schieten ging nog lange tijd door. Ik vermaakte me met wat lezen van ibooks op m’n phone maar uiteindelijk viel ik toch in slaap.

20141103-174950-64190486.jpg

Zondag: Sluis St.Andries-Woudrichem-Veen 38km
De klok was vannacht een uur terug gezet dus ik had geen haast om op te staan. Heerlijk om wakker te worden terwijl je gelijk over het water uitkijkt. Mijn underquilt had me goed warm gehouden vannacht.

20141103-173455-63295154.jpg

Vanuit de hangmat/slaapzak kon ik net bij de grond reiken om wat koffie te zetten voor ontbijt op bed. Daarna was alles snel opgeruimd en zat ik om half 9 in de boot. De sluis ging pas vanaf 9u open , dus toch maar via de overdraagplek. Met behulp van m’n kanokar liep ik door een ongelijk weiland, onder prikkeldraad door (ondertussen terugdenkend aan de mop van Hannibal) en toen aan de andere kant weer instappen.

Kwart voor 9 en ik voer de Waal af, maar nu met dikke stroming mee. De gps toonde 12,4 km/u. In de Waal zitten zeer veel kribben / strekdammen. Deze vormen kleine keerwaters zodat de stroming daartussen dus omgekeerd kan zijn. Vaar je meer naar het midden van de rivier dan heb je volle stroming mee, maar moet je meer naar de kant vanwege aankomende scheepvaart dan ondervind je gelijk de remmende werking van turbulente stromingen en tegenstromingen. Dit zie je gelijk terug op je gps. Meer aan de kant (RWS was ook weer van de partij) zakte mijn snelheid terug naar 9km/u en zag je het wateroppervlak alle kanten op stromen.

20141103-174027-63627311.jpg

Ik hield bakboord aan zodat ik niet verrast werd door schepen van achter. Net voorbij Zaltbommel hoorde ik ineens een doedelzak.. Een man stond daar langs de waterkant te oefenen. Kan me voorstellen dat hij dit niet thuis mocht doen, maar ik vond het mooi klinken. Hij kreeg van mij een goed applaus. We raakten even aan de praat en toen ik weer verder voer klonken de schotse doedels weer over het water.

Ondanks dat de wind begon toe te nemen waren de 27km over de Waal toch snel afgelegd. Enkele flinke containerschepen leverden nog wat leuke golven. Bij het mooie slot Loevestein begon het zonnetje door te komen en vond ik een mooie lunchplek op een klein strandje. Het grootste deel van de tocht zat er nu op.

20141103-173553-63353383.jpg

Ik peddelde even de oude haven van Woudrichem in voor wat mooie plaatjes en ging toen voor de laatste 10km de afgedamde Maas weer op richting de sluis van Andel.

20141103-173927-63567656.jpg

Gelijk met mij voer een zeilboot, de “Zoeff”. Ik probeerde hem bij te houden zodat ik gelijk met hun door de sluis kon. Dus een stukje van 4km hoog tempo peddelen. De Zoeff deed zijn naam eer aan, en kreeg toch wel een lichte voorsprong. Maar vlak voor de sluis keerden ze om, dus was ik alsnog de enige wachtende voor de Wilhelminasluis. En zoals verwacht zat de intercomknop enkele vele meters hoger. Geen probleem, all prepared, ik had het telefoonnummer van de sluiswachter thuis al opgezocht en zodoende kon ik al gauw de sluis invaren.

20141103-173633-63393328.jpg

Het laaste stukje naar Veen terug voer ik in een rustig genietend tempo.

Het jaarlijkse weekend trok dit keer extra veel deelnemers door het beloofde warme weer. Doch de ochtend begon met mist en pas bij de Zeelandbrug werd het zicht wat beter. We waren vandaag met een groep van 16 man. De 7 Belgische deelnemers garneerden het weekend met een heerlijk vleugje Bels accent. Gelukkig was er ook 1 deelneemster die niet bleef slapen zodat haar boot traditiegetrouw in een mum van tijd gevuld werd met houtblokken voor het kampvuur.
Tegen half 11 vertrokken we richting “Dwars In De Weg” om daar het stookhout alvast neer te leggen.

20141001-204559-74759293.jpg

Helaas bleef de lucht grauw en bewolkt. Er stond nauwelijks wind dus het leek ook niet te gaan veranderen. De paar zeilbootjes op het water gingen niet snel vooruit. Wij voeren rondom Stampersplaat richting Archipel. Het tempo lag redelijk goed. Het zwemstrandje van de Archipel werd omgetoverd in een mooi kleurspel door alle verschillende kano’s die naast elkaar gelegd werden.

20141001-204658-74818295.jpg

Tijd voor de lunch! En toen had ik m’n zonnebril hard nodig. Niet tegen de zon, nee, Piet had een fel fluorescerend oranje tasje meegekregen dat zeer deed aan je ogen als je er naar keek. Waarschijnlijk zodat hij hem niet kwijt zou raken, en tot ons groot vermaak stond er nog een reclametekst van “ouderenzorg ”op ook!
We besloten verder te gaan via de noordkant van de Hompelvoet richting Ossehoek. Een paar keer werden wat zeehondjes gespot, zelfs heel dichtbij. Het was moeilijk om zo’n grote groep bij elkaar te houden dus af en toe moesten we ook even wachten op elkaar.

Bij het eiland Ossehoek kwam juist een grote groep huurkano’s het zwemgedeelte uitvaren. De mensen op het strandje dachten nu even rust te hebben maar daar kwamen wij weer met 16 man aan.
Na deze pauze koersden we via Brouwershaven naar Dwars in de Weg. Daar aangekomen stonden de paarden ons al op te wachten en toonde de teller 26.2 km vandaag.

20141001-204811-74891669.jpg

Op het kleine veldje werd het tentenkamp opgebouwd. Altijd leuk om de verscheidenheid aan tentjes van anderen te bekijken, en wat een ieder bij had om te koken. Jos was met zijn boerenkool goed voorbereid op deze bewolkte dag. Toch was het niet koud. Ik ging bij Ton en Martine zitten om m’n macaroni met zalmschotel klaar te maken. Aangevuld door Cor met wat wijn. Het geheel smaakte prima.

20141001-205058-75058339.jpg

Terwijl de meesten nog even een avondwandeling gingen lopen maakte ik het kampvuur vast aan. Er waren genoeg fossiele brandstoffen om Greenpeace hier aktie te laten voeren, maar weinig klein aanmaakhout. Gelukkig had Ton hiervoor een speciaal blok hout gevuld met hars bij. Dit vatte snel vlam en werd al gauw uitgebouwd tot een groot kampvuur. Hierdoor ontstond een lokaal hogedruk gebied dat alle bewolking wegdreef. Toen kwam er ineens iemand met een hoofdlampje vanaf het water naar ons toe. Toch Greenpeace? Nee, het was Marius die ons verraste door toch te komen opdagen. Hij was jarig vandaag, maar na zijn etentje alsnog met kampeeruitrusting onze kant uitgevaren. Jan beweerde dat hij hem aan had horen komen varen en hem had herkend aan het specifieke “plop” geluid van zijn peddel !
…Sure…Ik kon het moeilijk geloven. Een leuke wedden-dat prestatie. Maar goed, de jarige kabouter plop moest zijn Akto® tent nog opzetten. Hij had hem echter pas uitgeleend en het geheel van binnentent, buitentent en grondzeil was verkeerd terug in elkaar gezet, zodat het wat gepuzzel was in het donker. Zelf had ik mijn Akto een paar uur eerder opgezet, dus geen probleem voor mij. Het werd voor sommige nog een latertje (tegen half 2) maar toen was het hout dan toch ook allemaal op!

20141001-204954-74994306.jpg

Zo bewolkt als het overdag was, zo helder was het gedurende de nacht. En ja hoor, toen ik wakker werd was er weer wat bewolking. Gelukkig verdween het dit keer snel en werd dit wel een heerlijk zonnige dag. Aangezien er een paar niet te laat naar huis wilden gaan besloten we via Scharendijke richting het outdoorgebied van Pieter de Haas te varen.

20141001-205252-75172382.jpg

Een paar man waren aan het Suppen (Stand-Up-Paddling). Een soort windsurfen; wel de plank maar dan zonder zeil….tja…Mijn vraag of hij zijn zeil kwijt was werd niet in dank afgenomen.

20141001-205338-75218153.jpg

Bij de Middelplaat was weer een zeehond aan het spelen. We hielden nog een keer pauze op de Ossehoek. Een déja vu, maar dit keer met zon.
Het laatste stuk ging snel en met de weinig wind haalden we de zeilboten met gemak in.

20141001-205448-75288184.jpg

Daarna sloten we de dag vroeg af met slechts 16km, maar nog wel tijd voor een terrasje in Brouwershaven. De befaamde fruit-sorbet, waar ik het hele weekend naar uit had gekeken was helaas niet meer voorhanden maar de Aardbei-royaal bood een perfect alternatief.

20141001-210017-75617231.jpg

Zaterdag 7 sept 22 km

Het voorspelde onweer van zaterdag was gelukkig al op vrijdag gepasseerd zodat het weer gelukkig al wat opgeknapt was. Een klein groepje dit keer, 7 personen , met een vloot bestaande uit voornamelijk Explorers en Noctiluca’s.

Uiteraard werd er wat stookhout voor het kampvuur meegenomen en eerst gedumpd op het eiland waar we zouden overnachten, Dwars in de Weg.

20130916-203525.jpg

Er zaten wat nieuwe / minder ervaren vaarders bij dus we namen eerst maar de kortste weg richting De Archipel. Daar moesten we 1 boot opnieuw uitbalanceren omdat deze teveel oploefde. Het strandje daar lag al bezaaid met kajaks van een groep vaarders uit Ijsselstein. Voor ons was het echter nog te vroeg voor pauze dus door richting de Ossehoek. Na het recente nieuws van de gevonden E.Coli-bacteriën in het vlees van de slachthuizen ging het gesprek weer eens over de noodzaak van het eten van vlees. Cor had ooit al een boek gelezen waardoor hij overtuigd was dat het beter was om géén vlees te eten. Beter voor jezelf maar ook voor de dieren.
(Het boek heet ‘Dieren eten’ van Jonathan Safran Foer) http://www.bol.com/nl/p/dieren-eten/1001004006832490/
Ik respecteer de gedachte maar hoe meer we over vlees aan het praten waren des te meer ik juist zin kreeg in een lekker stukje vlees. En ach, die bacteriën krijg je toch wel binnen, is het niet via vlees, dan is het wel via trapleuningen, vuile openbare toiletten of slecht gewassen groentes. Het bouwt je weerstand op. Een laagvliegende meeuw mengde zich op dat moment in de discussie door zijn E.Coli-cocktail bovenop Cor te droppen ! Stank voor dank. Gelukkig viel het slechts op zijn kleding. Het is dat meeuwen niet te vreten zijn, anders had Cor mogelijk zijn principes opzij gezet en het beest terplekke gefileerd !

20130916-203705.jpg

Via een kleine omweg door de kreekjes van de Kabbelaarsbank voeren we langs een zonnebadende zeehond en Brouwershaven weer naar het kampeerterrein. Martine ging helaas naar huis toe, maar de rest bouwde zijn tentje op en ging koken.

20130916-203621.jpg

Er werd tevens nog wat hout bij gesprokkeld omdat de huidige houtvoorraad wel eens te weinig zou kunnen zijn. Maar het kleine vuur moest uiteindelijk toch groter gemaakt worden en zelfs toen hielden we nog hout over.

20130916-203755.jpg

Zondag 8 sept 18km

De ochtend begon met wat lichte regen. Ik was al vroeg wakker maar ik had mijn kookspullen al in mijn tent gezet dus thee en gebakken ei vormden het ontbijt. M’n freeplayradio completeerde de gezelligheid waarna ik nog even kon lezen totdat de rest ontwaaktte. Precies om 11u kwam Arno aanvaren die enkel de zondag meevoer. Wij stonden toen reeds klaar om in te stappen. Vandaag voeren we zuid langs de hompelvoet richting het natuurgebied ten zuidwesten van Ouddorp. Halverwege kleurde de horizon ten zuide van ons roze en zwart.

20130916-203901.jpg

Een flinke bui kwam dichterbij. Het begon al wel harder te waaien maar het bleef bij een schampschot. Wel wat regen maar niet heftig. En tegen 14u zou het beter worden. Een noordelijke koers zorgde ervoor dat we wind en regen in de rug hadden. Bij het natuurgebied aangekomen stond er een vogelkijkhut. Dit gaf ons de mogelijkheid om in ieder geval droog te lunchen.

20130916-203945.jpg

Gelukkig klaarde het weer gauw op en vervolgden we onze route langs de Grevelingendam richting Port Zeelande. Het tempo lag laag dit weekend dus veel km’s werden er niet gevaren. Bij de Ossenhoek werd wederom kort gepauzeerd. Hé, is dat dezelfde meeuw? Nee, dit was een jonkie, maar niet minder irritant. #ikhaatmeeuwen. Klokslag 14u kwam inderdaad het zonnetje door zodat het laatste stuk richting Brouwershaven voor een ieder heerlijk varen was. Het weekend werd nog even afgesloten met een heerlijke ijscoupe op het terras (dank je wel KCZ!).

20130916-204016.jpg

De Zweedse scherenkust stond al lang op mijn lijstje van vaarwensen. Toen ik met John en Christel rond de tafel zat om te varen bij het wat meer bewoonde Denemarken, veranderde de plannen al snel richting het mooie Zweden.

20130904-200341.jpg

Op vrijdagmiddag 23-8-13 vertrokken we daarom met 3 kayaks op het dak richting Valdemarsvik aan de Oostkust van Zweden. Hier kwamen we zaterdagochtend aan op de camping. Omdat de auto naar het eindpunt ging, moesten we eerst de boten laden met spullen om te checken of we wel genoeg ruimte hadden in de boot. We konden niet zeker zijn van winkels onderweg dus er werden ook veel noodrantsoenen ingepakt en uiteraard veel drinkwater. Daarna was er nog tijd genoeg voor John en Christel om de auto naar het eindpunt te brengen in Söderköping en met de bus terug te gaan.
Die tijd hadden we wel nodig want ze moesten 2,5u wachten op de bus! Maar goed, een terras en enkele winkels vulden de tijd. Een heldere hemel onttrok snel de warmte van de grond zodat het flink afkoelde en aangezien we ook nog best vermoeid waren van de reis werd het niet laat.

20130904-210559.jpg

25-8 Valdemarsvik- Ekholmen 18km
Het was een frisse nacht geweest met een minimumtemperatuur van 5graden. Een laatste warme ochtenddouche was dus genieten. Snel ontbijten en toen op pad!
Het zouden geen lange vaardagen worden. Enerzijds omdat Christel weinig kayakervaring had, maar ook omdat het zoeken naar een geschikte slaapplaats toch wel enige tijd vroeg en we vooral ook wilden relaxen ipv presteren qua km’s.

20130904-202201.jpg

Vandaag voeren we 15km de fjord uit in zuidoostelijke richting. Mooie rotsachtige kust met leuke prive-optrekjes aan het water. Een lunch op enkele gladde rotsen ontaardde in even lekker zonnen. Daarna draaiden we koers NO. Rond 14u30 besloten we op zoek te gaan naar een overnachtingsplek. Dit werd gevonden op een eiland van 250 bij 300m.(N58°7.378 E16°49.871) Op het vlakke stuk zaten wel heel veel rode mieren dus het was even zoeken naar een plek dat wat meer geschikt was. Ook de grond was lastig. Rots met een paar cm humus erop. Maar door de haringen zo horizontaal mogelijk in de grond te schuiven wist John toch z’n tent op te bouwen. Mijn hangmat gaf minder problemen. Mogelijkheden genoeg.

20130904-190429.jpg

Wat dierlijke uitwerpselen en wroetsporen in de grond duidde op wat groter wildlife (wild zwijn?). Op sommige plekken groeide wit droog korstmos. Als je erop liep leek het wel of je in de sneeuw liep. Het knarsde en liet je voetsporen achter. Hier en daar waren grote zwermen muggen die je op flinke afstand kon horen. Gelukkig zaten ze niet bij ons in de buurt.
De pastaschotel smaakte heel goed en onder een prachtige zonsondergang genoten we van een klein kampvuur (en wat Glengoyne). Prima afsluiting voor een eerste dag.

20130904-190548.jpg

26-8 Ekholmen-Fyrudden-Harstena 20km
Ik werd vroeg wakker (7u) van het ochtendlicht en het geluid van Woody de specht. En toen ik uit de hangmat kwam stortten een aantal muggen zich gelijk dankbaar op hun ontbijt. Deeeettt!!! Aangezien het zoeken naar een goede slaaplokatie best wel tijd vroeg leek me het niet verkeerd om bijtijds op te staan en te gaan varen. In de tent van John en Christel was het nog stil. Met wat zachte knorgeluidjes probeerde ik een wild zwijn te immiteren, maar blijkbaar had ik geen talent want ik werd begroet met “goedemorgen Ferry”.. We voeren noordwaarts tussen de vele eilandjes door richting Fyrudden. De kwallen in het water deden ons eraan herinneren dat we toch echt op zee zaten maar het leek wel binnenwater. Zo vlak als een spiegel en je zag elkaars spiegeling in het water dan ook heel mooi.

20130904-190644.jpg

In Fyrudden vonden we een kleine supermarkt zodat we wat vers brood en drinken konden kopen. Het balkonterras nodigde ons uit voor een koffie met “zeezicht” en free-wifi !!! Ook de watervoorraad werd weer aangevuld.

20130904-195642.jpg

Daarna voeren we oostelijk en pauzeerden we op het eiland Gubbon. Een mooie kleine baai. Hier zou ook een uitzichtpunt zijn maar zo hoog was het eiland niet dus we hebben er niet verder naar gezocht.

20130904-190815.jpg

Vlak voor Harstena vonden we een kampplek op een hoge rots met pracht uitzicht ! (N58°14.325 E16°58.768) Wat heerlijk dat je hier overal gewoon mag wildkamperen. Het kampvuur werd met een firestick en droog gras aangemaakt. (Gewoon omdat het leuk is). De tarp boven mijn hangmat was niet nodig en zo had ik nog mooier uitzicht vanuit de hangmat.

20130904-193153.jpg

27-8 Harstena-Tyrislöt-klein eiland: Kålskär …20km
We zaten op een eilandje net ten westen van Harstena dus na even te hebben gepeddeld kwamen we in het pittoresque dorpje aan. Het was heerlijk weer en het water was weer een spiegel. De leuke botenhuisjes spiegelden in het heldere water.

20130904-191855.jpg

Er zou hier een winkeltje zijn waar je wat kon kopen , maar het seizoen bleek al voorbij te zijn, dus de winkel was dicht. Op enkele mensen na gaf het eiland een verlaten indruk. Gelukkig konden we water bijvullen bij een handpomp.

20130904-193308.jpg

Ook de vele bramenstruiken leverden een bonus. We voeren verder richting camping Tyrislöt , zodat we daar mogelijk wat brood konden kopen. Onderweg hadden we uitzicht op de open zee. De blauwe hemel leek wel versmolten met de zee en enkel door een paar eilandjes in de verte kon je de scheiding van de horizon met de zee plaatsen.

20130904-191952.jpg

Aangekomen bij de camping zagen we een jong engels stel die via “Do the North” een paar dagen hadden gevaren in een 2persoons Tahe Marine kayak. Toen ik vroeg of er een winkel was om brood te kopen, boden ze ons hun brood aan dat ze over hadden. Geld wilden ze er niet voor hebben maar toen ik ze allebij een Mars aanbood waren ze daar wel blij mee. De camping had ook een klein terrasje, waar we wat dronken. Na de lunch trokken we verder door een doolhof van kleine eilandjes. Onderweg kwamen we nog een tweepersoons huurkayak tegen met 2 jongens die ook de weg kwijt waren. Ze moesten naar dezelfde camping toe en ze hadden wel een gedetailleerde kaart maar door de vele eilandjes geen benul van waar ze ergens waren. Pas nadat ik ze de goede kant had opgestuurd kwamen we erachter dat het Duitsers waren 😉 Tja, en dan hadden ze wel een simpele noodtelefoon bij , maar als je niet weet waar je bent wordt het toch lastig hulp vragen. Ze hadden geluk dat ze ons tegen kwamen want verder was er geen bootje op het water te zien!
Wij vonden op een klein eilandje weer een geweldige kampeerplek. (N58°22.372 E16°55.104) Zelfs een zitkuil in de rots waar we konden koken. De kampeerplek werd gewoon elke dag mooier!

20130904-192129.jpg

John moest de tent nog wel een keer verplaatsen vanwege de vele rode mieren Hij had al een paar beten, maar toen we de tent wat meer op de rotsen plaatstten ipv in het bos had hij daar geen last meer van en bovendien een nog mooier uitzicht vanuit de tent. Het kamperen met een hangmat in deze omgeving maakt alles wel veel makkelijker. Stenen, boomstronken, schuine grond of ongedierte, het maakt niet uit. 2 Bomen is voldoende en die zijn er genoeg.

20130904-192226.jpg

Een mogelijk volgende keer zou ook zeker met hangmatten gaan gebeuren. Ook werd er nog gezwommen en een twijfelende Christel werd door mij met een klein subtiel duwtje over haar angst voor koud water heen geholpen.

28-8 Kålskär – St Anna – Tangtorp 21km
John wilde nog even een foto vanaf de rots maken terwijl wij beneden voeren. Geen probleem, maar toen hij snel achter ons aan kwam varen voer hij over een rots die net onder het wateroppervlak verstopt lag (rots stond zelfs aangegeven op de kaart) Met als gevolg dat de Baidarka nu wat rode verf aan de onderkant mist en de rots daarintegen een rood plekje heeft. Hopelijk is de rots (heet nu Red-rock) daardoor beter te zien voortaan.

20130904-191235.jpg

Vanwege het warme weer was ons watergebruik hoog en moesten we vandaag weer een plek vinden om water bij te vullen. Mijn 4L Dromedary bag zat nog wel vol maar zou toch maar net genoeg zijn. Dus voeren we richting St.Anna waar we vlakbij de brug van de 210 een jachthaventje hadden gevonden op de kaart met faciliteiten.
Onderweg zagen we steeds meer riet aan de kant. Vast omdat het water steeds zoeter werd. Ook de dagelijkse kwallen waren verdwenen. Het leek wel of we bij de Heen aan het varen waren. Maar toch leuk voor de variatie.
Helaas was de winkel gesloten omdat de eigenaren ziek waren maar aan de overkant was een cafe. Alleen nog niet open, dus we gingen eerst maar ff lunchen. Vervolgens zaten we stipt 12u op het terras. Tijd voor een lokaal Zweeds biertje.

20130904-194525.jpg

Het cafe had geen vaste waterleiding dus onze waterflessen kregen we maar net driekwart gevuld terug. Maar alles beter dan niks. Hier zouden we het wel mee redden. We voeren verder noordwaarts en na een paar eilanden bekeken te hebben vonden we eindelijk een kleiner eilandje ten zuiden van Tangtorp dat geschikt was. (N58°24.892 E16°46.643) Hier was al eerder gekampeerd aangezien er een eenvoudig soort bankje gefabriceerd was met een stenen kampvuurcircel ervoor.

20130904-194100.jpg

Ik had nog energie genoeg en besloot zelf nog even 4km te varen om te kijken of ik aan vaste wal nog een campingwinkel kon vinden . Helaas was er niets te vinden in de omgeving. Vervolgens nog even de bijna geheel lege AA-batterijen van mijn GPS en mijn telefoon opgeladen via de Powermonkey zonnelader. Een paar uurtjes zon was voldoende, geweldig!
De vele muggen waren echt heel vervelend. Door mijn G1000 broek en fleecetrui kwamen ze niet heen maar wel door mijn sokken. Nadat ik ook nog eens Gamaschen aan had gedaan om mijn enkels te beschermen konden ze nergens meer door mijn kleding steken. Maar hoewel ik genoeg Deet ophad werd ik alsnog gestoord van het gezoem om mijn hoofd. Verder kreeg ik het door de warme fleecetrui en het kampvuur bloedheet. Verder weg bij het hete kampvuur en wat meer op de rots aan de waterkant zaten gek genoeg geen muggen en het was daar tenminste wat koeler. Hier hield ik het beter uit. Dan maar even niet bij het vuur zitten. Sorry dat ik je “bonte avond” heb verpest, John.

29-8 Tangtorp- Stegeborg 19km
Via een kleine omweg rond het eilandje Fruholmen voeren we verder westwaards richting de Söderköpingfjord. Wat minder beschut varen en voor het eerst ook wat meer wind. Tegen nog wel. Ook de blauwe lucht verdween en er kwam meer bewolking. Bij Stegeborg vonden we een camping, jachthaven, toilet, pondje, picknicktafel en daarna ook nog een leuk terras. Hier konden we zelfs wat verse broodjes kopen. Helaas hadden we net gelunched maar ik had nu al zin in het ontbijt van de volgende dag! Ook was er nog een aparte toren, maar dit was geen cultuurreis, dus verder maar weer….

20130904-193404.jpg

Op 1,5km ten noordwesten van het terras vonden we een prachtig leuk eilandje , Farmorsholmen (100 bij 25m groot :N58°26.953 E16°34.309) met prima kampeerplek voor tent en hangmat en ook alweer een kampvuurcircel gereed. Doordat het midden in de fjord lag kreeg je echt zo’n “gestrand op een onbewoond eiland” -gevoel… Ik kleedde me snel om want het was nu beduidend kouder. Ook zou het vannacht kunnen gaan regenen maar nu vonden we gelukkig nog genoeg droog hout en gras om een leuk kampvuurtje mee te bouwen.

20130904-192324.jpg

30-8 Stegeborg – Söderköping 16km
Het had niet geregend vannacht dus we konden alles droog inpakken. De broodjes smaakten nog heerlijk. We moesten eerst nog 10km door de fjord varen. We zagen weer talloze mooie kleine droomeilandjes met prive-huisjes, compleet met torentjes, sauna’s, noem maar op. Ook John zag het helemaal zitten “Wat moet het heerlijk zijn om in zo’n gebied te kunnen wonen”. “In retraite?” vroeg Christel. “Nee, gewoon hier, op zo’n eilandje !

20130904-210244.jpg

We kwamen al gauw aan bij het begin van het 190km lange Göta-kanaal. Een kanaal dat icm een aantal meren en andere kanalen de mogelijkheid biedt binnendoor naar het Kattegat te varen. Ofwel, een belangrijke verbindingsroute tussen Stockholm en Göteborg. De sluis hier had al een flink aantal meters verval en op dit kanaal kwam je nogal wat sluizen tegen. Mooi, maar wel tijdrovend.

20130904-194224.jpg

Wij kozen echter het riviertje parallel hieraan voor de laatste 6km. Helaas kwamen hier, vooral op het laatste stuk, ook wat rioolpijpen op uit, zodat het af en toe behoorlijk stonk. Rond half 12 kwamen we uiteindelijk aan bij de auto. In het parkje werd juist eea opgebouwd voor een middeleeuws vikingfestival. Helaas konden wij er niet van genieten want we zouden gelijk weer gaan rijden.
We hadden nog maar net de boten op het dak geladen of het begon te spetteren en later hard te regenen. Een overnachtingsplek in Denemarken in de regen leek ons niet aanlokkelijk dus reden we rechtstreeks door naar huis waar we tegen 3u aankwamen.

20130904-200449.jpg

20130718-164258.jpg

Dit rondje wilde ik al langer doen maar er zaten wel 2 lastige hindernissen tussen . En google earth en streetview laten een hoop zien, maar niet alles, er lag dus nog een verrassing voor me!
Om vanaf het Brielse Meer richting Noordzee te komen heb je je kanokar hard nodig. Eerst een stuk van 1km richting Oost Voornse meer en nog een stuk van 2km richting het strand aangezien er een stuk beschermd natuurgebied ligt. Wel mogelijk maar veel gesjouw, dus reden om niet meer mee te nemen dan noodzakelijk voor dit weekendje. Lichte hangmat, geen kookspullen maar enkel esbit-brandertje en mok voor wat koffie.

20130717-175617.jpg

Zaterdag:
Rond 10u vertrok ik vanaf strandtent ‘t-Hoad in Middelharnis. Hier bereidde men zich alvast voor op een drukke dag vanwege het beloofde mooie weer. Ik laadde mijn kayak in en maakte de 3km korte oversteek van het Haringvliet richting het Spui. Dat volgde ik tot het sluisje van de Bernisse.

20130717-175731.jpg

Hier moest ik mijn kayak overdragen, maar er waren goede steigertjes dus geen probleem. Nog even met de kayak in de golven van het sluisje gespeeld en toen weer verder de Bernisse af. Een mooi natuurgebied dat behalve wat vissers en wielrenners, en dankzij het verbod voor motorbootjes, nog geheel in rust was.

20130717-175833.jpg

Veel jonge eendjes en jonge zwanen en aardig wat grote vissen hier. Drukker werd het toen ik bij het Brielse meer kwam.
Speedboten, waterscooters,-skiers en volle strandjes met badgasten. Bij Brielle op het Ruigeplaatje aangekomen hield ik een pauze en kon ik ook even heerlijk relaxen in de zon. En natuurlijk verbaasde gezichten als ik vertel dat ik vanuit Middelharnis kom en met hangmat ergens ga kamperen. Even later weer met een snelheid van 8.5 verder in NW-koers richting OostVoorne. Hier lagen wat eilandjes geschikt voor overnachting. Het grotere eiland vlak voor de jachthaven bood de mooiste gelegenheid voor de hangmat. Maar eerst verder varen want ik wilde vast verkennen hoe ik de volgende dag het best de boot naar het Oostvoornse meer kan brengen. De steiger aan de Brielse Maasdam bleek via Google Earth ideaal maar in werkelijkheid 2m boven het water uit te steken! De oever naast de steiger liep verder sterk 45° schuin omhoog maar ik wist toch aan de kant te geraken en legde de kayak in het gras.
De kortste route ging via prikkeldraad (waar m’n kayak evt. nog wel onderdoor zou kunnen), over heidegrond en een gaashekwerk. Dat ging dus niet lukken in m’n eentje… Afijn, ik klom er overheen en liep verder naar het water. Overal hevige oeverbegroeiing met veel riet maar op 1 plek wel een 50cm breed licht platgetrapt modderpadje met keien naar het water waar blijkbaar een visser had gezeten. Ongeveer 20 meter. Niet ideaal maar best way to go! Over het dijkje liep ik terug en kon ik zonder hekwerken of prikkeldraad naar de jachthaven lopen. Iets meer om, maar stukken beter. Wel voelde ik wat steken in mijn rechtervoet en blijkbaar was toch een puntje van het verroeste prikkeldraad afgebroken en in mijn schoen blijven hangen. Met mijn zakmes kreeg ik het kleine stukje metaal er niet uit zonder mijn waterschoen kapot te snijden maar in ieder geval wel zo dat ik het niet meer voelde.
Ik liep weer terug naar mijn kayak, spoelde m’n modderbenen af en voer naar brasserie Amuse om daar wat te eten. Daarna naar het eiland waar ik mijn hangmat op wilde bouwen.

20130717-180241.jpg

De plek was daar nog wel vrij maar iemand had daar wel zijn aggregaat neer gezet. Ach, in dienst sliep ik ook door een aggregaat heen en hij zou vast niet gehele nacht aanstaan. En inderdaad, terwijl ik lag te loungen in de hangmat haalde de eigenaar hem al weg.

20130717-180134.jpg

Zondag:
Na heerlijk te hebben geslapen, vroeg wakker door de zon en het geluid van watervogels. Even een kop koffie gezet met de esbit-stove (en uit de buurt blijven vanwege de esbit-stank)

20130717-180555.jpg

Daarna snel opgeruimd en op pad. Er stond geen zuchtje wind. Bij de jachthaven haalde ik de boot uit het water en met de kar liep ik 1km zonder problemen tussen de vele konijnen door over het verkende stuk richting het riet.

20130717-224834.jpg

En dat werd een klus. Mijn karretje rolde niet door de vele dichte begroeiing en de korte bochtjes vormden een ware hel voor mijn 5m lange kayak. Op een moment hing mijn kayak half in de lucht / in het riet op zijn zijkant omdat hij de bocht niet kon maken en stond ik te trekken aan de toggles om hem eruit te krijgen. Het pad was ook te smal om naar de achterpunt van de boot te lopen .

20130717-180854.jpg
Na veel gevloek en getrek luktte het me volbezweet en onder de schrammen toch de boot onbeschadigd, maar onder de modder en planten/rietresten, er doorheen te krijgen. Ik rolde de smerige boot een paar keer om in het heerlijk koele heldere water zodat dek en ook de kuip schoon kon spoelen en nadat ik weer was ingestapt besloot ik er toch ook nog maar een eskimorol aan toe te voegen zodat ik zelf ook weer afgekoeld en schoongespoeld was.

20130717-180958.jpg

Zo, boot weer fris, zelf weer fris en nu weer op weg. De 2,5km over het saaie spiegelgladde meer waren snel afgelegd en bij de surfclub haalde ik weer mijn kanokar tevoorschijn voor het langste overdraagtraject. Hier liep een verhard pad dat uitkwam bij de Strandweg richting strand. Toen ik bij de parking aankwam zag ik dat de zee toch wel heel ver weg lag. Als dat maar gaat lukken..Omkeren is geen optie! 1 mul zandpad liep het natuurgebied in en 1 verhard pad volgde de kustlijn. Mijn route dus, want het natuurgebied was verboden toegang voor kayaks..

20130717-181101.jpg

Het verharde pad veranderde al snel in onverhard en enkel langs de kant was een smalle strook gras dat goede ondergrond bood voor mijn kanokar. Een groepje wandelaars keek verbaasd naar mij en mijn kayak. “Komt dit pad toch wel bij de zee uit? ”vroeg ik argwanend. “Ja”was het antwoord “maar dat is nog wel effe lopen hoor! “ Maar wat als de laatste 800m uit mul zand bestond? dacht ik even later. Te mul voor mijn karretje? Ook dat laat google-earth niet zien. De omdenk strategie. >Heb je een probleem? > Ja>Kan je er iets aan veranderen? >Nee> Maak je dan geen zorgen..

20130717-223900.jpg

Het werd al behoorlijk warm ook en de Dazen gingen nu ontbijten op mijn benen. Even verderop moest ik kiezen tussen het mulle zand rechtvooruit met de zee heel in de verte of het afbuigende hardere pad rechtsaf door de lage begroeiing heen. Die keuze was makkelijk en na nog wat gelopen te hebben was daar ineens de zee…Bijna althans want het afgaande water was al ver weggetrokken en er lag dus nu een grote deels drooggevallen zandplaat, maar dat was tenminste geen mul zand. Ik had het gered, precies uitgekomen op de grensmarkering van het natuurgebied en daar was de verkoelende zee, het einde van alle hindernissen. Ik voelde me zoals de ontsnapte gevangenen uit de waargebeurde film “The Way Back” die uiteindelijk na een lange barre tocht door de droge woestijn bij een verkoelende oase aankwamen.

20130717-223756.jpg

Toen ik uiteindelijk weer mijn boot in het water had, opgefrist was en met lichte peddelslagen snel over de spiegelgladde zee richting Rockanje voer voelde ik me heerlijk! Bij de Salsa Beachbar van Rockanje lekker wat gedronken onder genot van vrolijke Salsa muziek en toen door naar de Haringvlietsluis. Door de boei en de sluis in de verte op 1 lijn te houden kon ik corrigeren voor afgaande stroming, maar ik had stroming recht tegen en daar viel weinig tegen te corrigeren. Het was lang wachten bij de sluis maar toen ik erdoor was restte me nog slechts 13km over het Haringvliet via Hellevoetsluis naar Middelharnis. Het tempo zat er weer lekker in en het werd steeds warmer door de zon, maar dat is het grote voordeel van watersporten: verkoeling genoeg!

Vrijdag 10 aug. 20km

Rond 13u kwam ik aan in Harderhaven waar ik tegen een kleine vergoeding op het scouting-label terrein mocht kamperen. Alles beter dan een camping ! Ik kreeg een mooi plekje toegewezen maar het was nog vroeg dus eerst maar het water op. Aangezien ik morgen al over het veluwemeer zou gaan varen, ging ik nu maar een stukje over het Wolderwijd varen. Het steigertje  was al een hele toer met een lege kayak om deze te water te laten, laat staan morgen met een beladen boot. Het waaide nauwelijks dus het was zeer rustig op het water. Ik voer eerst richting het eilandje ” De Biezen”  voor een late lunch. Dit eiland bood goede kampeermogelijkheden voor een hangmat maar ik had natuurlijk al een plekje geregeld. Op veel plekken waren mensen aan het vissen. Ik ging liever de rest van het meer verkennen. Verder zuidwaarts, op naar eiland ” De Zegge”.  Hier was het vreselijk druk en ben ik dus maar niet eens uitgestapt. Het strandje aan de oostzijde van het meer bood meer gelegenheid om even te zonnebaden want het begon ondertussen flink warm te worden. Daar zag het er ook veel rustiger uit. Het water was er niet diep, zeer geschikt voor surfers, maar de paar surfplanken die op het water waren kwamen maar net vooruit bij gebrek aan wind. Verderop waadde al iemand met zn kite achter zich aan richting de kant. Ik rolde maar eens door het water voor een korte afkoeling en voer richting het strandje.  ” nog en keer, nog een keer koppeltje duikelen meneer” riepen een paar kids me toe.  Tja, ik was inmiddels aan de kant en beloofde ze nog een demo bij vertrek . Eerst genoot ik nog van een vader die zjin zoon een bal toe wilde  schoppen en de bal met een kromme boog midden in het dichte hoge riet schoot. Na de beloofde “koprol”  voer ik verder langs Harderwijk, het aquaduct en eiland ” de Kluut”  weer terug naar het scouting terrein Daar zag ik gelukkig vlak voor de  sluis een betere uitstapplek. Nadat ik mn hangmat had opgehangen en wat had gegeten keek ik nog even een dvd-tje in mn hangmat. Vanaf het meer ging nog een groep kayakkers richting sluis. Ze stapten allemaal uit. Mocht je de sluis niet in of was deze al gesloten?  Er zaten aardig wat muggen dus ik was blij dat er een  muskietennet aan mn hangmat vastzat. Ik wilde bijtijds slapen maar tot 1u00 klonk er muziek in de verte met als dieptepunt het vreselijke ” tulpen uit amsterdam”..

Hangmat op scouting label terrein

Zaterdag 11 aug. 37km

Ik werd wakker om 8u en na snel opruimen zat ik om half 9 al in de boot richting het eiland ” Pierland”. Het was nog wat bewolkt en wederom zeer stil op het water. Enkel wat zwanen en ganzen en een enkele vroege visser. Na 6km was ik er al en nuttigde ik een kort ontbijt. Daarna voer ik verder noordoostwaarts naar Elburg. Er kwam al meer leven op het water maar door de vele ondieptes op het veluwemeer voeren de meeste bootjes achter elkaar door de vaargeul. Er waren een hoop leuke plekjes onderweg om te stoppen maar ik had nog wel even te gaan. Op het Drontermeer zag ik een jong ventje en een meisje in een Canadees. Tenminste het manneke zwom er achteraan. Ik stopte om te kijken of ze hulp nodig hadden want hij zwom wel in de vaargeul.  Net toen ik er naar toe wilde peddelen zwom hij al uit de geul. Maar kon hij wel terug in de kano? Hij klauterde er half in en de kano ging bijna om, meisje gillen van schrik. Net toen ik een paar slagen in hun richting voer zag ik dat het manneke er met gemak kon staan.  Vals alarm dus. Ik was nu vlakbij het terras van ” de Oase”  dus besloot mezelf maar te trakteren op een omelet daar. Het bewolkte weer had nog niet veel bezoek getrokken, dus terras was nog rustig. Met volle maag peddelde ik door naar de Roggebotsluis.

Daar mocht ik van de “sluis-steward” helemaal voorin de sluis wachten. Mooi, was ik als eerste weg. En daardoor kon ik ook ten volle genieten van de surfgolven die de bootjes na mij teweeg brachten. Fun! Ik voer door naar de Ketelhaven waar ik door de sluis moest met een verval van 5m! Direct achter de sluis lag een inmiddels gesloten natuurcamping waar ik wilde overnachten. Wat op googlemaps leek op een mooi grasveld was nu gevuld met rotzooi en containers. Op zich geen probleem want ik wilde in het bos slapen. Maar rondom het bos was een barriere van 2 meter dicht brandnetels en hoog gras waar ik niet doorheen kon. Verder doorvaren was geen optie want dat was een en al polder…Na nog een keer goed zoeken vond ik uiteindelijk een doorgang naar het donkere bos en kon ik mn hangmat weer ophangen. De sluis achter mij dumpte met wild geraas weer zijn 10.000 liter water en creeerde bijna een leuk kano-speelplekje. Tja, ik zat wel erg dicht bij de sluis en wilde voorkomen dat ik gezien werd met kans om weggestuurd te worden. Dus dan maar wat lezen in mn hangmat en vroeg slapen.

in de ketelsluis

op de linkercamera in de sluishut

Zondag 12 aug 27km

Vandaag wilde ik bijtijds thuis zijn dus ik besloot om ipv via Dronten en Lelystad maar via Biddinghuizen terug te varen. Echt een stuk polder met weinig interessants. Bij Biddinghuizen dook ik nog onder een laag bruggetje door waar de punt van mn boot net onder door kon. Door half schuin in het water te hangen lukte dit toch. Vanaf daar had ik een lichte stroming mee en voer ik met gemiddeld 9km/u snel door naar  Harderhaven. Hier kon ik net voor de sluis uitstappen en lopen naar mn auto.

bij de ketelsluis