archiveren

Uncategorized

frehelZaterdag 10 juni

Eindelijk was het zover, een weekje zeekayakken in Bretagne. Het basiskamp bevond zich op camping d’Armor in Plévenon vlakbij Cap Fréhel.  Een camping met veel groen, privacy, en beschutting, tegen wind. Ik koos een plekje uit in de hoek waarbij mijn tent overdag netjes in de schaduw bleef, maar waarbij ik wel avondzon had bij mijn tent. Fijn voor tijdens het koken.

tent

Nadat ik alles opgebouwd had was het nog vroeg dus ik besloot nog even naar de Cap Fréhel te rijden.

IMG_4073

Ondanks dat er een hoop wegen afgezet waren omdat er een triatlon gehouden werd in de buurt kon ik er toch makkelijk naar toe rijden. Na €3 te hebben betaald om te parkeren en verderop nog eens €3  om de vuurtoren te beklimmen (ja betalen…niet ontvangen als beloning voor de klim) had ik een pracht uitzicht. Zou de zee ook zo kalm blijven als nu?

IMG_4076

Ook was Fort de la Latte in de verte te zien vanaf hier. Zouden ze alleen Latte hebben of ook Cappucino?  Ik reed nog even naar het Fort maar besloot het bezichtigen pas later die week te doen. Het terras met ijs was namelijk verleidelijker…

lalatte

Fort de la Latte

Terug op de camping waren de meesten wel aangekomen. Walther deed nog een praatje van wat we zondag zouden gaan varen.

IMG_5476

Na deze vermoeiende dag werd het niet laat, dus koken en vrij snel de tent in om te slapen…Slapen, ja dat was de bedoeling. Ware het niet dat een paar honderd meter verderop een schuurfeest gehouden werd door franse jongeren. Waarschijnlijk die van de triatlon. En elk liedje werd luidkeels meegezongen. “it’s fun to stay at the YMCA” klonk het luidkeels. ”Vooral NIET doorgaan” zou Barrie Stevens zeggen.   “Straks stoppen ze wel”, dacht ik steeds. Maar toen het 2u werd en daarna 3u was ik het echt zat. Ik ging mijn tent uit om te kijken of ik ergens een stekker van de elektriciteit eruit kon trekken. Helaas bleek bij nader onderzoek dat ze niet op de camping stonden en er zelfs een hoge schutting tussen zat. En net toen ik eindelijk toch wat oordoppen had gevonden werd het stil

IMG_4082

Strandje vlakbij camping met Cap Fréhel in de verte

Zondag 11 juni, dag 1: Vieux Bourg- net voor Erquy 20km

Na een slechte nachtrust maar een goede douche kwam ik met een lekker ontbijt en een bak koffie weer een beetje tot leven. Om ons heen overal vogels die vrolijk aan het fluiten en kwetteren waren in het ochtendzonnetje en blijkbaar geen last hadden gehad van die franse “zangvogels” van afgelopen nacht. Tessa bleek een echte vogelkenner te zijn, al deed ze er wel wat bescheiden over, en wist de verschillende fluittonen wel te herkennen. Grappig was ook dat elke ochtend een roodborstje op de diverse kayaks even neerstreek om ons te bekijken. Een soort materiaal inspectie..

IMG_4089

Afijn, het eerste vertrekpunt was vlakbij. We zouden om half 10 vertrekken maar er werd geen sein voor vertrek gegeven. Toen Walther om 9u40 ineens met de auto het terrein afreed, kon ik de anderen toch overtuigen dat dat waarschijnlijk zijn sein tot vertrek was, ondanks dat Tessa en Geoffrey nog niet terug waren gekomen van de bakker. Afijn, wij de camping af rijden. Niemand meer te zien. Gelukkig kon ik Walther bellen en die legde uit waar het strandje was. Zo gevonden. Tessa en Geoffrey konden de camping niet meer op omdat ze geen badge hadden voor de slagboom, dus die waren ook maar door naar het strandje gegaan.

IMG_7480

We konden via de trailerhelling het water in maar de golven vielen er schuin dwars op dus instappen op het strand was toch beter. Tineke’s boot liep al vol water van een golf voordat ze haar spatzeil dicht kon doen dus kon gelijk weer gaan legen. Maar verder kwamen we allemaal wel goed de branding door. Het was opkomend tij, dus een hoop rotsen stonden maar half onder water. Dit bood af en toe een mooie doorgang…. Dat wil zeggen bij een golftop een mooie doorgang, maar bij een golfdal keien. Walther liet zien hoe het moest. Tineke probeerde enthousiast als eerste, maar blijkbaar was de timing niet optimaal want ineens zat ze vast aan de zijkant op de rotsen en kon ze niet anders dan uitstappen. Helaas haalde ze hierbij wel haar handen open aan de scherpe pokke-zee-pokken op de rotsen.

IMG_7492

Tineke staart haar boot na…

Onze route vervolgde zich tot net aan de Cap d’Erquy. Daar stopten we voor lunch. Doch het uitstappen met branding was nog wel even wennen..

IMG_7487

methode 1


IMG_7488

methode 2

Op de terugweg bleek ook de timing van Walther net iets verkeerd en zat ook hij met zijn boot hoger dan het zeeniveau. Dit uiteraard tot vermaak van Tineke, maar wel met het verschil dat hij zichzelf even later wél weer los wist te maken.

IMG_7491

Walther even op het droge

Maar het werd wel tijd om het slepen eens te gaan oefenen. We werden in 2 groepjes verdeeld en via oa een haasje over methode moesten we elkaar slepen en losmaken. Bedoeling was om dit een keer of 7 te doen, maar ik had al de hele dag last van opkomend brandend maagzuur en oprispingen, dus ik had het al gauw voor gezien. Daarna wilde hij nog onze eskimorol zien. Zat ik niet echt op te wachten, maar goed, een snelle rol kon nog wel.

Zelfs Kaat, ook geen jeugdlid meer ondertussen, wist iedereen te verrassen met een mooie rol. Respect !!!!!

IMG_7547

Geoffrey was nog bereid om vrijwillig uit zijn boot te stappen voor een x-redding oefening. Ging prima, ondanks dat het water nog best fris was, en hoewel hij niet klaagde was de non-verbale communicatie overduidelijk. Animo was voor de anderen dus niet hoog om dit ook te oefenen. Maar goed, iedereen gaf ook aan dit echt wel te kunnen in geval van nood.

IMGP0030

Aangezien het nu eb was, en het mulle strandzand een eind sjouwen zou betekenen, bood een plekje net naast de trailerhelling een betere optie om uit de boot te stappen.

IMG_7495

helemaal aan het eind van de trailerhelling dus uit de boot..

Daarna was het even de kayak op de trailerhelling tillen, karretje eronder en rollen maar. Simpel gezegd, doch de keien die er lagen waren behoorlijk glad en zorgden ervoor dat Tineke haar enkel een beweging maakte waar hij niet voor ontworpen was. Voor haar eindigde deze eerste dag dus vol schrammen en een dikke pech, uh dikke enkel.

IMG_7499

Op de parkeerplaats stond nog een klein strandtentje waar we onder genot van een drankje de dag evalueerden. Daarna gingen we uit eten bij le P’tit Bouchot, op loopafstand van de camping. Een goede keuken met lekkere wijn, zodat we ons verzekerden van een goede nachtrust. Gelukkig was het dit keer wel stil op de camping.

Maandag 12, dag 2: Port de Saint Geran – Fort de la Latte- Cap Frehel 14km

Vandaag besloot ik mijn gele polyethyleen Capella te gebruiken. Er was weer wat rockhopping beloofd en dat doe ik liever met een plastic kayak dan met mijn polyester Explorer.

IMGP0863

en ik had hem niet voor niks meegesjouwd natuurlijk…

Tineke haar enkel was nog steeds zo dik dat ze besloot om niet mee te varen.

Wel was nu Arnold ook in Bretagne aangekomen, dus de grootte van de groep bleef gelijk.

We vertrokken vanaf Port de Saint Geran. Een mini vissershaventje met een kleine parking boven en een steil slingerweggetje naar beneden.

IMG_7500

Een vriendelijk oud frans baasje kwam net met zijn bootje vanaf het water aan op de trailerhelling. Hij had wat krabben gevangen, en ondanks dat zijn fuiken maar kort in het water hadden gelegen was het toch genoeg voor zijn avondmaaltijd.

IMG_7505

Wij vaarden richting Fort de Latte, dit keer met helm op, en probeerden daar waar mogelijk nog wat met het spel van golven en rotsen te spelen. Het Fort lag prachtig op de rotsen, en aan de punt waren wat staande golven waar we wat in konden spelen.

IMG_7515

Daarna gingen we door richting de Cap Fréhel. Doch, voordat we daar waren hing Kaat ineens aan een sleeplijn. Haar boot had ze eerder uitgeleend aan een ander en stond niet meer optimaal afgesteld voor haar, waardoor ze nu last had met peddelen. Dus zochten we een strandje waar we even een lunch nuttigden en de boot wat beter afstelden.

IMG_7524

Maar goed, ze besloot nog even niet mee te varen naar de kaap maar hier te wachten tot we terugkwamen.

IMGP0064

We gingen de kaap niet geheel rond, aangezien we anders mogelijk door de sterke stroming niet meer terug konden peddelen, maar het was een mooi stukje.

IMG_7529

een sphinx, een schildpad??

Steile rotsen, met hoog bovenop de vuurtorens waar ik die zaterdag al bovenop was geweest.

IMGP0063

Ervoor stond nog een hoge vogelrots, met een witte top. Niet van de sneeuw maar van vogels die werkelijk overal het schijt aan hadden…. Een duidelijke waarschuwing dus, om enkel met een hoofddeksel daar in de buurt te komen.

IMG_7533

Toen we weer terug gingen moesten we natuurlijk Kaat weer oppikken. Doch een aantal peddelden al het desbetreffende strandje voorbij. Ik zat al te turen of ik haar kon ontdekken maar het strand leek wel verlaten. Waar was ze dan? Ook de boot was niet te zien. Walther wist in ieder geval zeker dat het die plek was en peddelde ernaartoe, en toen pas bleek hoe klein een mens en kayak op deze afstand zijn. Wat kleine rotsen leken, waren in werkelijkheid grote rotsen, en nu zagen we inderdaad een klein stipje op het strand bewegen. Leuk leerpuntje, want als je echt in nood op een strand bent en een naburige boot wilt waarschuwen, je bent amper te zien.

IMG_7550

Terug bij het beginpunt was het getij weer heel laag. Gelukkig had ik m’n kanokarretje in mijn luik gestopt. Daarna nog het steile weggetje omhoog en even terug om anderen te helpen voor wie de klim nét iets te veel was. Daarna genieten van het mooie uitzicht met eb . Wat een verschil met vanmorgen !

IMG_5458

Dinsdag 13 juni, dag 2: Saint Cast le Guildo 22km)

Omdat ik gister weer de hele dag last van brandend maagzuur had en geen oorzaak in mijn eten/drinken kon vinden vermoedde ik dat strakke kleding een oorzaak kon zijn.

De wetsuit die ik steeds aanhad zou wel eens een rol kunnen spelen. Dus maar eens in korte broek en thermoshirt en lossere anorak in mijn luik . Minder geschikt als ik zou moeten zwemmen bij de rotsen, maar dat was ik ook eigenlijk niet van plan. Dit leek inderdaad de oorzaak te zijn want de klachten bleven nu gelukkig weg.

IMG_7554

We vertrokken dit keer vanaf de jachthaven van Saint Cast le Guildo voor een tochtje rondom de verschillende eilandjes in de baai.

IMGP0090

Het zuidelijke gedeelte van de baai zou met eb droogvallen dus dat gebied werd eerst bezocht.

Tineke was er gelukkig weer bij, maar dit keer namen Theo en Kaat een rustdag. Doordat je in de beschutte baai zat, had je niet meer zo het gevoel om op zee te zitten. Maar er stond nog best een fris windje zodat na een korte stop op het strandje van het schiereiland St-Jacut de la Mer toch de anoraks weer aan gingen.

IMGP0092

We staken over naar het strand van Lancieux, waar jaarlijks de bekende paardenraces plaats vinden op het strand rondom de kentering, en vaarden verder noordoost naar l’Islet. Maar dit eiland was door het getij inmiddels al weer in een schiereiland aan het veranderen zodat we even moesten uitstappen om over de drooggevallen zandbank heen te gaan. Blijkbaar net iets te lang gepauzeerd.

IMG_7564

even de smalle zandbank oversteken

Het getij gaat ook heel snel. In 5 minuten kan veel veranderen. Geen probleem, even uit de boot en weer instappen. We vaarden tussen de vele plezierjachten door naar het noorden, richting het Ile Agot. Hier gingen we nog even helemaal omheen voordat we gingen lunchen. Dus dat werd eerst nog even kort snacken vanuit de boot voor de nodige calorietjes.. Maar nadat we het eiland gerond hadden, kregen we wind mee richting het Ile des Hébihens. En dit was een prachtige plek.

IMG_5462

lunchplek nét boven de vloedlijn

Een mooi strand was hier drooggevallen en aan de voet van de steile rotsen zat je heerlijk uit de wind in de zon. Er stond nog een toren op het eiland waar enkele enthousiastelingen nog naar toe klommen, maar helaas was de toren zelf niet toegankelijk, uitgezonderd de Buizerd die hier af en toe rondvloog.

IMG_4148

Nadat iedereen weer wat op krachten gekomen was gingen we tussen de scherpe kliffen van les Haches (de bijlen) in een westelijke richting terug naar de auto’s.

IMGP0106

Hierbij de boeg wat meer rechtshoudend om te corrigeren voor de opkomende vloedstroom.

Bij het eindpunt lagen heel veel dode maar ook half levende grote krabben (Araignée).

IMG_7574

Een aantal vissers daar spraken er “honte” van en hadden er zelfs de politie bijgehaald. Blijkbaar had een visser te veel krabben gevangen en het overschot maar tussen de keien gegooid in plaats van terug in de zee. Ik wist een grote nog levende krab ertussen uit te plukken en na een selfie alsnog weer terug in de zee te gooien.

IMG_5463

Na het omkleden was er weer een aanlokkelijk terras voor de evaluatie.

Woensdag 14 juni, dag 4: St Malo 20km

Een leuk tochtje rondom de eilandjes en Forten voor de kust van de piratenstad St.Malo stond op het programma.

IMG_5470

We moesten bijtijds vertrekken, vooral ook vanwege de beperkte parkeergelegenheid daar. Ons vertrekpunt lag bij de Tour Solidor op het schiereiland ten zuiden van het vestingstadje.

IMG_4086

Doch zeker een mooie plek met een trailerhelling en tegen de tijd dat we in gingen stappen zelfs een klein strandje.

IMG_4085

We kozen voor een rondje counterclockwise, dus eerst langs het vestingstadje.

IMGP0935

Het was hoog water, dus ook het Fort National lag nu niet langer verbonden meer met het strand maar als een mooi eiland voor de kust, zodat we er mooi tussendoor konden peddelen.

IMG_4116

Fort National

Op een rots zat een zeemeermin, althans, wel zonder staart en ook niet topless, maar verder leek het er precies op. Of toch gewoon vast komen te zitten op het eiland door de snel opgekomen vloed?

IMGP0114

We keken ook nog even of we Hans en Tineke konden ontdekken op de vestingmuren aangezien ze vandaag niet in de boot zaten maar het vestingstadje te voet gingen bezichtigen. Wel jammer voor ons, want het zijn wel gezellige sfeermakers.

Wij vaarden met weinig wind en onder een warme zon, vervolgens in noordelijke richting naar het Fort la Grande Conchee. Het leek erg op Fort Boyard maar het mistte de dwerg. Ach een “kleinigheidje”. Ook stond het deels in de steigers. Natuurlijk veel weersinvloeden op deze plek.

IMG_7593

zoek de dwerg

Bij het Fort lagen ook nog wat scherpe kliffen. Het was goed voor te stellen dat hier vroeger met gemak een 17e eeuws schip op zou kunnen stranden.

IMGP0137.jpg

Na een beetje gespeel rond de rotsen zetten we koers naar het eiland Cézembre voor de lunch.

IMGP0157

Hier lagen wel wat bootjes voor het strand maar er was plek genoeg op strand zelf. Ook was er een strandtent maar dit was enkel toegankelijk met reservering vooraf….een gemistte kans lijkt mij, want nu was het niet bepaald druk, en ik had er best wel even willen zitten. Toch maar weer mijn tanden zetten in het taaie stokbrood.

IMG_7606

Ondertussen werden we, zonder het te weten, gespot door Hans en Tineke vanaf de vestingmuur van St.Malo, met een telescoop. Vast aan het kijken of we niet lagen te verbranden in de zon, want het was goed warm. Toen we dan ook weer het water op gingen begon ik eerst maar met een verkoelende eskimorol. Waarna een paar mensen op een jacht gelijk vroegen of ik dat nog eens een keer wilde doen. Geen probleem, het water was toch heerlijk.

IMGP0177

en wederom een keer opfrissen, dit keer bij Ile de Harbour

Vervolgens werd de tour voortgezet via Ile de Harbour, weer een Fort, richting Dinard. de smaragdkust.

IMGP0179

Indertijd door Amerikanen en Engelsen volgebouwd met de meest prachtige landhuizen, villa’s en kastelen.

dinard

Wij moesten nog een stukje stroomopwaarts varen, dus we probeerden zoveel mogelijk de baai als keerwater te gebruiken. De vele zeilbootjes die voor anker lagen gaven met hun boeg precies aan waar de stroming vandaan kwam, zodat je ook precies kon zien waar je moest varen om toch stroming mee te hebben van het keerwater. Vanuit de lucht leek het patroon van bootjes vast 1 grote stromingsatlas.

Uiteindelijk hoefden we enkel nog de rivier over te traverseren om weer op ons beginpunt uit te komen.

IMG_4088

Het was nog maar 16u dus ons plan om aansluitend wat in St.Malo te eten zou zeker 3u wachten betekenen. Het was ook nog iets te ver om naar het centrum heen en terug te lopen en dichterbij parkeren zou lastig worden vanwege de anti-camper poortjes op de algemene parkeerplaatsen, en wij hadden natuurlijk onze kayaks op het dak. Dus gingen we maar wat drinken op het terras van Café la P’tite vlakbij. Aangezien ik deze dag jarig was trakteerde ik , wat helaas weer resulteerde in een “lang zal ze leven”…  😉

Donderdag 15 juni, dag 5: Sables d’Or- Erquy 20km

Aangezien er deze dag nogal wat harde wind voorspeld was, besloten we de Kaap op vrijdag te varen en deze dag een stukje langs de kust naar Erquy te varen.

Om niet geheel hetzelfde stuk te varen als de 1e dag vertrokken we iets verder weg, vanaf Sables d’Or.

De waterstand was hoog en nog opkomend op moment van vertrek. Dus we hoefden niet ver over het strand te lopen, maar dat zou eind van de dag wel anders zijn, dus ik had mijn karretje bij.

IMG_4091

voor de rest zover is, wil mijn kayak al wegdrijven…

En dan is het wachten tot de rest ook zover is. Ik ben steeds in een mum klaar voor vertrek en krijg dan altijd het gevoel dat ik wat vergeten ben, aangezien de rest zoveel meer tijd nodig heeft. Dus voordat iedereen er is heb ik mijn kayak al zeker weer 10 meter terug hoger op het strand moeten slepen vanwege de opkomende vloed. Maar goed, deze komt ook best wel snel op en eigenlijk kan je gewoon droog instappen en wachten tot het water genoeg gestegen is..

IMGP0958

Het Ilot St-Michel, niet te verwarren met het alombekende Mont St Michel, was door de vloed weer een schiereiland geworden dus we konden een stuk afsnijden.

IMGP0959

We volgden de rotsachtige kust vervolgens in westelijke richting tot de baai van Erquy.

IMG_7611

Daar deed ik met Walther en Geoffrey nog even een simultaan eskimorol, dus alle 3 tegelijk. Wel verloor ik hierbij mijn sleeplijn. Omdat hij normaliter via 2 kleinere bandjes aan mijn heupband vastzit, voelde ik mijn heupband nog, dus merkte ik het pas zodra ik mijn kayak aan de kant legde en mijn spatzeil uitdeed. Zou hij gezonken zijn? In plaats van gelijk weer het water op te gaan blijf ik kalm en ga gewoon op het strand zitten, pak mijn verrekijker en zie een paar drijvende gele dingen. De meeste zijn gele boeien maar 1 is dan toch wel mijn sleeplijn. Mooi, die drijft dus goed. Ik heb nog geen zin om er weer gelijk naar toe te peddelen dus hou hem in de gaten en merk dat hij door de wind langzaam maar zeker van links naar rechts richting strand geblazen word, al is het dan dus niet in mijn richting.

IMG_4092

Na de pauze peddelde ik er dus pas naar toe en merkte ik dat hij toch verder weg gedreven was dan gedacht. Afijn, voor de duurtest qua drijfvermogen was hij geslaagd. Maar het zette me wel aan het denken, ik heb hem niet voor mezelf maar voor anderen bij. Kortom ik heb iets gekocht waar ik zelf helemaal geen profijt van heb. Dus eigenlijk zou ik vooraf een vergoeding moeten vragen als iemand gebruik wil maken van mijn sleeplijn….

cost rescue

Hé, dat biedt perspectieven. Ik deelde mijn gedachten met de anderen en de prijzen voor punt-reddingen, x-reddingen en sleephulp schoten binnen een mum van tijd omhoog !

IMG_7619

Het begon natuurlijk realiteit te worden toen we even later een zwemmer hadden. Kaat vaarde namelijk vlakbij de rotsen maar voordat zij weer in veilig gebied was, doken Hans en Tineke ook in de gevarenzone. Op het moment dat Kaat wat vaart inhield vanwege een gapend gat bij een rots, veroorzaakte dat een kettingbotsing met Hans en Tineke op een plek waar dat niet handig was. Kaat en Tineke wisten goed weg te komen maar Hans ging dus om. Typisch geval van allebei niet genoeg afstand gehouden. Ik had mijn sleeplijn gelukkig weer terug dus koppelde gelijk aan de boot van Hans vast, toch maar toch maar zonder eerst te onderhandelen over de sleepkosten van deze redding. Mijn lijn was ook nog wel wat aan de lange kant, iets wat normaliter op open water geen probleem is, maar nu die boot zo snel mogelijk bij de rotsen weg moet, iets minder handig. Toch lukte het me vrij snel om de boot weg te trekken en vervolgens te legen.

IMGP0195

even de kayak van Hans leeggooien

Hans had een koude-shock effect en kreeg geen lucht, maar hij wist gelukkig de boot van Walther vast te grijpen en ook in veiligheid te komen. Ondertussen heb ik zijn boot alweer geleegd, ja, de kosten lopen op voor hem, en hielp ik hem ook nog zijn boot weer in.

IMGP0200

Hij heeft daar zijn eigen Stipyak methode voor. Zeer efficiënt want in no-time zat hij alweer in zijn boot. Goed gedaan Hans !

IMGP0201

Ik vroeg maar niet of hij verzekerd is voor mijn kayakreddingen want hij was nog niet helemaal bekomen van de schrik en de kou maar dankzij zijn Stipyak methode kon hij wel korting krijgen.

Na een uitgebreide evaluatie van dit voorval peddelden we weer verder.

IMGP0872

Verderop mochten we nog eens 1 voor 1 door een smal stuk heen met de golven in de rug.

IMGP0973

Halverwege werd je voorpunt echter door terugkaatsende golven naar links opzij weggezet. Dit keer zorgde dit ervoor dat Kaat de vissen van dichtbij kon gaan bekijken. Gelukkig was het daar niet al te diep en kon ze haar kayak naar ondieper water slepen om daar weer in te stappen.

IMG_7628

Kaat “in het nauw”

We vaarden het laatste stukje terug en de wind was nu wel wat toegenomen. We moesten nu om het Ilot de Michel heen, waarbij de golven vlakbij de kliffen flink opgestuwd werden. Maar met een snelle lage steun voorkwam ik dat ik door een golf heen zakte..

Vervolgens liep de groep wat uit elkaar aangezien de brandingliefhebbers in volle vaart op het strand afschoten. Echt het toetje van de dag dus ik peddelde nog een paar keer weer terug om nog wat golven te kunnen pakken. Helaas nu wel een flink eind lopen over het strand aangezien het nu eb was. Maar met wat hulp aan elkaar kwamen we allemaal door het zachte zand heen.

 

Vrijdag 16 juni, dag 6: Vieux Bourg – Cap Frehel 15km

Vandaag de laatste vaardag. Helaas vaarden Hans en Tineke vandaag niet mee, maar pakten ze de boel in om bijtijds terug te reizen.

Het had best hard gewaaid vannacht, maar mijn tent stond redelijk beschut.

We vertrokken weer vanaf het strandje vlakbij de camping en varen tot aan de Cap Frehel met de steeds hoger wordende golven van opzij.

IMGP0979

Walther vaarde tussen ons en de rotsen in.

Het begon allemaal rustig

IMGP1003

Maar naarmate we dichter bij de kaap kwamen werden de golven hoger waar je compleet achter verdween..

IMGP1002

Wel fijn dat er nu eindelijk wat grotere golven zijn, daar was ik toch ook wel een beetje voor gekomen.

Doch om de nauwe spleet van La Banche nu door te gaan varen met hoog water, daar bedankte ik toch voor.. Walther liet zien dat het toch wel kon. Wel wat hoge golven op het eind, maar mogelijk…

112109574

De nauwe doorgang van La Banche bij laag water

Het was goed opletten hier want je verloor elkaar makkelijk uit zicht door de diepe golfdalen. Maar het was heerlijk weer, wind golven en zon in een prachtige omgeving !

IMG_7636

Net voorbij de kaap kregen we weer de golven in de rug en was het al gauw een stuk rustiger.

IMG_7640

Het was verleidelijk om op de golven door te surfen maar we moesten toch bij elkaar blijven.

IMGP0982

Nu zoeken naar een plekje voor de lunch. Maar overal was door de vloed het zandstrand verdwenen en bleven enkel de keien over.

IMGP0215

Ook op het zandstrandje waar we de maandag gepauzeerd hadden kon je nu enkel op de keien landen. Uiteindelijk zagen we een strandje met wat meer ronde keien. Minder schadelijk voor je boot. Walther liet zien hoe je nu het beste kon uitstappen. Hij gebruikte daarbij zijn kayak als een soort luchtbed (of opblaasbare krokodil) waar hij op zijn buik op lag..Juist ja, grote kans dat ik eerder in het water lag dan op m’n buik, dus ik bleef maar gewoon in mijn kuip zitten met mijn benen naast de boot in het water. Dit lukte toch goed genoeg. Geoffrey verloor zijn evenwicht bij het proberen zijn benen uit de kuip te halen en kon naar de kant zwemmen.

IMGP0984

Kaat had de landingsmethode van Normandie bestudeerd en koos ervoor om gewoon uit de boot te stappen en naar de kant te zwemmen. Ook een goede manier, al had ze wel wat hulp van Walther nodig om zelf ook de kant te bereiken. Gelukkig stond er niemand op de kant  te schieten.

IMG_7647

de landingsmethode van Kaat

Op het strand lagen her en der wat resten piepschuim, wat goed gebruikt kon worden om op te zitten. Ik had zelf een matje bij, maar ik kon anderen er wel blij mee maken.

IMG_7649

witte piepschuim-stoeltjes voor Theo en Kaat

Daarna kregen oa Arnold en Tessa een opruimwoede, en gingen ze het losse afval wat op het strand lag ook in hun boot te stoppen. Een goed voorbeeld, bravo !

IMGP0989

een luik vol met afval

Het zonnetje scheen lekker dus de pauze werd op mijn verzoek iets verlengd. Daarna was het getij nog niet voldoende gezakt tot waar het zand begon, dus wederom een leuke instap voor eenieder in de branding.

IMGP0987

even mijn boot nog 180 graden draaien voor de instap

De wind was nu wel flink gezakt, zodat de terugweg een rustig tochtje werd.

IMGP1017

Walther nodigde ons uit om ook nog eens door het nauwe stuk van La Banche te gaan. Dit omdat de hoge golven er nu niet meer waren en men ze juist nu in de rug had. Maar ik zag aan het eind toch wel wat puntige rotsen liggen en had geen zin om op de laatste dag mijn polyester boot kapot te varen.

IMGP1023

Vanaf de andere kant leken het enkel wat golfjes op het eind…

Toen we omvaarden bleek dat inderdaad een wijze beslissing geweest want het getij was inderdaad te laag voor een veilige doorgang.

IMGP1024

kei-leuk, maar niet met polyester…

Een stukje verderop was nog een hele grote grot waar we achteruit in konden peddelen. Daarbij was het niet moeilijk om je voor te kunnen stellen hoe het hier zou zijn met hoge golven en harde wind.

IMGP1019

En ja, toen zat het er helaas ook ineens weer op. We hadden echt geluk gehad met het goede weer en leuke tochtjes gevaren. Echt een aanrader voor iemand die onder begeleiding wat meer langs rotskusten wil varen, of gewoon wil genieten van mooie natuur vanuit een kayak. We sloten de week af wederom in restaurant P’tit Bouchot. En aangezien dit keer Kaat jarig was had ik een kaarsje geregeld voor op haar dessert.

IMG_5480.JPG

Ik zou de volgende dag, zaterdag nog even met Walther het vestingstadje St.Malo bezoeken,

IMG_4111

Fort National

vervolgens het Fort de la Latte bezichtigen

IMG_4137IMG_4142

en de volgende dag via de toeristische route langs het échte Mont St.Michel weer richting huis gaan.

IMG_4153

Iedereen bedankt voor de gezelligheid en natuurlijk Walther en Arnold bedankt voor de organisatie en begeleiding . Très bien!

Advertenties

Omdat ik vandaag ‘s avonds in Hoofddorp een bijeenkomst had voor mijn kanoweekje in Bretagne van volgende maand, maakte ik van de gelegenheid gebruik om overdag nog even ergens te peddelen.
Loosdrechtse plassen was alweer lang geleden, dus leek me een goed plan.

Ik besloot vanaf de het recreatieterrein aan de Nieuweweg te starten. Helaas kon ik niet vertrekken vanaf de kleine zwemstrandjes aangezien die compleet afgebakend waren. Maar goed, de hoge instap verderop was nog wel te doen.

Net voor mij vertrokken ook nog 2 kanovaarders met Canadese kano.

  
Als eerste voer ik richting het smalle verbindingsslootje met de Breukelveensche plas. Het bruggetje kan niet open dus enkel voor lage boten. De plas waar je opuit komt heet ook wel “de stille plas”. Een toepasselijke naam aangezien je er nauwelijks boten op ziet varen.

  
Ik koos de kortste route noord-oost naar de volgende verbindingssloot, terug naar de drukkere plassen.

  

 Verderop zag ik aan mijn rechterhand een groenstrook met bomen in herfstkleuren. Wel opmerkelijk in mei. Helaas mocht ik daar niet aan de kant om even te pauzeren. Dus voer ik via een smal kreekje richting de Drecht. Hier werd ik opgeschrikt door een ree, die ineens vlakbij mij opstond en voor mij wegvluchtte. Lang genoeg voor mij om hem te bewonderen, maar te kort om er ook een foto van te nemen.

  

een smal kreekje

Ik volgde de Drecht oostwaarts om daarna via de ‘s gravelandse vaart weer af te slaan naar het noorden. Halverwege zag ik aan mijn rechterkant op ongeveer 100m een ooievaarsnest met jongen. Met mn verrekijker kon ik ze goed zien.

Nadat ik ze even geobserveerd had, kreeg ik wel trek in lunch en ging ik op zoek naar een leuke pauzeplek,

  
Maar langs deze vaart vond ik niet veel. Nadat ik via de ondiepe Kromme Rade weer terug kwam in het prachtige natuurgebied Vuntus kwam, vond ik wat leuke aanmeerplaatsjes.

Terwijl ik uitkeek op een jagende roofvogel smaakte mijn meegebrachte lunch prima. Net naast me hoorde ik steeds wat klotsen, maar ik kon niet zien wat het was. Iets tussen het riet. Na veelvuldig kijken zag ik toch eindelijk dat het een grote vis was die tussen het riet bezig was om iets te bouwen. Tja, in mei leggen denk ik ook alle vissen een ei..

 

Toen ik net ingestapt was en een 20 meter had gepeddeld merkte ik dat ik mijn GPS niet meer bij had. Ik peddelde terug en keek of hij op de kant lag. Niks te zien. Ik pakte mijn tas uit mijn dagluik.. hier zat hij ook niet in… Had hij los om mijn boot gelegen en was hij in het water gevallen. Gauw weer uitgestapt en heel mijn boot doorzocht. Niks te zien. Toen zag ik gelukkig toch verstopt onder het gras mijn donkerblauwe GPS liggen. Gelukkig, want deze bevalt goed en is niet meer te verkrijgen in de winkel (Garmin legend).

  

 Opgelucht weer op weg naar de volgende verbindingssloot , terug naar de grote plassen. Het waaide inmiddels wat harder, maar dat is beter dan een vlakke spiegel.

Op het water zeilden diverse leuk versierde bootjes. Geen idee voor welk event.
Via een slingerroute kwam ik uiteindelijk weer terug op de Nieuweweg bij mijn auto.

 

Dit weekend stond weer Biesbosch met kanoclub zeeland op het programma. Maar omdat ik op zondag nog wel wat andere dingen te doen had, besloot ik enkel de zaterdag en de overnachting mee te doen.

Bedoeling was om rond half 11 te vertrekken vanaf nieuwe jachthaven Drimmelen. Onze vaste parking bij de trailerhelling was nu echter ineens afgesloten met een hek. Hoewel er een paar toch op de parking bij uitzondering / laatste keer werden toegelaten ging ik met een paar anderen toch maar een paar 100m verderop parkeren. Op zich geen verkeerde plek, want ook hier kon je gelijk de sloot in, en kwam je uit op het kanaal naar Oosterhout. Maar een paar nieuwe slagbomen gaven al aan dat dit de volgende keer ook niet meer gratis zou zijn…

We waren met 9 man en er werd weer een hoop hout ingeladen want het beloofde fris te worden ‘s avonds. Net toen we wilden vertrekken kwam er nog iemand aan die dacht dat het pas om half 11 verzamelen was ipv vertrekken. Ik zal Cor zijn naam maar niet vermelden. Afijn wij besloten te wachten op hem bij de kruising kanaal en Amer.

 

normaliter ruil ik m’n explorer niet, maar voor dit…

 
Er stond best een stevig oostenwindje (5-6Bft), dus nadat we compleet waren gingen we eerst naar de kampplek toe om hout te lossen. Met de wind in de rug gelukkig. Daar aangekomen hielden we gelijk maar een lunch, want anders moesten we al heel gauw wederom stoppen.
  
We voeren na de lunch eerst een stukje nog “het Noordergat van de Plomp” in maar dat liep toch echt dood. Net toen we ons door een ondiep smal stuk hadden geworsteld konden we weer terug…Dus dan maar het volgende westelijkere “gat van de Kerksloot “ pakken.

Het waterniveau stond best laag, zodat de leuke kleine kreekjes nu niet gevaren konden worden.Wel jammer want dat bood ook wat meer beschutting. Nu staken we maar steeds het water over naar de meest beschutte plek om tegen de wind in te varen.

  
De visarend had ons intussen ook al weer gespot en vloog een paar keer over ons heen. Maar een bever waren we nog niet tegengekomen. Ter hoogte van de Amaliahoeve kwam ons ineens een kleine bungalow met terras tegemoet varen. Ik vond het er heel leuk uitzien. Een kleine blokhut op een boot . Leuk concept, om een weekendje in de biesbosch door te brengen, en terwijl je vaart zit je lekker in je tuinset..Mij lijkt het wel wat om een keer te doen (www.blokhutboot.nl).

  
Ondertussen kwamen we bij de brug van St.Jan aan. Het monument van het verzet in de biesbosch gedurende WO2. En hoewel Dirk beweerde dat hij er in zijn outfit uitzag als een wandelende Belgische drie-kleur, vond ik hem toch meer op een wandelende Duitse vlag lijken. Hij kon dus beter maar gaan liggen. Al zittend op de brug in de zon zagen we daar eindelijk wat bevers aan komen zwemmen…Al betrof het dan wel leden van kanoclub de Biesbosch Bevers. Maar goed, telt toch, vind ik. En even later zagen we gelukkig ook nog de dierlijke variant, een stelletje zelfs, het water in plonzen. Je moet altijd heel snel zijn met je camera want ze zijn zo verdwenen. 

een echte bever dit keer

 Na zo 20km gepeddeld te hebben kwamen we via het Zijlgat en Stroomgat weer terug op onze kampeerplek.(de officiele paalkampeerplaats natuurlijk 😉

  
Ik vond een mooie hangplek voor mijn hangmat met zeezicht, terwijl de rest hun tentje opbouwden op het kleine veldje. Hans ging overnachten in een bivak-zak

  
Na even lekker in de hangmat te hebben gelegen werd het tijd om het eten klaar te maken. Ik had het mezelf gemakkelijk gemaakt en hoefde enkel maar wat op te warmen. Ton was ook lekker aan het koken maar scoorde minder punten bij Martine toen hij besloot het hele potje kruiden maar in de maaltijd te gooien. Dit zorgde er gelijk voor dat het woord “alles” , het woord van het weekend werd.

Niet moeilijk om te begrijpen hoeveel er dus van de enorme meegenomen hoeveelheid hout werd opgestookt bij het kampvuur…juist…alles!

   

 En het was ook inderdaad best fris dus we waren wel blij met die grote hoeveelheid hout. Af en toe moest je even omdraaien om ook je rug weer wat op te warmen. Ondertussen genoten we ook van een prachtige zonsondergang .

  
Het liggen in de hangmat was alweer even geleden, maar het voelde weer heel vertrouwd. En tussen de bomen altijd net wat warmer dan op het open veld..

 Edit   
‘s Morgens werd ik uit mijn Niels Holgersson droom gewekt door het kabaal van ganzen en eenden. Ach ja, beter dan wakker worden met het geluid van een hogedrukreiniger van een ijverige buurman thuis. Dat dan weer wel..

  
Van onder mijn tarp had ik weer zicht op een prachtige zonsopkomst. Wel jammer van die koeltoren van de Amercentrale op de achtergrond trouwens. Het leek wel een reusachtige vuilcontainer om mijn afval in te dumpen..

 

De afvalbak staat daar achter…

 
Na een ontbijt in the morning-sun, ging ik met Jos en Duncan, die net als ik naar huis gingen en Ton, die Rene ging ophalen, richting Drimmelen peddelen. Altijd jammer om de gezelligheid van de groep achter te laten. Maar het was toch een leuk weekendje geweest.

Ik had me al de hele week verheugd op een warm dagje op het Grevelingenmeer. Beetje zonnen en peddelen, lekker genieten. Het zou 24 graden worden.

Maar ja, wel met windkracht 5-7Bft en dikke bewolking! Dus toch nog maar voor de zekerheid mijn kayaksail meegepakt.

kaartje

Om 10u15 was ik in Brouwershaven. De jachthaven kwam net tot leven, wat mooi uit kwam want daardoor kon ik het toiletgebouw mee binnen liften ipv gebruik te moeten maken van een Dixie. Ik raakte nog even aan de praat met een andere kanoliefhebber. Vanwege enkele lichamelijke ongemakken voer hij enkel nog maar op een sit-on-top, maar zou hij maar wat graag nog in een zeekayak willen varen. Tja, je beseft soms te weinig hoe fijn het is om helemaal gezond te zijn. Afijn, het was 11u dus ik ging van wal. Ik besloot om eerst maar eens het stuk tegen de wind in te gaan peddelen, richting Scharendijke. Na jachthaven Den Osse had ik dus ook geen beschutting meer.

Een andere groep van 15 peddelaars kwamen net van het eiland Ossehoek af en leken dezelfde kant op te gaan, maar ze keerden toch maar om en gingen alsnog richting Brouwershaven. (vanwege de wind?)  Afijn, ik ging maar eens lekker calorieën verbranden. Gemiddelde snelheid 6km/u maar viel niet tegen. De anders aanlokkelijke kleine schelpenstrandjes lagen nu vet in de wind dus sloeg ik maar over. Ook in de uiterste zuidwestpunt van het meer, vlakbij de voetgangerstunnel richting zee, was geen uitnodigende koffieplek.

thumb_900x600_0-1-luchtfoto-gehele-dam-451981

Scharendijke met midden rechts de Kabbelaarsbank

Maar toch leuk om even langs gepeddeld te hebben. Hier kom ik niet zo vaak. Als je een kano-kar bij hebt kan je even 600 meter klunen en dan langs de kust verder peddelen. Benieuwd hoe de branding was nu want Marius en Ton gingen brandingvaren bij Domburg rond 14u. Afijn, het was nu 12u geweest dus op naar de lunchplek.

En dat zou de Kabbelaarsbank worden. Ongeveer 2,5km ten noordoosten van hier. Kon het niet laten om nu mijn zeil op te zetten. Heerlijk om zonder ook maar te hoeven peddelen al 8-9 km/u te halen. Tijdens de oversteek kwam ik weer de lokale zeehond / zeerob tegen, vlak voor mijn boot. Na een dik kwartier was ik dus al aan de overkant. Daar kon ik  makkelijk een beschut plekje vinden.

IMG_7306

Terwijl ik van mijn brood en thee zat te genieten kwam er een vrouw met een Rot-weiler, hard trekkend aan de lijn, zo dicht langslopen, dat dat beest (rook eten natuurlijk) bijna mijn thee omstootte. Wie liet nu wie uit! Koop dan een schoothondje als je zo’n beest niet de baas kan !

De wind stuwde de golven precies richting Archipel, dus mijn volgende bestemming was wel duidelijk. Maar nu maar weer zonder zeil. Ik wilde nog wat meer calorieën verbranden.

Ik ruilde mijn peddel om voor mijn wingpeddel. Geeft me net wat meer power om snel te accelereren bij een leuke golf. En die waren er zeker. Regelmatig behaalde ik al surfend, dus zonder mee te peddelen een snelheid van 13-14km/u.

Ben denk ik nog nooit zo snel richting Archipel gevaren. En dat is dan gelijk ook weer het nadeel want de pret is dan ook snel weer voorbij, en dan blijft enkel nog maar een stuk tegen-de-wind-in over. Maar eerst nog maar even relaxen op de Archipel.

IMG_7308

Het blijft altijd toch een heerlijke plek om hier te zijn. Vooral nu een mooi contrast. Een kleine oase van rust midden in het ruime sop van schuimkoppen en fluitende wind. Ook het zonnetje kwam nu eindelijk wat meer door.

IMG_7314

Na een twintig minuten gezeten te hebben en een rondje gelopen wilde ik toch weer verder. Ik had nog even te bikkelen. Ik had de optie om in zuidwestelijke richting, bijna tegen de wind in te gaan of zuidoostelijk rondom Stampersplaat. Mogelijk wat meer beschut maar iets verder varen. Ik koos voor het laatste. Het eerste stuk hielden de kribben inderdaad veel golven van opzij tegen en kon ik goed doorvaren.

Wel voer ik op een snelweg van windsurfers, die op hoge snelheid akelig dichtbij langskwamen. Net voor de oostpunt van Stampersplaat besloot ik toch alsnog bovenlangs te gaan met mogelijk wat beschutting van het eiland. Dat was althans de theorie. In de praktijk voer ik gewoon recht tegen de wind in. Enkel een 10-tal robben lagen, wél beschut, lekker te zonnen aan de kant, en vast na te genieten van hun all-you-can-eat-sushi. Zoveel had ik er hier nog niet gezien. Toen ik in de buurt kwamen doken ze allemaal het water in en kwamen ze me deels tegemoet zwemmen. Nieuwsgierig of territoriaal?

Na de Stampersplaat ligt dan het eiland “Dwars in Den Weg” ook echt precies in de weg. Dus ik maakte mijn tochtje af door nog rond de oostpunt van Dwars in Den Weg te peddelen met als toetje wederom de laatste 1600 meter de wind in de neus in plaats van in de zeilen..


 

 

 

 

Deze tocht werd samen met een paar leden van “peddelpraat” gevaren.

Er waren niet echt veel pratende peddels, maar dat vond ik niet erg. Persoonlijk heb ik het niet zo op hele grote groepen. Maar totaal waren we alsnog met een man of 10.

Eerst verzamelden we om 9u op het eindpunt Colijnsplaat , om daar zoveel mogelijk auto’s achter te laten. Dus wat boten overladen en door naar Domburg.

Het was niet heel erg mooi weer dus gelukkig weinig drukte op de weg. Net voorbij camping Noordduin reden we met de auto’s tot aan het strand.

IMG_7290

Veel mensen waren er niet. In het water was een enkele SUP-er (stand up paddler), maar het was meer suffen dan SUP-en. Hij zwom er merendeels naast.

Helaas geen leuke branding. Af en toe wel iets, maar voordat je je boot dan gedraaid had was hij al weer weg. Wel jammer, want dat is nou net wat deze tocht zo leuk kan maken. Maar goed, we hadden wel stroming mee, dus we schoten lekker op.

IMG_7291

Na Oostkapelle verlieten we het strand om richting de roompotsluis te gaan. En dan moet je goed links aanhouden om niet weg te drijven richting Oosterscheldekering. Maar Ton riep de afdwalers al terug. Aan mij vroeg hij nog of ik naar de rode boei toe wilde peddelen om te kijken wat daar op stond, maar dat kon mij niet echt boeien..

Bij de sluis aangekomen gingen de deuren net dicht. Gelukkig konden we via de marifoon contact opnemen met de post en mochten we alsnog naar binnen.

IMG_7300

Achter ons liftte nog een bootje mee met deze ronde. We zakten een metertje naar beneden en konden al gauw weer de sluis uit.

sluis

Aan de andere kant lag een boot genaamd “de 2 zieke mannen” te wachten. Die hadden via de marifoon gehoord dat er kayaks in de sluis lagen en gingen ervan uit dat er niks anders in de sluis lag.  En daaruit bleek hoe ziek ze waren want toen wij de sluis uit gevaren waren, verzuimden ze te wachten op het groene licht maar gaven vol gas richting sluis.

Het scheelde dus niet veel of de metalen boot had de polyester  “2 zieke mannen” geramd.

Wij gingen even pauzeren op het kleine strandje vlakbij een caravan dat net een friettent met terras leek, maar de man antwoordde dat hij geen friet had. Toch maar boterhammen dus.

Het was nog steeds opkomend water, zodat de 1 na de ander zijn boot weer iets hoger op het strandje moest leggen.

IMG_7301

Het laatste stukje naar Colijnsplaat had toch nog wel wat surfgolfjes voor ons in petto. Niet spectaculair , maar wel genoeg om ons leuk bezig te houden.

Via whatsapp zag ik een mogelijk vaartochtje Oosterschelde vanaf Neeltje Jans voorbij schieten, maar vertrektijd vanaf daar, al om 10u ging ik niet redden.

Maar het was prima weer voor een rondje Tiengemeten en aangezien er ook een lekker windje stond besloot ik m’n kanozeil maar weer eens te monteren.

De boot kon niet in de kanosteunen want ik wilde vertrekken vanaf “De Banaan” op het Hellegatsplein en ik kon me nog herinneren dat daar de toegang tot het parkeerterrein maar tot een beperkte hoogte was. En inderaad, toen ik daar rond 11u aankwam was de max. hoogte 1m90. Voorzichtig rijden/stoppen/rijden, maar het ging net.. Ik moet dan altijd denken aan die auto die zijn garage inrijdt met automatische deuren en vergeet dat hij 2 fietsen op zijn autodak heeft…

Wel begon het direct te regenen. Dus maar even schuilen nog in de auto en ondertussen genieten van het mooie “Ocean Clouds” van Marillion. Een toepasselijk lied voor het begin van een mogelijk guur vaartochtje.

  
Het restaurant had goede aanloop van wielrenner groepen en motorgangs. Gelukkig maar voor hen want verder was er niet veel klandizie. Inmiddels kwam er weer wat blauwe lucht tevoorschijn. Tijd om te vertrekken dus. Ik peddelde onder de Haringvlietbrug door, recht tegen de wind in richting van de oostpunt van 10-gemeten en moest toen beslissen, linksom of rechtsom om het eiland. Links aanhouden was iets meer beschut, maar gaf wel meer manoeuvreer-ruimte om op de terugweg te zeilen.

  
Dus toch maar rechts aanhouden (dus linksom) en richting het haventje van natuurmonumenten. Onderweg vele Canadese ganzen die gakkend overvlogen en wandelaars die sjouwden met statief formaatje eiffeltoren.  Blij dat ik in mijn boot zat. Heerlijk weer om te peddelen, maar precies toen ik in t haventje aankwam kreeg ik toch nog eerst een bui op m’n dak, dus ik wachtte nog maar effe met uitstappen. Gelukkig begon al gauw weer de zon te schijnen dus klauterde ik via het hoge steigertje uit de boot. Een mooie overdekte picknicplaats was beschikbaar voor een eventuele volgende regenbui. Het bezoekerscentrum is leuk ingericht en altijd leuk om te bekijken. Een mooie grote kaart van het eiland aan de wand, een koffiemachine (yes!) en wat grappige natuurdingen die verkocht worden. Een man vroeg verbaasd of het niet gevaarlijk was wat ik deed door hier met de kano naar toe te komen. Ach, nog altijd minder gevaarlijk dan paardrijden of wielrennen.

  
Terwijl het veerpontje weer het haventje invoer ging ik weer op pad…de laatste km’s tegen de wind in, dus tempo lag niet echt hoog. Des te lekkerder het gevoel zodra je de westkaap bereikt en de wind in de rug gaat krijgen. Er stonden best leuke surfgolven, dus zonder zeil was het ook al leuk, maar al gauw kon ik het niet meer weerstaan om het zeil uit te zetten en dit was toch nog veel leuker !

  
Heerlijk hoe de wind vat krijgt op je boot en hoe je vanzelf de surf ingezet wordt. Kortom de terugweg was gewoon genieten van de wind, de golven, de snelheid en de krachten.. Natuurlijk kan je de wind al het werk laten doen en achteruit leunen maar ik vind het toch wel leuker om met wat slagen links of rechts mee te peddelen. En de boot werd ook gemakkelijk uit koers gezet dus corrigeren was wel steeds nodig. 

  Al gauw was ik weer terug bij de Haringvlietbrug en kon ik met een voldaan gevoel de tocht afsluiten op het terras in de zon. Life’s what you make it !

 

Eigenlijk stond er voor dit weekend een kampeer weekend gepland, maar vanwege slechte weersvoorspellingen ging dat niet door. Maar omdat het op zondag wel wat beter zou worden werd er besloten toch maar n dagtochtje te varen. We vertrokken daarom zoals gebruikelijk vanaf Brouwershaven. Toen ik aankwam was het nog wat regenachtig. Wat vervelender was voor Kay want hij had een nieuwe Trak vouwkano bij zich, die hij eerst nog in elkaar moest zetten. Super leuk voor ons natuurlijk want hier kan je zoveel leuke grappen over maken! ( van de Ikea? Zat er een inbussleutel bij?) Maar goed, niet leuk om dat de hele tocht door te doen. Natuurlijk ook nog wat leuke grappen bewaren voor de volgende keer. Ook had hij een mooie camper waar best een kayak op kon maar daar wilde hij niet echt aan. Vandaar de vouwkayak. Goed, dat komt later nog wel want wij zagen daar wél wat voordelen in.Ik stond helaas net verkeerd om geparkeerd met m’n auto maar door af en toe mijn achterruitenwisser aan te zetten kon ik genietend van een bak warme koffie de opbouw toch goed volgen. Wat zou het worden? Ik hoopte toch stiekem op een kraanvogel…
 

origami in de regen

 
Maar gelukkig voor hem werd het al snel droger. Tijd om dus van dichterbij te gaan kijken. Does it bite? Nee hoor, all safe. Het was best wel een mooie boot, en over het ontwerp was goed nagedacht. Frame via stieken met elkaar verbonden, net sls een tent. Luchtzakken voorin en achterin en zelfs een zitje. Geen scheg maar blijkbaar niet nodig door de kiellijn. Er stond vandaag wel een lekker windje dus we zouden het snel genoeg zien.

 

right on Track!

 
We besloten om eerst maar eens recht tegen de wind in te gaan en af te koersen op Ossenhoek. Het tempo lag niet zo hoog dus duurde het even voordat we daar waren, zodat we daar ook maar gelijk de koffie-break hielden. Een plekje uit de wind in de zon werd wel gevonden. Ton nam gelijk de kans om ook even de vouwkano te testen en verdween om de bocht met de boot. Zou hij nog terugkomen?

  
Na weer wat op kracht te zijn gekomen vervolgden we onze koers verder recht tegen de wind in naar “De Punt” zodat we daarna met de wind in de rug terug konden varen..De wind bleef maar de lucht trok wel steeds meer open, en er kwam dus steeds meer blauwe lucht tevoorschijn.

  
Bij De Punt stopten we even, maar de meesten bleven in hun boot, dus al gauw keerden we om en begon de beloning. Lekker meesurfen op de golven. Kay ging ook prima, hij had zijn boot zo scherp gevouwen dat deze de golven doorsneed.
Helaas kwam aan de pret weer veel te snel een eind, want we waren vrij rap weer terug in Brouwershaven. Maar het was zeker leuk tochtje.
Kay moest natuurlijk weer zijn hele boot uit elkaar halen, dus dat duurde wel weer even. Maar hij was er handig in. Uiteraard stond iedereen natuurlijk toe te kijken en commentaar te geven ipv mee te helpen. Dat vond Cor wel een foto waard.

 

hulp nodig?

 
En de camper werd ondertussen op Russische wijze geannexeerd als nieuwe club-bus. Alleen nu nog kayaksteunen erop zetten. Via de website van de club is deze camper inmiddels te boeken.
Daarna was er nog wel tijd voor een korte après-kayak op het terras van La Plaisanterie met ijs, bier en zon. Wat wil je nog meer !!